Acceptatie en Tolerantie. Waar doen jullie het voor?

[Waardig_Vallei_Bunzing]

Voor mij is het enige dat telt dat ik nu eindelijk mezelf ga accepteren. Dat zal pas volledig zijn als ik mijn hele transitie doorlopen heb, maar het belangrijkste begin is er. Als kind werd ik al vaak genegeerd/gepest/buitengesloten, dus ik heb geleerd om wat de omgeving vindt naast me neer te leggen. Mezelf heb ik echter nooit geaccepteerd, en ik merk nu pas hoe leeg je je daardoor gaat voelen. Gelukkig is dat nu verleden tijd.

Qua man-zijn heb ik tot nu toe alleen maar positieve reactie gekregen, maar dat zou ook kunnen komen omdat FTM's op dit gebied vaak in het voordeel zijn tov MTF.
Bedoel dit absoluut niet vervelend, maar dat is wel het beeld dat ik heb. Dat "men" minder moeite heeft met een vrouw die uit de kast komt als man dan andersom.
Of hebben jullie daar andere ervaringen mee?

[Moedig_Klif_Bos]

@Henrico: klopt. We leven in een mannenwereld waardoor FtM transen "omhoog" socialiseren en MtF "omlaag". Vrouwelijk gedrag bij mannen is "not done", terwijl vrouwen meer ruimte hebben voor eventueel tomboy gedrag. Denk dat de waardering voor het type trans hierdoor sterk wordt beïnvloed. Heb geen wetenschappelijk bewijs paraat, en je kunt uitzonderingssituaties bedenken ("ik heb nergens last van hoor, snap niet dat jij zoveel problemen hebt, bij mij gaat het fantastisch etc..."), maar weet zeker dat dit klopt. Zelfacceptatie is de basis natuurlijk, maar dit topic is eigenlijk opgesteld om van gedachten te wisselen over (schijn)acceptatie en tolerantie door medemensen. Heb nu al een paar keer iets gelezen over zelfacceptatie. Misschien ook een topic waard.

[Waardig_Vallei_Bunzing]

Hey tanteJuut, was inderdaad een zijspoortje, die zelfacceptatie. Maar zoals gezegd ligt dat voor mij heel dicht bij elkaar.
Op het gebied van acceptatie door anderen heb ik nog weinig ervaring, de mensen die ik het tot nu toe verteld heb reageerden positief, maar qua werk enzo zit ik nog 'in de kast'.

[Hoog_Woud_Specht]

heb niet de illussie dat wij ooit sociaal 100% worden geaccepteerd

Nounou, dat klinkt niet best hoor. In de zin dat je meteen ook maar even voor anderen spreekt. Maar wat voor jou geldt hoeft voor een ander niet te gelden.
Hangt van de persoon af, lijkt me.

[Trots_Kust_Dolfijn]

heb niet de illussie dat wij ooit sociaal 100% worden geaccepteerd

Nounou, dat klinkt niet best hoor. In de zin dat je meteen ook maar even voor anderen spreekt. Maar wat voor jou geldt hoeft voor een ander niet te gelden.
Hangt van de persoon af, lijkt me.

Als je op groepsniveau kijkt, dan zijn er op individueel niveau natuurlijk altijd uitzonderingen (zowel positief als negatief)

Overigens heb ik zelf geen problemen met mijn acceptatie...

[Vrolijk_Konijn_Egel]

Ik heb ook geen problemen met acceptatie maar ik bang dat niet iedereen mij en/of mijn 'afwijking' zal accepteren. Ik ben alleen nog niet iedereen tegengekomen denk ik.
De een zal er meer dan de ander mee te maken krijgen, dat kan liggen aan de omgeving of aan uitstraling, houding of gedrag. Op het een heb je wel invloed op het ander niet, meer dan 'normaal' kunnen we niet doen.

Liefs Daniela

[Braaf_Zwaan_Konijn]

Zei het elders al

Ervanuitgaan dat 33 % van de bevolking je ok vindt, 33 % niet, en 33 % interesseert het niet

Een aardige insteek denk ik zo

Zelfacceptatie lijkt me iig 100 keer belangrijker dan omgevingsacceptatie, want eenmaal jezelf voor 100 % geaccepteerd is die acceptatie van omgeving weinig relevant meer


Joyy

[Wild_Bever_Salamander]

Wat doe ik?... Ik blijf mijnzelf, ik tolereer en verwacht tolereerd te worden. Acceptatie komt vanzelf of komt niet.

[Hoog_Woud_Specht]

Ja, je doet dit toch om jezelf te zijn en niet om tolerantie of acceptatie te verwerven?

[Moedig_Klif_Bos]

Ja, je doet dit toch om jezelf te zijn en niet om tolerantie of acceptatie te verwerven?

Uiteraard, maar in dit topic hebben het vooral over acceptatie en tolerantie van anderen. Het gebod van "zelfacceptatie eerst" is al meerdere malen aangestipt, en verdient ondertussen een eigen topic.
De banaliteit van dit "goede advies" komt mijn neusgaten uit en brengt het gesprek geen stap verder.Een persoon staat altijd onder invloed van anderen. Hoe anderen op je reageren is belangrijk voor iedereen. Mensen die zeggen dat de rest de pot op kan laten een afweermechanisme spreken en zijn te stom om te accepteren wat ze echt voelen. Afwijzing door de medemens doet bij iedereen gewoon pijn. De vraag is nu in welke mate dit van invloed is op je eigen functioneren en wanneer je voelt of de acceptatie voldoende is. Daar gaat het over.

Ikzelf vind het wel kut als ik belachelijk gemaakt wordt om mijn trans zijn (ook al jubel ik over mijn uiterlijk en heb ik misschien een ego van hier tot Tokio) en een 2e rangsbehandeling krijg. Maar misschien stel ik me nu kwetsbaar op en dat is voor Mannen toch nog blijkbaar een taboe. Sorry dat ik me nu zo hard uitdruk, maar ik zit nu 2 weken op dit forum en wordt misselijk van de "het gaat zo geweldig met me, iedereen is aardig en ik ben superhot" berichtjes. Ik geloof er werkelijk geen ene reet van. En iedereen die mij kent of mijn foto's heeft gezien weet dat ik niet hoef te klagen over passabiliteit. Kortom: open up everybody. Alleen Joyy en Raisa en de FtM's zijn over het algemeen wel bescheiden, kwetsbaar en eerlijk over hun eigen leven en de onzekerheden en problemen die een transitie met zich meebrengen.

Moest ik ff kwijt. Het is niet persoonlijk Dora, maar een generiek gevoel van de afgelopen 2 weken, maar in dit topic is zelfacceptatie (jaja is heel belangrijk.. zucht) al meerdere malen ingebracht.