T-Nederland

Ik snap dit helemaal, heb hier op dit moment ook erg veel last van en kom bijna niet verder, heb ook het gevoel opgesloten te zitten (letterlijk en figuurlijk) en ben bang er niet meer gezond uit te komen.
Ben ook erg slecht in contacten leggen, zowel in de community als daarbuiten.

Tja even irl ontmoeten lijkt mij ivm wonen in Noorwegen geen optie, maar via whatsapp of signal kun je toch een beeld van de persoon hebben. Ik stuur je een pb met mijn telefoonnummer. Via WA en Signal is bellen gratis op je wifi kosten na.

Ik ben erachter gekomen dat ik het irl ontmoeten van mensen mij heel veel houvast geeft. Ik wil daarom ook zoveel mogelijk bijeenkomsten bijwonen, ook om contacten te leggen..
De laatste borrel van het COC was echt geweldig, zie ook mijn dagboek , ik ben echt 3 dagen euforisch geweest

BArts schreef: 12 jan 2026, 17:59 Ik snap dit helemaal, heb hier op dit moment ook erg veel last van en kom bijna niet verder, heb ook het gevoel opgesloten te zitten (letterlijk en figuurlijk) en ben bang er niet meer gezond uit te komen.
Ben ook erg slecht in contacten leggen, zowel in de community als daarbuiten.

Dat klinkt heftig. Eenzaamheid lijkt me zeer onprettig. Zelf ben ik niet erg sociaal, maar een vriendin van mij voelt zich snel eenzaam. Ik heb zelf niet zo vaak tijd voor haar (voor haar doen dan). Ze is zelf ook een transvrouw. Mocht je interesse hebben kunnen we altijd zien of er een leuke vriendschap uit ontstaat

Ik lees regelmatig over eenzaamheid, weinig contacten en moeite met contact maken.
Ondanks dat ik dit niet herken van mijzelf in de huidige tijd, begrijp ik het wel heel goed en veel van ons hebben natuurlijk ook te maken met onzekerheid. Misschien is het een idee om te zien of we een keer een dag kunnen organiseren om bijeen te komen. Kunnen we allemaal onszelf zijn en in real life met elkaar praten en een leuke dag hebben.
Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, zie er ook nog lang uit zoals ik wil, maar het lijkt mij wel heel leuk en gezond spannend om dat als mijzelf te kunnen doen. Ik weet ook dat wij allemaal verspreid over het land wonen, maar waar een wil is, is een weg.
Ik ben benieuwd wat iedereen hiervan vind.

Superleuk idee !

Ik lees het ook regelmatig, en ook al jaren.
Ik heb vaak geprobeerd die brug te slaan, om contact te leggen. Veelal komt er niet eens een reactie terug. Gewoon niks.

Bij de bestaande contacten in deze wereld haak ik ook af als ik moet blijven initiëren. Er moet wel iets van een balans zijn, dat hoeft echt niet op een weegschaaltje.
Dan denk ik "wat haal ik hier zelf uit, heb ik dit nodig?"
Voor mij niet meer, ik ontmoet voldoende mensen waar ik ben.

Ik sluit me bij Yvonne aan. Bovendien zijn er al zoveel T-gerelateerde ontmoetingsplekken. Denk alleen al aan T-Amersfoort en T-Breda georganiseerd door onze eigen Emma en Eva, maar er zijn er legio in elke regio. Laat je vooral niet ontmoedigen als je zelf nog iets wil organiseren, maar realiseer je wel dat niet iedereen hier op zit te wachten.

Ik kan mij goed voorstellen dat een dergelijke vraag (on)regelmatig terugkomt en in een behoefte kan voorzien buiten alle mooie bestaande bijeenkomsten zoals die van Eva en Emma om.

Dit forum is als het ware een levend organisme wat ook steeds nieuwe leden aantrekt in alle fases van ontdekken, proberen en transitie tot mensen die een stabiele (eind)situatie hebben bereikt.

Eén van de mooie kanten van dit forum is dat er juist veel met en voor elkaar gedeeld kan worden en ieder zoekt daarin een weg die op dat moment bij de eigen situatie past.

Mijn advies is doe mee met dat waar je behoefte aan hebt, en laat voorbij gaan wat niet jouw ding is in de gedachte dat jouw behoefte later weer kan veranderen.

Ik kan alleen voor mijzelf spreken maar ik hou veel meer van het kleinschalige max. 3-5 mensen en dan niet in een kroeg of zo maar ergens rustig, bijv. binnen in een lunchroom of als het weer het toelaat buiten op een rustig terras. Donkere ruimtes, muziek en lage plafonds kan ik zowiezo slecht tegen. Vooral niet de drukte zoals een drukke ruimte of stad. Reizen is voor vaak ook nog best lastig al wordt het gelukkig wel beter.