T-Nederland

Het is zeker goed om bij een professioneel hulpverlener terecht te komen.
Vooral voor wanneer het moment van "Als ze mij rechtstreeks iets vragen" komt.
Volgens mij kan het wel een voordeel hebben als de anderen erover beginnen, in plaats van dat je zelf een moment moet gaan vinden om je uit te spreken tegen je collega's. Hopelijk gaan ze het dan wel rechtstreeks vragen, in plaats van dat er achter je rug om gepraat wordt.

Dit soort coaching bestaat ook, ik heb zelf geen ervaring met haar dus alleen ter overweging: https://www.robintimmercoaching.nl/transgender

Het is wel heel bijzonder dat je in record tijd (1 week?) al zoveel effecten van HRT ervaart, voor velen lijkt dat heel veel langer te duren.

En ten aanzien van "waar ben ik mee bezig": is hulp wel handig. Imposter Syndrome is ook veel voorkomend, twijfel ook zelfs bij mensen die al lang bezig zijn met hun transitie. Dat is dus niet raar.

Als je iemand bent die graag (Engels) leest, dit is een uitgebreid document met gebundelde ervaringen van transgenders: https://genderdysphoria.fyi/en/

En bedenk dat er naast gender dysphoria ook gender euphoria bestaat, oftewel: waar wordt je blij van? Wat trekt je aan in vrouwelijkheid? Misschien helpt dat ook.

Succes!

Sharoncher schreef: 10 aug 2025, 15:21 Volgens mij is er helemaal geen begeleiding en is de hrt zelf medicatie....??

Je hebt gelijk.
Ik vind dat ik mijn tijd niet met gesprekken moet verknoeien.
Ik heb een afspraak met mijn huisarts, en zij zal wel iemand inschakelen om gesprekken met mij te hebben,
maar ik wil ondertussen wel doorgaan.
Eventueel bespreken met een arts of iemand die daarover gaat.
Ik ben wel 60 hoor. Ik sta zowat met een been in het graf.

Emma schreef: 10 aug 2025, 20:07

Sharoncher schreef: 10 aug 2025, 15:21 Volgens mij is er helemaal geen begeleiding en is de hrt zelf medicatie....??

Dydrogesteron is een middel tegen endometriose, wordt gebruikt als fertiliteitsbehandeling bijvoirbeeld bij IVF en meer in het algemeen om de cyclus te beïnvloeden. Het zal best door een art zijn voorgeschreven maar ik denk aan iemand anders.

https://www.farmacotherapeutischkompas. ... rogesteron

Klopt. Ik heb het niet van een arts gekregen.
Een van de bijwerkingen voor mannen is gyneacomatie, oftewel borstvorming.
En dat heb ik geweten.
Ik had al gyneacomatie, maar door die pillen ben ik in 3 maanden naar bijna cup B gegaan.
Als ik lees over anderen die Estradiol nemen, en na 1 maand iets zien in de spiegel...
Kan niet zeggen of het goed of slecht is.
Ik merk er verder niks van.

Jannet V schreef: 10 aug 2025, 18:59 Astrid, ga praten met een professionele hulpverlener. Dat hoeft geen genderspecialist te zijn. Elke 'Psy.' kan je helpen. Ik denk niet dat het fantastische klankbord hier voldoende is. Liefs

Dat doe ik, maar de huisarts moet dat regelen denk ik.
Ik ben bang voor de wachtlijsten, en ik wil er ASAP mee beginnen.
Kon aan niets anders meer denken.
Zelfs nu ben ik er iedere dag mee bezig.
De 22e weer een afspraak met de huisarts.
Moet toch een keer gebeuren, anders krijgen ze daar ooit de verrassing van hun leven.

CarlaJansen schreef: 12 aug 2025, 13:55 Dit soort coaching bestaat ook, ik heb zelf geen ervaring met haar dus alleen ter overweging: https://www.robintimmercoaching.nl/transgender

Het is wel heel bijzonder dat je in record tijd (1 week?) al zoveel effecten van HRT ervaart, voor velen lijkt dat heel veel langer te duren.

En ten aanzien van "waar ben ik mee bezig": is hulp wel handig. Imposter Syndrome is ook veel voorkomend, twijfel ook zelfs bij mensen die al lang bezig zijn met hun transitie. Dat is dus niet raar.

Als je iemand bent die graag (Engels) leest, dit is een uitgebreid document met gebundelde ervaringen van transgenders: https://genderdysphoria.fyi/en/

En bedenk dat er naast gender dysphoria ook gender euphoria bestaat, oftewel: waar wordt je blij van? Wat trekt je aan in vrouwelijkheid? Misschien helpt dat ook.

Succes!

Bedankt voor de links.
Zal ze gaan bekijken als ik later tijd heb.

