Bewust leven als jezelf met weinig/geen medische transitie

[Rense]

Hee Sabrina,

Van dat forum - ik ga niet raden welke, ik zit toch alleen op dit forum - waar je berichten over medische-transitie-loos leven worden verwijderd wordt ik toch erg boos. Niet helemaal begrijpen dat niet iedereen een medische transitie doet is tot daar aan toe, maar mensen het zwijgen op leggen omdat ze niet in jou plaatje van de standaard transgender passen is idioot. Echt zeer kwalijk.

Wat je toekomstbeeld voor de zorg betreft... het is een aardige utopie maar ik wordt ook meteen bang voor de weg er naar toe. Er zijn immers nog heel veel huisartsen en psychologen met zeer transphobe meningen en vergaande onwetendheid. De meeste medische en psychologieopleidingen vandaag de dag zeggen NIETS over transgenders dus er is ook weinig kan dat de volgende generatie zorgverleners daar beter in zal zijn. Daar zal eerst flinke verandering in moeten komen.
Overigens, sommige transgenders hebben natuurlijk geen enkele zorgverlener nodig, ook geen psycholoog en sommige hebben meer aan ontmoetingen met medetransgenders dan aan professionele psychische zorg.

Trouwens ben ik tegelijk voorstander van snelle toegang tot hormonen en operaties voor wie het wel willen. Zeker bij groepen waar de hormonen hard werken - zoals mensen die hard kaal worden of jongeren die een ongewenste puberteit in gaan, zouden remmers heel snel toegankelijk moeten zijn. Anders vinden ongewenste vernaderingen plaats die heel moeilijk zijn om te keren. Vervolgens kan altijd nog besloten toch weer met de remmers/hormonen te stoppen.
"probeer eerst maar eens een tijdje zonder HRT" moet wat mij betreft nooit een nieuwe barriere worden voor transgenders die wel zo snel mogelijk een medische transitie willen. Maar goed, dat risico is er volgens mij ook niet.
Zelfbeschikking zonder barrieres en betutteling is voor mij altijd de basis: voor mensen die niets aan medisch gesleutel willen, of alles, of een deel.

[Sabrina40]

Zelfbeschikking zonder barrieres en betutteling is voor mij altijd de basis: voor mensen die niets aan medisch gesleutel willen, of alles, of een deel.

Hoi Rense,

Dit is het geweldig mooie motto, wat wij beiden in het vaandel hebben en dat vind ik vele malen belangrijker, dan hoe wij de problematiek rond onze genderidentiteit helemaal persoonlijk op een andere manier oplossen.

Ik ken geen onderzoek bij huisartsen naar de bekendheid met en eerste lijns zorgmogelijkheden voor mensen met een genderidentiteit probleem. Maar ik ben het met je eens, dat het nog wel even zal duren, voordat mensen uit bijvoorbeeld Maastricht, Nijmegen of Middelburg niet meer helemaal naar Amsterdam of Gent hoeven om wat eerste hulp bij dit soort problematiek, die velen toch nodig hebben, te kunnen krijgen om dan bij zo'n gendercentrum eerst uitsluitend te vernemen hoe lang de wachtlijst is.

[Rense]

Ik ken ook geen onderzoek naar de kennis onder huisartsen, alleen de vele horrorverhalen van transgenders die wanneer ze hun zorgen op tafel legden door hun huisartsen de domste en soms schokkende dingen zijn verteld, tot doorverwijzingen naar psychiatrische inrichtingen aan toe...
Je hoeft ook niet ver te zoeken om verhalen te vinden over eerstelijnspsychologen die transgenders totaal verkeerd behandelden, probeerden te 'genezen', een schuldgevoel aanpraatten en meer.
Als je bedenkt dat huisartsen en psychologen tijdens hun opleiding niets over transgenders leren is dat niet echt verbazend, dan valt men terug op eigen vooroordelen.

Voor transgenders die alleen een psycholoog zoeken en geen verdere zorg zijn er wel makkelijke oplossingen denkbaar: Transvisie hield in het verleden al lijsten bij van psychologen die goede zorg leverden aan transgenders en in de toekomst zou dit nog soort informatie toegankelijker kunnen worden, door bijvoorbeeld een online database waarin transgenders zelf geschikte psychologen kunnen aanraden en kunnen waarschuwen voor slechte psychologen. Dan zouden mensen naast het wat zwart-witte label 'transvriendelijk' ook kunnen aangeven welke psychologen echt goed respectvol omgaan met niet-binaire transgenders en transgenders die geen medische transitie doen.

