Werk

[Ender]

Tja toch heb ik mijn ideale baan gevonden ik werk er met veel plezier, word geaccepteerd, kan goed met collega's omgaan, toffe werkgever... bestaat dus wel

[Anon20190501]

De werkplekken waar je echt jezelf kunt zijn

Sinds wanneer is dat de bedoeling van een werkplek geworden?

[EmmaJJ]

De werkplekken waar je echt jezelf kunt zijn

Sinds wanneer is dat de bedoeling van een werkplek geworden?

Geen bedoeling. Wel een voorwaarde

En het zou triest zijn als we ons er bij neerleggen dat dat niet haalbaar is.

Verstuurd vanaf mijn HUAWEI MT7-L09 met Tapatalk

[EmmaJJ]

Tja toch heb ik mijn ideale baan gevonden ik werk er met veel plezier, word geaccepteerd, kan goed met collega's omgaan, toffe werkgever... bestaat dus wel

Fijn. Ja gelukkig bestaat het wel. Ik heb het ook gevonden.

[Anon20190501]

In mijn optiek staat (betaald) werk nog steeds voor een contractueel overeengekomen ruil van een combinatie van tijd, inspanning en resultaat voor een loon en eventuele extraatjes. Collectief (CAO's) en wettelijk zijn nog een heleboel omkaderende regeltjes vastgelegd.

Ik heb nooit geweten dat "echt jezelf kunnen zijn" daar bij hoorde. Als dat ook al tot de de taak van de werkgever zou behoren, dan is het einde zoek.

Er is maar 1 iemand die uitsluitend de verantwoordelijkheid draagt voor echt mezelf kunnen zijn en dat is... Inderdaad ikzelf. Daartegenover staat natuurlijk dat een werkgever niet mag discrimineren, maar dat is een andere discussie.

[EmmaJJ]

In mijn optiek staat (betaald) werk nog steeds voor een contractueel overeengekomen ruil van een combinatie van tijd, inspanning en resultaat voor een loon en eventuele extraatjes. Collectief (CAO's) en wettelijk zijn nog een heleboel omkaderende regeltjes vastgelegd.

Ik heb nooit geweten dat "echt jezelf kunnen zijn" daar bij hoorde. Als dat ook al tot de de taak van de werkgever zou behoren, dan is het einde zoek.

Er is maar 1 iemand die uitsluitend de verantwoordelijkheid draagt voor echt mezelf kunnen zijn en dat is... Inderdaad ikzelf. Daartegenover staat natuurlijk dat een werkgever niet mag discrimineren, maar dat is een andere discussie.

We hebben dus heel verschillende opvattingen over werk. Te groot om hier te bediscussiëren. Ik laat het er bij.

No hard feelings.

Liefs

Verstuurd vanaf mijn HUAWEI MT7-L09 met Tapatalk

[Anon20210626]

Sigrid's opvatting is weliswaar hard maar ik denk wel dat de vlag de lading dekt

Er is ook heel veel werk wat gedaan moet worden omdat de maatschappij dat verwacht .
Gewoon om het dagelijks leven prettig te houden .

Als we jouw opvattingen als leidraad gaan nemen zal heel veel van dat werk niet meer gedaan worden want wie wil er nu aan een lopende band werken , een supermarkt bevoorraden een riool ontstoppen en zo kan ik nog wel even door gaan

De algemene opvatting is toch , je doet iets voor een paar centen . Als je het dan ook nog leuk vond is het mooi meegenomen

Voor heel veel , toch noodzakelijk werk , zal dat laatste niet gelden

[EmmaJJ]

Hmm. Tempting. Interessante discussie, en toch houd ik mijn mond. Het is niet wat ik hier kom doen.
Niet omdat ik niet over andere dingen wil praten hier, maar omdat ik me in zo'n gesprek verlies. Jullie hebben trouwens niet ongelijk hoor, dat is ook niet wat ik bedoel. Ben wel een idealist die vindt dat het beter moet en kan.

[Nate_0]

Mijn neefje bevoorraadt een supermarkt. Niet als bijbaantje (en let's be real, voor verreweg de meeste bevoorrading worden part time jongeren gebruikt) maar als full time baan, 40 uur per week. Hij heeft een wajong ivm een zware verstandelijke beperking (iq onder de 60 en pdd nos) en zijn werk daar wordt gesubsidieerd omdat het anders niet zou kunnen. Maar hij wordt wel degelijk geaccepteerd voor wie hij is en hoe hij is. Zijn weegschaaltje is dus in balans.

