Wat je zoal meemaakt in contact met anderen...

[Paars_Delta_Konijn]

Waar het op neer komt is dat je het moet aangaan en gaan doen, iets wat ik afgelopen jaren behoorlijk uit de weg ben gegaan

Maar toch, je transitie gaat gewoon door

Nu bij de motorrijschool heb ik niets gezegd over ' wat ' ik ben, komt wel een keer aan bod, en hoe ik erbij loop kan het beide kanten op

Ik ga sws nie in volle make up nagels gelakt jurkje aan op een motor zitten,nie handig


motorkleding, kon ik niet anders dan in de mannenkleding terecht komen, ik heb geen heupen, ben smal, dat zit dan voor geen meter zon vrouwenbroek, jas dan weer wel


En zo zoek je je weg he, mijn doel is dat rijbewijs, dat het er ff minder sexy uitziet, so be it

Daarnaast, mensen lullen gewoon he, ik leste afgelopen x samen met en andere cursist,de rijschool wist me te vertellen dat die jongen homo was en samen een kindje had gekregen via een vriendin

Toen dacht ik,ik hou mijn situatie maar ff voor mezelf, hoeft niemand iets van te weten.gossip

Ik ben dus een meneer tijdens de lessen, , denk ik, en bij het examen kot wel naar voren dat ik dat niet ben, gezien mijn paspoort, suprprise!

soms moet je dingen gewoon loslaten en laten gebeuren

Fay

[Klein_Dolfijn_Rivier]

Inmiddels is het in het dagelijks leven bijna altijd vanzelfsprekend om als mevrouw gezien te worden. Ook in mijn werksituatie. Daar heb ik het er niet eens over gehad dat ik vroeger een jongen was. Wel ben ik er duidelijk over dat ik gendercreatief queer ben. Dat is ook wel te zien aan mijn uiterlijk.
Eigenlijk ben ik er helemaal niet meer mee bezig om er over na te denken hou ik over kom. Het was inderdaad een hoop gedoe in het hoofd om daarover na te denken.

In het - om het maar zo te noemen - gewone dagelijks leven zien ze mij dus vanzelfsprekend als vrouw. Vreemd genoeg wordt ik als ik 's nachts uitga wel eens als jongen gezien. Waarschijnlijk komt dat omdat ik uitga op plaatsen waar aardig wat jongens komen die er nogal androgyn uitzien en ook wel eens vrouwelijke kleding dragen. Als ze mij dan zien met mijn voor het grootste deel kortgeschoren haar, dan is een vergissing snel gemaakt.

Daarnaast, mensen lullen gewoon he, ik leste afgelopen x samen met en andere cursist,de rijschool wist me te vertellen dat die jongen homo was en samen een kindje had gekregen via een vriendin

Toen dacht ik,ik hou mijn situatie maar ff voor mezelf, hoeft niemand iets van te weten.gossip

Wel raar dat dat opeens tegen jou wordt verteld.

[Paars_Delta_Konijn]

Nouja ,mensen praten over elkaar, helemaal als iets buiten een norm valt, de rijschool zit in een klein dorpje waar zoiets blijkbaar iets aparts is om te vertellen.

iig, hou ik me eben stil mbt mijn suituatie

Sws een vraagstuk he, wanneer leg je jezelf uit, en aan wie, en waarom eigenlijk?

In het begin van mijn transitie legde ik veel uit, daar heb ik nu wat spijt van, ik leg nu niets uit,als dat niet nodig is, men ziet maar.

Het is ergens prettig als men je ziet als het gewenste geslacht, zonee, voelt dat ff als ouch, maar het leven gaat door

Uiteindelijk vind lk het belangrijker dat mijn inner circle eea weet, en me accepteert zoals ik ben, de rest , de buitenwereld, is bijzaak

Nu ga ik nooit uit en vermijd over het algemeen mensen, leef teruggetrokken, minder stress

zon misgendermomentje is ook niet meer dan dat he...

Fay

[Paars_Delta_Konijn]

Toevoeging, wat ik vooral geleerd heb in contact, ppl dont care

We maken het onszelf als mens vaak moeilijk en als trans, door ons druk te maken hoe we over komen, komen wel wel over als het gewenste geslacht , worden we niet afgewezen (de uberangst waar de meeste mensen last van hebben) , schaamte wellicht die gedachten en gevoelens kennen we allemaal, but, ppl dont care

Net als het jou niet uit maakt hoe anderen erbij lopen is dat andersom ook zo


Alleen hebben we allemaal een (fragiel) ego, die bang is voor allerlei dingen, en voel je je als trans kwetsbaar, omdat het best heftig is om allemaal aan te gaan

Still, ppl dontc are, nemen je vooral zoals je bent zoals je dat andersom met mensen ook doet, en die mensen hebben ook allemaal dezelfde onzekerheden, we zitten allemaal in hetzelfde kamp

relativeert wel wat he

Fay - heeft kegeltjes gekocht en gaat de slalom doen met de fiets , want dat helpt bij motorbeheersing

[Klein_Dolfijn_Rivier]

Toch vind ik het wel erg vervelend wanneer iemand mij voor een jongen ziet. Gelukkig is dat tegenwoordig dus een uitzondering. Wanneer mensen mij echter voor een jongen aanzagen, dan werd ik niet serieus genomen. Er werd wel eens gepraat tegen mij alsof ik een kind was.
Wat er vooral treurig aan is, is dat daaruit blijkt dat een man die nogal feminien is weinig aanzien heeft. Masculiniteit dwingt blijkbaar, wellicht onbewust, respect af.