Voor transgenders die wel fysieke veranderingen willen is lokale zorg aanbieden lastiger. Een endocrinoloog die lokaal transgenders zou willen helpen met hun HRT zou waarschijnlijk op flinke barrieres stuiten, niet in de laatste plaats van genderteams die - in het belang van behoud van kwaliteit van zorg - alle zorg graag binnen de genderteams houden. Zij zien het uitbreiden van het aantal genderteams als de enige optie.
(Hormoonprescripties via de huisarts komen nu al wel voor, maar voornamelijk in reactie op de lange wachttijden voor genderteams en als tijdelijke oplossing, alvorens het genderteam het overneemt. Meestal heeft de huisarts niet de kennis in huis om veilig langdurig HRT te begeleiden.)
Ik hoop op een toekomst van zelfbeschikking waarbij geen briefje van een genderteam nodig is en transgenders zelf bij een endocrinoloog kunnen aankloppen als ze HRT als de juiste stap voor zichzelf zien. Helaas is dat waarschijnlijk heel verre toekomstmuziek.

[Sabrina40]

Ik hoop op een toekomst van zelfbeschikking waarbij geen briefje van een genderteam nodig is en transgenders zelf bij een endocrinoloog kunnen aankloppen als ze HRT als de juiste stap voor zichzelf zien. Helaas is dat waarschijnlijk heel verre toekomstmuziek.

Rense, ik geniet met volle teugen van jouw ruimdenkende en verfrissende visie op het transgender gebeuren. Maar weet je, dat wat jij in jouw laatste deel van je vorige bericht voor ogen hebt, In Argentinië al helemaal volledig gerealiseerd is ?

[Rense]

Dat heb ik gehoord ja. Of het in de praktijk zo perfect is als het klinkt weet ik niet, ik heb me niet echt in Argentinië verdiept.
Helaas is Nederland zo te zien nog heel ver weg van het accepteren van het Informed Consent model. Zelfs degene die zeggen 'in principe' voor Informed Consent te zijn roepen daar vaak meteen achterna 'maar dat staat de verzekering van transgenderzorg op het spel want die is verbonden aan het DSM!'. Maar Argentinië bewijst intussen even dat het wel kan als de overheid maar wil.
Tjaa, het idee dat we in dit landje zo ruimdenkend zijn en voorlopen in alle vormen van emancipatie is in veel opzichten westerse zelfdeceptie.....

[Alice]

Een opmerking, in de 80-90er jaren was er een FtM psycholoog verbonden aan het Genderteam. Er werd positief over hem gesproken.

Alice

[Rense]

Ooooh, naam? Daar wil ik meer over weten.

[Raisa]

Zo'n hierarchie heb ik zeker ook wel gemerkt. Heel vervelend.

Waar de negatieve gevoelens vandaag komen is makkelijk te raden: zodra er transgenders zijn die hardop zeggen dat ze geen hormonen en/of geen operaties nodig hebben, is er al snel de angst dat de buitenwereld misschien concludeert dat dat betekend dat alle transgenders wel zonder hormonen en operaties kunnen leven. Dat is natuurlijk totaal onwaar maar domme niet-transgenders kunnen best die conclusie trekken. Niet zo heel vreemd dat sommige transgenders die zelf heel hard hormonen en operaties nodig hebben dat een eng idee vinden.

Opmerkelijk genoeg gebeurt het ook andersom in iets wat op een natuurlijke tegenreactie van het bovenstaande lijkt. Toen ik helemaal aan het begin aan de transitie stond heeft iemand die de transitie zonder hrt heeft doorlopen me meerdere malen geprobeerd over te halen om hetzelfde te doen. "Waarom ga je je lijf laten verpesten door die chemische rommel? je hebt nu al een gezond en goed lijf! Je moet jezelf niet afhankelijk maken van medicijnen!". Respect voor persoonlijke keuzes moet van beide kanten komen.

[Veronica]

Zo'n hierarchie heb ik zeker ook wel gemerkt. Heel vervelend.

Waar de negatieve gevoelens vandaag komen is makkelijk te raden: zodra er transgenders zijn die hardop zeggen dat ze geen hormonen en/of geen operaties nodig hebben, is er al snel de angst dat de buitenwereld misschien concludeert dat dat betekend dat alle transgenders wel zonder hormonen en operaties kunnen leven. Dat is natuurlijk totaal onwaar maar domme niet-transgenders kunnen best die conclusie trekken. Niet zo heel vreemd dat sommige transgenders die zelf heel hard hormonen en operaties nodig hebben dat een eng idee vinden.

Opmerkelijk genoeg gebeurt het ook andersom in iets wat op een natuurlijke tegenreactie van het bovenstaande lijkt. Toen ik helemaal aan het begin aan de transitie stond heeft iemand die de transitie zonder hrt heeft doorlopen me meerdere malen geprobeerd over te halen om hetzelfde te doen. "Waarom ga je je lijf laten verpesten door die chemische rommel? je hebt nu al een gezond en goed lijf! Je moet jezelf niet afhankelijk maken van medicijnen!". Respect voor persoonlijke keuzes moet van beide kanten komen.

Klopt en iemand overhalen is in mijn ogen minder, dat is je eigen keus of je wel of niet hormonen neemt, gewoon metvrust laten en klaar.

[Rense]

Respect voor persoonlijke keuzes moet van beide kanten komen.

Absoluut! 100% waar!