Je hebt het hier in principe weer over een stukje wat wil ik vs wat kan ik.

Een droombaan zoals een aantal van jullie die interpreteren heb ik niet. Ik heb jarenlang bij de McDonald's gewerkt, en dat ging tot het niet meer ging. Ik heb een aantal fulltime therapieen moeten volgen om weer een beetje te kunnen leven en ik weet dat als ik niet voor mezelf kies, het weer helemaal fout zal gaan. Dat betekent dus dat een toekomstige werkplek in mijn geval aan een aantal voorwaarden zal moeten doen omdat dat legitiem de enige manier is waarop ik zou kunnen werken zonder binnen een maand zwaar overspannen te raken. Als ik het kon, had ik echt wel anders gedaan, maar met vallen en opstaan heb ik geleerd dat het helaas niet zo werkt voor mij. En de verhalen van de andere wajongers die ik ken zijn hoofdzakelijk hetzelfde. Werken zonder er aan onderdoor te gaan is het hoofddoel en in mijn geval is de kans op een passende baan groter met een opleiding. Voor andere mensen ligt dat weer anders en dan is er nog een categorie die helemaal nooit zal kunnen werken. Ook al zie of hoor je dat niet aan diegene.

En je kunt gaan zeiken op bijstandstrekkers en natuurlijk zijn er mensen die misbruik maken van de wet maar niet iedereen kan werken en niet iedereen wil open zijn over de redenen waarom omdat je jezelf gigantisch kwetsbaar maakt.

Ik zie ook in dit topic dat meerdere keren gesproken wordt over de hoeveelheid mensen hier met problematiek die tot een uitkering lijdt. Dan kun je zeggen wat je wilt over hoe je alleen kritiek hebt op zij die er misbruik van maken maar je impliceert iets anders. Just saying...

Jullie geven keer op keer aan dat jullie alleen kritiek hebben op de mensen die misbruik maken van de regelingen die we hebben, maar zo simpel ligt het gewoon niet. Mijn vader heeft 5 jaar thuis gezeten. Niet uit eigen vrije wil, en hij solliciteerde zich suf en vond alsnog niets. Het is echt met heel veel geluk en toeval dat hij nu iets heeft... maar had hij dan maar gewoon geen gebruik moeten maken van de uitkering?

Want naast het feit dat niet iedereen kan werken en lang niet iedereen alle banen kan invullen zit je ook nog met het stukje naweeën van de crisis waarbij mensen thuis zitten omdat er letterlijk geen. baan. is.

Daar komt nog bij dat er best wel banen zijn die geschikt zouden kunnen zijn voor mensen met het eea aan aanpassingen die geld kosten. Die aanpassingen worden zelden gedaan, mijn neefje heeft gigantisch veel geluk. Het gevolg daarvan is dus discriminatie jegens mindervalide mensen (of dat nou fysiek of psychisch is) waardoor ook zij die kunnen werken niet aan een passende baan komen.

[Anon20190501]

Als jouw vader zich te pletter solliciteerde zonder werk te vinden dan heeft hij natuurlijk recht op een uitkering. Met dien verstande natuurlijk dat je in z'on situatie ook de plicht hebt om alles te doen wat binnen je mogelijkheden ligt om je kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.

Concreet voorbeeld uit mijn eigen omgeving, weliswaar andere context: iemand die gedurende vele jaren dezelfde fatsoenlijk betaalde baan uitvoert maar niet wil inzien dat deze op termijn ten dode opgeschreven is. Zich dus ook niet bijschoolt. Want de comfortzone is wel héél comfortabel. "Plotsklaps" wakker wordt in de ww. En dan gaat jammeren en zich wentelen in zelfmedelijden.

Daar heb ik geen medelijden mee. Werken is niet alleen je huidige job routine matig uitvoeren. Maar je bent verplicht aan de toekomst te denken en te werken. Ik besef dat ik uitermate hard overkom. Maar ik heb voldoende levens- en werkervaring opgedaan om te weten dat de (bedrijfs)wereld nog veel harder is dan ik....