Jeste schreef: 12 aug 2025, 05:41 Het is zeker goed om bij een professioneel hulpverlener terecht te komen.
Vooral voor wanneer het moment van "Als ze mij rechtstreeks iets vragen" komt.
Volgens mij kan het wel een voordeel hebben als de anderen erover beginnen, in plaats van dat je zelf een moment moet gaan vinden om je uit te spreken tegen je collega's. Hopelijk gaan ze het dan wel rechtstreeks vragen, in plaats van dat er achter je rug om gepraat wordt.

Ik ben chauffeur, en ik zie mijn collega's bijna nooit.
Misschien vrijdags, als iedereen effe hangen blijft.
Er werkt een collega die volgens mij ook transgender is.
Zij heeft het postuur van een man, maar heeft ook borsten.
Zij gaat iedereen een beetje uit de weg, en daarom benader ik haar niet.
Wil haar niet in een hoek drijven.
Ik weet haar naam niet eens, anders zocht ik die op op facebook.
Ik hoor geen roddels over haar.
Maar ik roddel zelf niet, dus als dat ook gebeurt, dan nog niet tegen mij.

Astrid C. schreef: 13 aug 2025, 19:17 Zij gaat iedereen een beetje uit de weg, en daarom benader ik haar niet.

Misschien is het dan juist wel eens goed om toch even een praatje proberen te maken als je die collega tegenkomt. Kan iets algemeens zijn, over het werk. Wat de vracht is, of waar de rit naartoe gaat. Of over een actueel onderwerp. Nu ging het, bijvoorbeeld, in het nieuws over dat er veel stress is bij vrachtwagenchauffeurs en dat best wel veel chauffeurs ander werk zouden willen doen. Dat zijn wellicht dingen om laagdrempelig een gesprekje te beginnen.
Maar het kan inderdaad moeilijk zijn, als iemand gesloten overkomt. Proberen kan echter altijd. Een beetje interesse naar iemand anders tonen is altijd goed.

Jeste schreef: 16 aug 2025, 15:25

Astrid C. schreef: 13 aug 2025, 19:17 Zij gaat iedereen een beetje uit de weg, en daarom benader ik haar niet.

Misschien is het dan juist wel eens goed om toch even een praatje proberen te maken als je die collega tegenkomt. Kan iets algemeens zijn, over het werk. Wat de vracht is, of waar de rit naartoe gaat. Of over een actueel onderwerp. Nu ging het, bijvoorbeeld, in het nieuws over dat er veel stress is bij vrachtwagenchauffeurs en dat best wel veel chauffeurs ander werk zouden willen doen. Dat zijn wellicht dingen om laagdrempelig een gesprekje te beginnen.
Maar het kan inderdaad moeilijk zijn, als iemand gesloten overkomt. Proberen kan echter altijd. Een beetje interesse naar iemand anders tonen is altijd goed.

Ik heb het plan er heel open over te zijn.
Ik ben ook heel anders het bedrijf binnen gekomen.
Zij is als transgender het bedrijf binnen gekomen, en ik gewoon als 50+ man bijna 10 jaar geleden.
Iedereen kent mij. Wij rijden bijna alleen voor andere bedrijven, en ik ken de meeste chauffeurs van andere firma's.
Ik kan me nu niet opeens af gaan sluiten hierdoor.
Mijn collega heeft een soort werk waarbij dat wel kan.
Ik hoop, en weet zeker, dat zij op een gegeven moment naar mij toe komt.

Afgelopen vrijdag heb ik het aan mijn baas verteld.
Ik zei "Ik gebruik hormonen. Weet je wat dat betekent?
Hij zei "Dat je wil veranderen."
We hebben er een tijdje over gepraat.
Wat mijn plannen zijn... (Geen idee. Ik laat het gebeuren.)
Hoe lang ik dit al wil... (Misschien al sinds mijn puberteit?)
Of ik professionele hulp heb... (Nee. Ga ik wel voor zorgen.)
Hoe ik aan de pillen kom... (Gewoon gekocht... Zijn eigenlijk best goedkoop. Je kunt zelfs aan injecteerbare testosteron blockers komen.)

Ik vermoed dat ik altijd al een laag testosteron niveau had.
Las ergens dat dydrogesteron ook testosteron verlaagt.
Maar het ging mij te hard.
Ik neem nu alleen nog 2 mg Estradiol 's morgens en 's avonds.

Ik was altijd meer geïnteresseerd in dameskleding.
De laatste jaren was ik daar steeds meer ontevreden mee.
Ontevreden met mijn eigen behaarde lichaam.
Ontevreden met kleding die me niet echt past, omdat ik geen vrouwenlichaam heb.

Vandaag opgemerkt: Mijn dikke buik verdwijnt.
Mijn gereedschap hangt nog onder een klein afdakje.

Hou wel rekening met het feit dat je de leeftijd en beroep hebt om trombose te krijgen. Dan is zelfmedicatie sterk af te raden en controle door de endocrinoloog een must.