Toen ik in 1982 echt uit de kast wilde gaan komen, moest ik al echt een pruik gebruiken, omdat het ook toen al onbegonnen werk was om zonder zo’n ding een passabel vrouwelijk uiterlijk te presenteren. Ik ben toen naar zo’n pruiken speciaalzaak gegaan en heb daar een aantal pruiken gepast en een synthetische pruik, met haarlengte tot net op mijn schouders en in mijn natuurlijke haarkleur gekocht. Ik was eigenlijk helemaal verzot op echt lang haar, maar dat stond mij dus toen helaas echt niet meer.
Rond 1985 kwam ik er achter, dat die pruiken in de V.S. duidelijk goedkoper waren dan hier in Nederland. Ik vond toen een synthetische pruik model 403 met haarkleur 8, die ik exact identiek in Washington D.C. , New York, L.A. of zelfs in Singapore voor zo’n $ 75,-- per stuk (1991) kon kopen of bestellen en laten opsturen. Omdat ik mij nooit bij bijv. een VUmc voor een intake heb aangemeld, kan ik die dingen dus niet van mijn zorgverzekeraar vergoed krijgen. Maar langs deze weg werden de kosten in ieder geval toch heel redelijk. Dat heb ik zo’n 15 jaar volgehouden. Een groot voordeel was, dat ik die dingen zelf kon wassen, waarna ze weer vanzelf heel redelijk in model vielen en ik maar heel af en toe met zo’n ding naar een kapsalon hoefde te gaan om de krul wat te intensiveren. Daar heb ik hen ook stukjes plastic folie aan de voorzijde laten innaaien, waardoor ik zo’n pruik met een dubbelzijdig plakkertje stevig op mijn voorhoofd kon plakken om er dan in de storm mee te gaan wandelen of fietsen of zelfs te gaan zwemmen. Dat spul kun je overigens bij Truus van Travisage ook kopen. In het algemeen is het bij dat woestere werk wel zinvol om een identiek reservepruikje ergens achter de hand te hebben. Want als je echt wilt gaan duiken, dan is zo’n plakkertje daar niet tegen bestand en om met natte haren weer zo’n zwembad te verlaten is ook niet toppi.. Maar bij alleen simpel wat schoolslag kun je zelfs je haar nagenoeg helemaal droog houden.
Rond 2002 vond mijn vriendin het nuttig, dat ik toch naar een ietsje ander model uit zou gaan uitkijken. Wij zijn toen naar een heus pruiken instituut gegaan en hebben daar weer van alles rond mijn toenmalige haarmodel uitgeprobeerd. Iedereen moest natuurlijk wel zonder enige twijfel mij als Sabrina blijven herkennen. Daar kwam een iets aangepast synthetisch model uit, dat alleen wel zo’n 800 harde guldens kostte. Die gebruikte ik toen alleen voor buitenshuis, maar na zo’n jaar of twee was die toch ook weer aan vervanging toe . Toen vond ik echter in het blad “Transformatie”, van de LKGTenT een artikel over een Chinese pruikenfabrikant :
http://www.lyricalhair.com" target="_blank.
Daar kun je als particulier persoon wel bestellen, maar adviezen op maat krijg je daar natuurlijk totaal niet, passen is er, tenzij je heel toevallig toch naar Qingdao in China moet, niet bij, onder de drie of vier stuks beginnen zij er niet eens aan en je moet wel vooruitbetalen en afwachten of je uit China dan iets krijgt wat helemaal aan jouw wensen voldoet. Toch heb ik in 2004 voor proef een synthetische pruik en twee “human hair” (à $ 85,00 per stuk) pruiken in het model van mijn laatste pruik van dat pruikeninstituut besteld. Die synthetische pruik viel duidelijk qua model tegen. Die heb ik alleen nog op een safari vakantie in Kenia en Tanzania gebruikt, omdat die eenvoudig op onze hotelkamer even kon worden gewassen. Die echt haar pruiken waren wel prachtig en voelden ook veel natuurlijker aan. Maar die hebben dus het nadeel, dat zij na een wasbeurt weer in de krul gezet moeten worden. Dat heeft eerst mijn vriendin geprobeerd, maar nu laten wij dat regelmatig door een kapstertje doen. En die brengt af en toe ook nog wat leuke kleine variaties aan. In 2008 heb ik een van die twee echt haar pruikenweer naar Lyricalhair opgestuurd met een order voor vijf identieke replica’s met alleen een ietsje kleinere hoofdomtrek. En dat is prima voor elkaar gekomen, dus ben ik voor een ruime toekomst weer van een mooie haardracht verzekerd. Doorgaans ligt er dus altijd wel een van mijn pruiken in een hoedendoos als stopwerk bij mijn kapstertje, staat er altijd wel een pico bello klaar voor onverwachte officiële gelegenheden en heb ik er enkele in mooie of iets minder geweldige conditie klaar voor verschillende soorten activiteiten en voor gewoon alleen thuis. Die echt haar pruiken vergen dus meer onderhoud, maar gaan wel duidelijk veel langer mee dan de synthetische variant. Die twee uit 2004 zijn echt wel al veel gedragen, maar zijn nog uitstekend en vertonen nauwelijks haaruitval.
Af en toe krijg ik de opmerking dat ik, gezien mijn leeftijd er eigenlijk beter wat grijze haren tussen zou moeten laten plaatsen. Ik doe dat niet, omdat veel vrouwen hun haar op latere leeftijd verven, dus is zo’n donkerblonde haardos niet abnormaal, alleen heb ik natuurlijk geen last van uitgroei. Overigens stierf mijn moeder op 73e jarige leeftijd ook nog met nauwelijks een grijze haar op haar hoofd en geen echte haaruitval. Na regelmatig wassen worden die echt haar pruiken wel geleidelijk iets lichter van kleur. Ik krijg daar vriendelijke opmerkingen over, dat dit mijn uitstraling iets zachter maakt. Maar dit lichter worden is ook met een kleurspoeling weer in toom te houden.
Zelf vind ik het leuk om een pruik te dragen lang blond met krulletjes 
