coming out: hoe van selectief naar algemener gaan?

[Dieuwertje]

Heel goed.

[Anne V]

Zo, genoeg van selectief, dan nu dus algemeen. Ik heb het op FaceBook gegooid voor 'vrienden'. Hoewel best wel een aantal personen wisten hoe het zat zal het toch wel wat opschudding geven. Nu afwachten wat er gaat gebeuren.

Mooie stap weer. Lekker bevrijdend

[Janna]

Zo, genoeg van selectief, dan nu dus algemeen. Ik heb het op FaceBook gegooid voor 'vrienden'. Hoewel best wel een aantal personen wisten hoe het zat zal het toch wel wat opschudding geven. Nu afwachten wat er gaat gebeuren.

En, en, en? Ik ben erg benieuwd! En hoop dat het positief is geweest, natuurlijk.

Verstuurd vanaf mijn LG-D855 met Tapatalk

[Dieuwertje]

En, en, en? Ik ben erg benieuwd! En hoop dat het positief is geweest, natuurlijk.

Ha ha, ja dat was en ben ik ook.
Inmiddels hebben 13 van de 37 'vrienden' gereageerd (heb een bescheiden account). Van 10 mensen daarvan weet ik zeker dat die het al wisten van 1 ben ik niet zeker, maar vermoedelijk wel. Slechts voor 2 was het echt nieuws. Dat waren allemaal wel positieve reacties (in de vorm van tekst en vooral likes). Van de groep waarbij ik zelf inschatte dat het mogelijk wat moeilijker ligt heb ik nog geen enkele reactie. Maar wat voor mij telt wat die personen betreft is dat als ik ze nog eens tegenkom ze zich moeilijk kunnen verschuilen met 'nooit geweten'.
Mochten er nog dramatische ontwikkelingen komen dan zal ik die nog posten. Ik verwacht dat echter niet.

[Janna]

Fijn! Toch weer een opsteker, zulke reacties.

Drama's mag je natuurlijk posten, maar positieve reacties graag ook. Het zijn toch weer opstekers voor anderen.

[Ender]

Mochten er nog dramatische ontwikkelingen komen dan zal ik die nog posten. Ik verwacht dat echter niet.

misschien een idee om die dan in een eigen draadje te posten

[Mr.X]

Ik liep ook tegen het selectief naar algemeen probleem aan. Al mijn naaste vrienden en familieleden wisten het op den duur al. Maar wat doe je met die kenissen die ja af ten toe ziet. Of nog erger, waar je mee in de klas hebt gezeten, of op uni, en die nu je facebook vrienden zijn waar je gewoon af en toe mee babbelt, maar that's it?

Voor mij was het heel simpel. Ik heb het via facebook gedaan. Op mijn toen nog vrouwelijk profiel heb een bericht gezet waarin in zei dat het tijd was om mijn account te sluiten en een nieuwe te starten. Iedereen die geintereseerd was om vrienden te blijven, kon reageren of mij een berichtje sturen. De mensen die al van mij wisten, die snapten natuurlijk waarom en reageerden allemaal. Diegenen die het nog niet wisten, hebben niet allemaal gereageerd. Sommigen wel. En die heb ik dan ook toegevoegd op mijn nieuwe profiel en alles uitgelegd via een bericht. Voor mij was dit een makkelijke, maar ook mooie manier van filteren. En zo blijft je facebook ook schoon, en zit je niet met oude foto's ed waar je misschien later helemaal niet aan herinnert wilt worden.

[Anon20190501]

@Mr.X: ik ben blij voor je dat je d.m.v. facebook een manier gevonden hebt die voor jou heeft gewerkt. Ik kan me ook voorstellen dat hetzelfde geldt voor vele andere wat jongere mensen.
Helaas is mijn afkeer voor facebook (en vooral voor de filosofie die het bedrijf in mijn optiek uitdraagt) groter dan mijn wens om er pragmatisch mee om te gaan. Want ik zie het potentieel wel degelijk, en veel van mijn leeftijdsgenoten, vrienden en kennissen zijn er aan verknocht.

[Mr.X]

Helaas is mijn afkeer voor facebook (en vooral voor de filosofie die het bedrijf in mijn optiek uitdraagt) groter dan mijn wens om er pragmatisch mee om te gaan. Want ik zie het potentieel wel degelijk, en veel van mijn leeftijdsgenoten, vrienden en kennissen zijn er aan verknocht.

Snap ik volledig. Ikzelf ben ook huiverig voor facebook. Ik zie zoveel mensen die zo'n beetje hun hele leven daar op schrijven en laten zien. Echt over de top. Maar als platform om contact te houden met mensen waar je waarschijnlijk anders geen contact meer mee zou hebben (denk aan ex collegas, studiegenoten ed) is het wel handig. Whatsapp is ook zo'n dingetje...dan heb je ook contact met mensen waar je misschien anders niet zo snel contact mee zou hebben. Ook daar was ik huiverig voor. Tjah, zolang ik er niet verslaafd aan wordt xD

Maar goed, zonder facebook....Hmmm. Dan wordt het wel veel lastiger.

[Dieuwertje]

FaceBook is inderdaad handig als bijvoorbeeld de afstand (letterlijk) groot wordt tussen jezelf en je familie/vrienden/kennissen. Ik post alleen voor vrienden en zeker niet mijn hele leven. Maar net als Mr X kom je op een gegeven moment tot de conclusie dat al je bekenden het moeten weten. Ik heb overigens mijn extra account dat ik geopend had als vrouw afgesloten. Ik vond dat mijn oude account wel mijn leven was en is. Weliswaar met een enorme wending, maar nog steeds mijn leven.
Wel heb ik nog even gekeken of ik dan niet iemand miste die geen FaceBook had en het wel moest weten (Sigrid is niet de enige zonder account). Ik kon er 1 bedenken en die heb ik een email gestuurd. Daarbij heb ik mij wel verontschuldigd dat ik het niet in eigen persoon kom vertellen. Ik vond dat dat bij die relatie wel had gekund. Uitgelegd dat ik niet opeens als vrouw bij hun op de stoep wilde staan, maar ook geen zin meer had om als man over straat te gaan.