50 jaar toneel gespeeld. Wat nu?

[Rosalie-Roger]

Auw, deze doet pijn in mijn hart, het is haast een spiegel, zoals je het schrijft, recht uit mijn hart. Ik was 3 toen het eerste zaadje geplant werd, samen met mijn buurmeisje ,toen, op de hakslippers van haar moeder lopen, daarna jaren van experimenteren, onderdrukken, jezelf gek vinden, niet normaal. Onderdrukken, vergeten, gezin stichten. Maar toch elke keer kwam ze terug, soms zacht, soms keihard. Ik ben nu 50 en heb pas onlangs mezelf een naam gegeven. Het ‘purgen’ heb ik ook gehad…en heb het ermee gehad. Een paar week geleden had ik een vrouwelijke flow van wat weken achter elkaar…mega magisch gevoel…ik was helemaal vrouw in mijn hoofd…dat gevoel is door drukte en stress helaas weer weg, maar dat is wel wat ik altijd zou willen. Maar…ook ik zit klem tussen hem en haar…een leven als hem , maar verlangend naar haar…Nog in de kast, soms bijna…bijna zover dat het over mijn lippen komt richting mijn dierbaren…Zelfbescherming is ook een kracht…