Toevallig een andere oorsprong, van "sterk" (spijkerhard).
Die auto was niet in me opgekomen en ik denk ook niet in de hoofden van de doelgroep (tieners).
Hij lijkt op Johnny Depp in het jong, help dat?
"We vinden steun bij de mensen die het met ons eens zijn, en groei bij de mensen die het met ons oneens zijn" Frank A.Clark
Ok, dat klinkt anders dan ik het bedoel, maar ik heb geen idee hoe ik eraan kom.
Ik stel mezelf al jaren online zo voor, en heb zelfs een apart facebook account zodat ik kan connecten met de mensen met wie ik onine spellen speel (en mijn echte intresse kan volgen lol!)
Ik zou mezelf Dennis noemen, als ik van geslacht zou veranderen .. zoals ik hier al doe zeg maar.
Van mijn eigen naam is volgens mij niet veel aan te veranderen.
mijn Naam.
komt van mijn doopnaam Henri, van mijn peetoom Heinrich,roep naam henk, en ik was er allang en vroeg uit
Henny vond ik mooi , past en, niet appart, zo dat mijn omgeving er ook minder moeite mee zou hebben.
dat laatste blijkt,en de rest blijft moeite hebben.
een paar dagen terug was ik nog bij mijn vroegere wekgever, welke is overleden.
ik sprk zijn vrouw aan, en zij zegt Henk, ken je bart een zoon van een vroegere stagiare.
ik zeg nee, maar hij lijkt wel op z`n vader.ik vraag waarom zeg je nu henk, zegt zij ik kan niet henny zeggen.
ik vraag waarom, kun of wil je niet.nee zegt ze eigen wijs net als piet.
ik zeg ja dat siertje, maar dat geeft niet.ik weet wie het zegt.
zoo ga ik er mee om.recht voor de raap. ze zien maar.
Knuffels Henny (henk).
Ik heb mijn hele leven lang (echt vanaf dat ik een jaar of vijf was) geklooid met namen. Onderweg heb ik onder andere alle namen van mijn neven uitgeprobeerd, eentje was mijn allervroegste zelf-naam, twee kwamen later toen ik zo dertien was en meer om de betekenis. Vanaf mijn vijftiende gebruik ik een vermannelijking van mijn geboortenaam, maar al is het een bestaande naam, toch voelt het wat gedwongen, nog afgezien van het feit dat het een beetje vlees-noch-vis was en bleef zo. Maar ja, ik veranderde steeds weer van mening. Dus toen het tijd was om 'officieël' te beslissen was dat zo makkelijk nog niet. Uiteindelijk heb ik het er met een aantal mensen over gehad en Tobias was een van de keuzes van iemand die veel voor mij betekent. Had het ook nog aan mijn peetvader willen vragen maar dat durfde ik uiteindelijk dan weer niet.. Mijn moeder vond dat ik maar Adam moest doen, om het symbolische zogezegd, maar dat zag ik wat minder zitten. Toch heb ik daar via via nog iets van gemaakt- wij hadden ooit vakantiekinderen in huis, een jongen en een meisje en dat meisje heette Eva. Dus toen heb ik de naam van die jongen dan maar overgenomen, als een soort afgeleide Adam. Die naam heb ik altijd mooi gevonden en lijkt bovendien heel erg op een naam die ik ook best lang heb 'uitgeprobeerd'. Is alleen wel een typische naam, dus moest er even goed over nadenken Nu is het (bijna) officieël en ben ik gewoon prima tevreden met wat ik gekozen heb en meer hoeft ook eigenlijk weer niet