[Paars_Delta_Konijn]

Snap ik, meneer vind ik ook nog steeds vervelend, en veelal is nhet wel mevrouw in daily life, wat oppervlakige contacten zijn

Diepere contacten , dan val ik als het ware wel door de mand, in die zin , ik ben geen vriuw met een voruwenlichaam, ook na de srs zie je mijn mannelijke bouw

In the end komt het neer op volledige zelfacceptatie

Op de camping waar ik verblijf zit een mevrouw van 1.93, alles aan haar is groot,

Ter spiegeling, alles kan

In the 2dei end willen we wel respectvol behandelt worden, als een kind of jochue, das niet ok

mbt die masculiniteit, gasten als Tate enzo zwepen jongeren ook op zich zo te gedragen, houdt nooit lang stand lijkt me

Fay

[Zwierig_Krab_Delta]

Ik ben vanaf het begin sociaal open geweest en heel erg veel op pad om exposure te tanken. Ik weet niet waarom, maar ik had het echt nodig. Moeilijk vind ik het toch als het dichtbij komt met enige afstand, zoals met buren. Ik denk dat ik de druk van de mogelijke roddelperiferie vrees. Verder heb ik in een half jaar tijd eigenlijk niet veel bijzonders meegemaakt. Wel veel mensen die even een tweede keer kijken in het voorbijgaan. Ik denk dat ik ooghoek-passabel ben. Ik gebruik nog gewoon mijn eigen stem en niemand reageert eigenlijk. Een keer bij H&M werd ik gevraagd om assistentie. Toen ik aangaf er niet te werken zei die meneer (die iets zocht voor zijn vrouw) "hoezo niet?" Maar verder valt het me echt op hoe weinig reacties ik krijg. Een keer een sterkende knipoog. Drie keer vieze kerels die je veel te lang bekijken als lust opbject. En drie keer een afkeurende blik. Ik ben nu bijna een half jaar onderweg. Het valt me eigenlijk reuze mee. Ik herken het dus wel. Als ik gewoon natuurlijk mijzelf ben, dan word ik ook gewoon neutraal behandeld.

[Paars_Delta_Konijn]

Fijn dat het meevalt

Ik worstel, zoals dat ik gisteren terug ging naar de motorkledingzaak waar de vorige keer de betreffende verkoopster al niet goed snapte wie of wat er nu voor haar stond, ik had daar nl een tegoedbon van 40 euro van de rijschool, dus naar die zaak terug scheelde 40 euro

Ik had een vriendin meegenomen, vrijwel meteen aangegeven aan de verkoopster , ik wil een leren vrouwenjas, ik had ook precies op het oog wat ik wilde, en die hadden ze

https://www.motorkledingstore.nl/rusty- ... wart-blauw


Ergens tussen , ik wil een leren vrouwenjas, en er 1 kopen ging het mis

De eerste jas was helemaal ok,, en voor het id pastte ik nog wat andere, de verkoopster droeg me een aantal jassen aan, maar die bleken van de mannenafdeling, ik had het niet meteen door

In de consternatie van passen en kijken ik de spiegel en ervan uitgaande dat ik uitsluitend vrouwenjassen passte, zie je het verschil wel, mannen zijn recht, vrouwenjassen lopen onder wijder uit ivm heupen

Ik zag dat wel maar de jas paste op zich goed en ik dacht, zal toch wel het model zijn, en ik kocht de jas

Eenmaal thuis, nog eens goed kijken en passen, ej, hier klopt iets niet

Labeltje bekeken, mannenjas, for men,

Het model was dus dezelfde als vrouwenmodel, maar dan de mannenversie, die die mannenjassen lopen kaarsrecht en zit veel minder model, taiilie in ivm heupen, en zien er dan ook mannelijk uit, aiks!

Wil ik nie!

Wtf, wat heeft die verkoopster nu gedaan, die besloot, ik ,Fay,ben een man, en bleef dus mannenjassen aandragen, ook al had ik zelf aangegeven, vrouwenjas, en ook mijn vriendin zei een aantal keren vrouwenjas, en toch ging het mis

Godver, ik was er gisteren enorm van over de zeik, het is al lastig genoeg steeds die drempel over te gaan en aan te geven wat je wil ook al ziet een ander een andere sekse, en heb ik nu eenmaal een mannenlichaam, en is shoppen voor mij sws een heel ding omdat het passen van vrouwenkleren, weten jullie allemaal, met en mannenlijf gewoon extra lastig is

en ook omdat je je gewoon kwetsbaar voelt met dergelijke stappen

Enfin,ik zet de jas op marktplaats en koop elders de jas die ik wil, maar wat een gedoe

Fay

w

[Vrij_Mus_Vos]

Ik had terug gegaan, met de mededeling, wat flik je me nu?
Maar dat ben ik, ik stop niet heel snel.

[Trots_Spreeuw_Moeras]

Ze heeft gewoon te verkopen wat jij vraagt. en als jij een dames jas wilt moet ze niet met een heren jas aan komen.
Als jij een roze broek wil kom ik toch ook niet met een blauwe aan.