Trans pride tattoos en sieraden?

[Mr.X]

Toch wel een interessante discussie zo.

Ik ben het met Nick eens. Ik zie GD als iets dat toch wel bij mij blijft. Het uiterlijk is namelijk wel gefixed, en sommige dingen innerlijk ook (ik heb geen vrouwelijke organen meer), maar genetisch gezien, en ook qua skelet, blijf ik vrouwelijk DNA hebben. Dit kan ook nooit veranderen. Het is dan voor mij ook deprimerend dat als mijn skelet over een eeuw oid gevonden wordt door archeologen, ze mij ook gewoon als vrouw zouden bestempelen. Het uiterlijke pakketje is weg, dus alles wat er nog is, is eventueel wat DNA of de botstructuur.

Dus tjah. in mijn ogen blijf je transgender. Maar het probleem kan wel grotendeels opgelost worden door de medische transitie. Deze oplossing is dan wel vooral cultureel (voldoe je aan de normen van man of vrouw zijn in je cultuur) en ook mentaal (je voelt je toch een stuk beter als je je kan presenteren als het geslacht dat in je hersenen leeft).

[Alice]

Fijn hé?
Ieder mag zijn of haar eigen invulling geven over de beleving van het transgender zijn.
Ik zou een transgender kunnen zijn, ik ben transgender, ik was een transgender, ik blijf transgender, mijn transgender tijdperk is over, etc….

[Citizen Erased]

Ik noemde het gebroken been meer for arguments sake. Natuurlijk brengt het transzijn meer gevolgen met zich mee (discriminatie) dan een gebroken been, maar als ik puur voor mezelf spreek heeft het woord transitie een begin -en eindpunt in zich; zoals het gebroken been op een gegeven moment ook verleden tijd is.
Ik vind "ik heb transgender" dan ook nog passender dan "ik ben transgender".

Sorry, ook al is dit, Of-Topic.

Deze snap ik toch even niet

Is het niet, ik heb een gebroken been en leef nu met een gips ( ik ben tijdelijk,.....).
En ik heb GD en leef nu als transgender ( ik ben,......).
Transgender is iets wat je bent, door je GD probleem. Met andere woorden: je kunt je been niet breken, als je er geen hebt. Of, zonder GD, kun je geen transgender zijn.

Grtz Nick.

Nogmaals, ik hecht waarschijnlijk bovengemiddeld aan semantiek. Voor mij is "ik ben" uitsluitend een zaak van de psyche. Ik ben een man, datgene wat mij transgender maakt is van lichamelijke aard; vandaar dat ikzelf "ik heb" transgender passender vindt dan "ik ben". Zoals je dus ook een gebroken been hebt en niet bent.

Gut, ik begin nooit meer over een gebroken been

[Anon20180501]

[Anon20180311]

Fijn hé?
Ieder mag zijn of haar eigen invulling geven over de beleving van het transgender zijn.
Ik zou een transgender kunnen zijn, ik ben transgender, ik was een transgender, ik blijf transgender, mijn transgender tijdperk is over, etc….

Hoi Alice,

Idd, ieder is daar persoonlijk vrij in. Maar zonder een GD probleem kennende, is voor "mij persoonlijk", niets van toepassing. Men zou het niet kunnen zijn, men is het niet, men was het niet, men blijft het niet, enz,................ Iemand kent GD, hoe men daar persoonlijk mee omgaat, is vrijblijvend.

Iemand kiest tot/net niet voor operatieve ingrepen, iemand is transitie rijp/onrijp, iemand gaat/kende een gedeeltelijke/volledige transformatie, iemand is transitie bezig/af, maar of iemand transgender/transseksueel af is, of is het eerder GD af.

Persoonlijk, ben ik transgender en dankzij mijn transitie, zo goed als, GD af. ( mij GD probleem bepaald met andere woorden : niet langer meer mijn leven). Mijn transgender zijn daarin tegen, nog jammer genoeg gewenst en ongewenst regelmatig ( omdat ik het ben). Hoe men daar zelf persoonlijk mee omgaat is idd ieders vrije keuze. Bepaalde mensen leven trouwens met GD, zonder transgender/transseksueel te zijn.

Grtz Nick

[Citizen Erased]

Ik vind de term genderdysforie ook niet kloppend, die dysforie komt van het lichaam. Met mijn genderbeleving is niets mis. Het is eerder lichaamsdysforie.

[Anon20180311]

Ik vind de term genderdysforie ook niet kloppend, die dysforie komt van het lichaam. Met mijn genderbeleving is niets mis. Het is eerder lichaamsdysforie.

Of omgekeerd, wie weet ?.

Grtz Nick

[Alice]

Ik vind de term genderdysforie ook niet kloppend, die dysforie komt van het lichaam. Met mijn genderbeleving is niets mis. Het is eerder lichaamsdysforie.

Nee, de geslachtschromosomen bepalen of je manlijk of vrouwelijk lichaam bezit.
Vanuit dat gegeven kan het mogelijk zijn dat de genderbeleving anders is dan het lichamelijke daardoor kun je spreken van genderdysforie.

[Citizen Erased]

Ik vind de term genderdysforie ook niet kloppend, die dysforie komt van het lichaam. Met mijn genderbeleving is niets mis. Het is eerder lichaamsdysforie.

Nee, de geslachtschromosomen bepalen of je manlijk of vrouwelijk lichaam bezit.
Vanuit dat gegeven kan het mogelijk zijn dat de genderbeleving anders is dan het lichamelijke daardoor kun je spreken van genderdysforie.

Ja, en je psyche bepaalt of je man danwel vrouw bent (voor zover dit net als het lichamelijke exact te determineren is), zoals uit hersenscans blijkt. Vanuit dat gegeven kan het mogelijk zijn dat het lichamelijke niet aansluit bij je gender en kun je spreken van lichaamsdysforie.

Het is maar net wat prevaleert bij een individu; lichamelijke of psychische werkelijkheid. Zoveel mensen zoveel wensen.

[Anon20190501]

@Citizen Erased

Dualisme versus monisme dus https://nl.wikipedia.org/wiki/Filosofie ... en_monisme

Ik ben ervan overtuigd dat de psyche niet kan bestaan zonder het lichaam, of tenminste, dat de psyche in zeer sterke mate beïnvloed wordt door het lichaam. In die zin geloof ik niet dat genderdysforie of transgender zijn iets louter psychisch kan zijn.

We zijn inmiddels ver verwijderd van mijn oorspronkelijke vraag. Maar 't is wel een boeiende discussie. Wel vermoeiend, dus ik ga ter ontspanning 's wat sieraadjes shoppen...