T-Nederland

Ik had vanavond weer eens iets leuks, even naar Maassluis en onderweg even pinnen bij de plaatselijke pinautomaat aldaar.
Auto bijna in de pinautomaat gezet, veel dichterbij lukte me niet, en pinnen.
Stond een groepje opgeschoten pubers, voornamelijk roomblank en toen ik terug liep naar mijn auto vroeg er een of ik man of vrouw was.
Dus ik doe alsof ik hem een ledder voor z'n kop geef waarop ie verschrikt wegduikt.
En zeg dat zich moet gedragen.
Moment dat ik de deur dicht gooi hoor ik er nog net een pedo zeggen.
En net -dat- laat ik me niet zeggen.
Dus ik doe de deur weer open en stap weer naar buiten.

Ik denk dat ze het wereldrecord op de 50 meter sprint verbraken met z'n allen.
En niemand dorst naar voren te stappen om te zeggen 'dat was ik'.
Na 30 seconden ben ik maar weer in de auto gestapt en weggereden.

Wat vervelend... bah.

Ik vind het moedig wat je doet maar ik zou 't zelf nooit zo doen. Dit soort dingen kunnen echt helemaal verkeerd aflopen als er de verkeerde tussenzit, maar goed dat bepaald ieder voor zich.
Wel ontzettend vervelend.dat je het mee moet maken. Misschien is humor een betere optie of door gewoon even lief te glimlachen.

Jeetje vervelend zeg zo'n situatie! ik vind het knap dat je zo kunt reageren, ik schaar mezelf bij het Laura-kamp

Tja, sommigen kennen me hier.
Ik heb mijn formaat mee zeg maar en ik blijk niet ineens bang.
En humor had daar even niet gelukt ben ik bang.
Daar had ik ook even het humeur niet voor ook.
Ik heb ook niet nagedacht vooraf.
Ik reageerde gewoon.

Gelukkig is er niets ergs gebeurt, en kan je het na vertellen. Deze dingen zijn een deel van de redenen waarom wij naar Noorwegen zijn verhuist.

Nogmaals, ik ben niet snel bang.
En wat opgeschoten pubers heeft wel een grote bek, maar schijt de broek vol als je boe zegt.
Ik ben 60, 1.89 groot en kan echt bar lelijk kijken.
Ik kan me voorstellen dat iemand van 1.60 meer een probleem heeft.
Maar dan nog, het is vaak de uitstraling die je hebt welke die gastjes na hun vergissing voorzichtig doet zijn..
Mijn uitstraling blijkt iets van kom maar op, ik vreet jullie met huid en haar op.

Ik zou zo zelf niet reageren, ook omdat ik helemaal niet in staat ben om fysiek weerstand te bieden. Laatst had ik ook zo’n voorval. Onlangs liep ik op weg naar de logopediste door een winkelcentrum in een buitenwijk van Breda. Op een of andere manier voelde ik me er echt niet fijn. De manier waarop mensen reageerden, naar me keken.. het voelde niet goed. Een groepje tiener jongens passeerden me en keken duidelijk lachend naar mij. Ik ving in het voorbijgaan iets op van “man”, ik ontweek hun blik om de confrontatie te vermijden en liep stoïcijns verder. Ik zou denk ik hetzelfde hebben gedaan als ze me hadden aangesproken, maar ik heb al eens bedacht dat ik een gevat antwoord klaar moet hebben om te kunnen reageren. Echt raar hoe sommige plekken dit gevoel en zulke reacties oproepen. Ik probeer ze maar te vermijden.

Renske, ieder reageert anders, er zijn 3 bekende reacties, bevriezen, vluchten en vechten.
Ik ben bewezen van de laatste.
Schijn ik ook wel uit te stralen, er zijn er meer die de keutel in hebben getrokken.
Ergo, er is niks mis met je, zo zit je nu eenmaal in elkaar.
Volgend verschil, ik ben al 10 jaar plus postop.
Dan is de wereld toch weer anders dan wanneer je aan het begin sta.

Ik ben ook van weerwoord geven en niet bang uitgevallen, maar ik ben 61 dus ik moet uitkijken dat ik geen klappen ga krijgen. Maar laten zien dat je niet bang bent is vaak al genoeg. Attitude is the magic word.
Dat kwam ook van pas bij een terras vol bierdrinkende Ajax supporters bij de Johan Cruijff arena, toen wij naar de bioscoop gingen. Ik liep daar gekleed in zomers jurkje samen met mijn vrouw langs dat terras, en geen woord van die gasten. Zo kan het dus ook.