Fris_Eiland_Lijster schreef:Verhuizen geeft de gelegenheid om overtollige ballast kwijt te raken, in welke vorm dan ook.
Gewoon binnen de regio verhuisd, maar ondanks dat is het wel gebeurd dat ik de contacten uit die oude woonomgeving helemaal uit het oog verloren ben.
Daar voel ik me ontzettend goed bij, ...........Mijn naam komt niet veel voor, dus je komt met een beetje zoeken op internet al vrij snel op dit forum uit.[/size]
Zo ging en voelde het bij mij ook, als een soort bevrijding. Ik wist toen ook dat het een juiste beslissing was.
Mensen zijn wel nieuwsgierig maar willen in de regel geen moeite doen om iets op te zoeken.
Wat leeswerk over in deep srealth leven, http://www.tsroadmap.com/early/carol.html
zover ben ik niet gegaan heb bijvoorbeeld gewoon contact met mijn familie. Ben het wel met veel ideeën van haar zoals zij beschrijft eens.
Ik vind het typisch mannengedrag...hele epistels online zetten over hoe je een "stealth" vrouw kunt zijn...en hoe je je dan moet gedragen. En waar je dan zogenaamd aan moet voldoen. En wat is je prijs? Gezien worden als een echte vrouw en het leven krijgen van een gemiddelde vrouw? Nou gefeliciteerd...ik begrijp eigenlijk sowieso de tegenstelling niet....hoe kun je iets worden wat je niet al ten diepste bent?
Moedig_Konijn_Marter schreef:Ik vind het typisch mannengedrag...hele epistels online zetten over hoe je een "stealth" vrouw kunt zijn...en hoe je je dan moet gedragen. En waar je dan zogenaamd aan moet voldoen. En wat is je prijs? Gezien worden als een echte vrouw en het leven krijgen van een gemiddelde vrouw? Nou gefeliciteerd...ik begrijp eigenlijk sowieso de tegenstelling niet....hoe kun je iets worden wat je niet al ten diepste bent?
Niet, is het simpele antwoord.
Ik ben wie ik ben, ik ben misschien niet stealth of op en top vrouw, ik ben mezelf en dat is het belangrijkste.
Stealth, dan zou ik moeten verhuizen.
Het hele dorp weet mijn achtergrond, ook bij mijn werkgever die mijn hele transitie heeft gesteund ben ik dus geen onbekende.
Het verleden telt niet zo bij mij, ik leef nu.
En dus leef ik niet stealth.
Maar iedereen in het dorp zegt mevrouw, en op het werk ook grotendeels (dwz, collega's, klanten verwachten een man als technicus en daar ik vrij groot ben, bijna net zo lang als Emma, wordt ik bij een slecht kijkende receptie wel eens gemeneerd...)
Maar na een strakke blik is dat over het algemeen ineens over.
Ik weid niet uit over transitie en verleden, tenzij er door bekenden specifiek naar wordt gevraagd, maar die weten normaal alles al, dus is het een non issue.
In die zin leef ik stealth, niemand begint over mijn verleden..
Ach. Hoe meer ik er op let, hoe meer cis vrouwen ik tegen kom die langer zijn dan ik. Sommigen spreek ik wel eens. En dan probeer ik ze er van te overtuigen dat je best hakken kunt dragen
Ik zit nu in een vechtscheiding waar de kinderen ten onrechte inzet zijn geworden. En dan kom ik als biologische vader (mèt gezag) gewoon op voor mijn kinderen. Niks stealth. Ik heb er ook echt geen behoefte aan, de meeste mensen zijn ernstig onder de indruk als ze weten hoe de vork in de steel zit, en vergeten dn vreemd genoeg al snel mijn verleden.
Ik zie ze ook wel hoor....
Alleen heb ik meestal niet echt de gelegenheid om te gaan babbelen...
En hakken, meer dan een cm of 6 en ik ga me torenkraan voelen.
Buiten dan nog de jouw bekende probleemvoeten...
Moedig_Konijn_Marter schreef:Ik vind het typisch mannengedrag...hele epistels online zetten over hoe je een "stealth" vrouw kunt zijn...en hoe je je dan moet gedragen. En waar je dan zogenaamd aan moet voldoen. En wat is je prijs? Gezien worden als een echte vrouw en het leven krijgen van een gemiddelde vrouw? Nou gefeliciteerd...ik begrijp eigenlijk sowieso de tegenstelling niet....hoe kun je iets worden wat je niet al ten diepste bent?
Ik denk wel te begrijpen waar je naar toe wil Elke, maar behalve zijn ook aangezien willen worden voor diegene die je ten diepste van binnen bent heeft natuurlijk wel het een en ander te maken met hoe je je naar buiten toe presenteert en opstelt. Niet iedereen gaat dat natuurlijk van nature zo makkelijk af zoals jou dat gelukkig wel schijnt te lukken en kan dus wel wat tips gebruiken, die dus in mijn ogen er juist niet op gericht zijn om je je anders te laten voordoen dan je diep van binnen werkelijk bent...
Helder_Strand_Vos schreef:ik leef wel redelijk stealth ,, op school, schoonfamilie, en in het dagelijks leven ..
maar mensen zoals mijn ouders, beste vriendinnen al sinds vroeger, familie en vriend weten het natuurlijk wel. maar behalve heel af en toe met mijn vriend of ouders praat ik er nooit over met familie en vrienden van vroeger en hen ook niet meer met mij over dat onderwerp. ik ga het contact met hen ook niet verbreken alleen maar om een nieuw leven te beginnen waarin niemand het weet.
Zoals jij leeft beschouw ik wel zo goed als volledig stealth. Als ik dat kan bereiken zal ik heel erg tevreden zijn.
Stealth is volgens mij haast onmogelijk, dan zou niemand op de artsen en psychologen na over je verleden mogen weten.
En natuurlijk zou de persoon in kwestie nooit meer van haar of zijn leven over het verleden kunnen of mogen praten.
Nee leven in een leugen dus. En das toch iets wat transgenders juist NIET meer willen. En wat ga je zeggen als evt. gevraagd wordt naar foto's? Dat je huis is afgebrand en alle foto's zijn verbrand. Je kan moeilijk baby en jeugdfoto's tonen. Ik geloof niet in stealth. Dan moet je wel zo goed geslaagd zijn.
Ik geloof er een beetje in als je echt jong aan het traject begint. Dan heb je gewoon niets te verbergen. Daarom heb ik er zo'n moeite mee dat een programma als 'Hij is een zij' met nadruk op zoek ging naar jongeren.
