Noah1980 schreef:Daarom typte ik hier wat paniek dat het mij zo raakte.
Dat mag ook op dit forum. Zolang je maar niet iets neerzet en vervolgens meteen verdwenen bent van het forum. Daar kunnen we zo weinig mee.
En natuurlijk succes donderdag.
Noah1980 schreef:Daarom typte ik hier wat paniek dat het mij zo raakte.
Dat mag ook op dit forum. Zolang je maar niet iets neerzet en vervolgens meteen verdwenen bent van het forum. Daar kunnen we zo weinig mee.
En natuurlijk succes donderdag.
Nee hoor, ik blijf wel Ben juist erg blij hier te zijn
Noah1980 schreef:Daarom typte ik hier wat paniek dat het mij zo raakte.
Dat mag ook op dit forum. Zolang je maar niet iets neerzet en vervolgens meteen verdwenen bent van het forum. Daar kunnen we zo weinig mee.
En natuurlijk succes donderdag.
Nee hoor, ik blijf wel Ben juist erg blij hier te zijn
Bedankt!
Hoi Noah,
En wij hebben je er graag bij ( succes donderdag).
Grtz Nick
Hey, pa je kinderen werden groot. En al heb je het nooit geweten,... ik werd u zoon. Liefs Nick .
Hey, ma bedankt dat je me kende en herkende, als je zoon. Veel liefs Nick .
Noah1980 schreef:Pff ik kom vandaag zo uit een gesprek met een Cis vrouw die mijn coach is. Ik ben bij haar uit de kast gekomen als transgender zijnde omdat er beroepsmatig ook nog wel invloed kan zijn. En zij begeleid mij in het traject qua opleidingen en werk. Tevens helpt ze mij te ontwikkelen. Met name persoonlijke groei. Eigenlijk is dat al best zwaar omdat er dan altijd wel zaken komen bovendrijven.
Vandaag had ze een hoop vragen over het transgender zijn en de transitie die er eventueel ook bij gaat komen. Zulke gesprekken zijn ook wel goed,maar vandaag ben ik enorm geraakt. Eigenlijk ben ik er stuk van. Ze had tegen mij gezegd dat ik nooit man ga zijn, wat ik er ook aan ga doen. Pff het raakt me enorm. Ik voel me al 37 jaar man en dan omdat ik er aan de buitenkant uit zie als eens vrouw kan ik geen man zijn?
Ik sta op goede voet met mijn coach, maar waarom doet dit zo'n pijn? Ik weet niet of dit het goede topic is, maar ik zit er enorm mee en misschien heeft iemand tips aan hoe ik dit mijn coach duidelijk kan maken dat het voor mij enorm pijnlijk is zo'n opmerking?
Gewoon ongeschikt als coach! Echt zwaar slecht van haar, dit.
Ik ben zo streng omdat juist een coach beter moet weten, en dus geen fouten mag maken hier in, zoals goedbedoelende cis mensen.
En ja, zelfs een coach mag fouten maken, maar hier nag ze best even van schrikken.
Dat staat helemaal los van het feit if het tactisch handig is om haar stevig op de vingers te tikken, maar ze heeft dat wel nodig.
Ben gister bij mijn coach geweest. Omdat ik dusdanig boos was i.v.m. de opmerking en vragen heeft ze mij even niet terug gemaild. Dat was ook even beter. Het is voor nu wel duidelijk dat ze bepaalde dingen niet moet zeggen. En ik had in de mail mijn levensverhaal geschreven en nog wat zaken. En voorbeelden van situaties vanuit mijn verleden/leven waar ik zoal tegen aan liep als transgender.
Ze wilde mij niet pijn doen en heeft haar excuus aangeboden. Ze stelt wel kritische vragen, maar dat ik puur om mij te helpen met verhelderen en om te kijken hoe ik omga met negatieve reacties. Het is wel confronterend soms. Ze heeft ook gezegd dat ze zich er niet in kan verplaatsen, maar ze mij wel wil helpen en volgen bij de proces. Het is voor haar ook interessant en een uitdaging. Ik heb haar wel gezegd dat ze dan erg goed naar mij moet luisteren. Het is niet maar iets natuurlijk.
Tevens heb ik met haar de afspraak gemaakt dat als er iets is wat mij raakt of wat ik erg vervelend vind dat ik dat meteen moet zeggen. Dat helpt haar en mij. Het is voor een totaal nieuwe situatie net zoals dat voor mij is. Ze staat er verder wel open in en is erg openminded wat dat betreft. Die weet inmiddels al erg veel over mijn leven en dat zijn niet de minste dingen. Hopelijk is het hierbij opgelost.
Dieuwertje schreef:Hoi Noah, dat lijkt mij mooi opgelost. Zo lang het lukt is dialoog toch de beste oplossing.
Zeker, je kunt er beter over praten en inderdaad kan iedereen een fout maken. Het is ook lastig. Begrijpen zal ze het nooit helemaal. Ze doet wel een poging.
Als leerkracht heb je een voorbeeldfunctie dan lijkt het me ook erg lastig. Gelukkig heb je het weer opgelost.