vrouw en man

[Erin]

Meestal leef ik in de man-rol omdat dit voor mij gewoon het makkelijkst is. Af en toe in de vrouw-rol, de ene keer wat meer dan de andere keer. Het is maar net hoe het uitkomt en waar ik zin in heb.
Ik moet wel zeggen dat ik me niet 100% als man of 100% als vrouw zie maar ergens er tussen in zeg maar 50/50.

[Lucy999]

Haha,

Ik geloof dat ik val onder de term weekend vrouw, of dat dat genoeg is valt nog te bezien ben nog erg in ontdekkingsfase. Heb ook niet een beroep waar het kan of mag laat staan geaccepteerd word. Lang leve de bikkel wereld zullen we maar zeggen ben ook niet geout en nog nooit als dame de deur uit geweest, hoewel ik begin te merken daar wel nieuwsgierig naar te zijn.

Geoetjes Loes x

[Anon20190501]

Heb ook niet een beroep waar het kan of mag laat staan geaccepteerd word.

Wanneer ik zoiets lees vraag ik me altijd af wat voor beroep dat dan wel kan zijn waar je als TG per definitie niet geaccepteerd wordt.

En hoe kan je dat dan vooraf zo zeker weten?

Gewoon nieuwsgierig. Ik kan me er niks bij voorstellen.

[Lucy999]

Heb ook niet een beroep waar het kan of mag laat staan geaccepteerd word.

Wanneer ik zoiets lees vraag ik me altijd af wat voor beroep dat dan wel kan zijn waar je als TG per definitie niet geaccepteerd wordt.

En hoe kan je dat dan vooraf zo zeker weten?

Gewoon nieuwsgierig. Ik kan me er niks bij voorstellen.

Wat voor beroep oke, euh ik werk in de haven rdam en bekleed een buiten functie, overgens ben ik ook militair en vuilnisman geweest, misschien allemaal uit over compensatie ofzo geen idee, maar goed ik zoek het allemaal wel zelf uit bewust of onder bewust.

Het punt voor.mij is ook dat ik aan een levensstandaard gewend ben die ik niet wil offeren want zoals ik het zie is dat de basis die het voor mij mogelijk maakt mij in het weekend wel mezelf te zijn. ( ja dat klinkt stom).
En nee ik vind mijzelf niet zielig. Zoals eva zei voor sommige is dat genoeg. En op dit moment is het voor mij goed zo.

Oh en ik word nu al genoeg geplaagd, dat telt ook mee.

[janine2363]

Heb ook niet een beroep waar het kan of mag laat staan geaccepteerd word.

Wanneer ik zoiets lees vraag ik me altijd af wat voor beroep dat dan wel kan zijn waar je als TG per definitie niet geaccepteerd wordt.

En hoe kan je dat dan vooraf zo zeker weten?

Gewoon nieuwsgierig. Ik kan me er niks bij voorstellen.

Zeker weten doe ik niet, en het zal eerder de sociale cultuur zijn de correleert met het (niveau van het) werk, niet het beroep perse (al kan je verwachten dat iemand die in de genderzorg werkt wel zal accepteren), maar er zijn hier op het forum threads geweest over- & ik heb nog contact met een vriendin, waar haar werkgever tochwel een en ander heft gedaan om haar weg te krijgen. Was een hele mix van motivaties, sommige zelfs plausibel vanaf een afstand bekeken, maar in close-up.... toch niet. Onbegrepen is onbemint

En er is nog het verschil tussen accepteren en tolereren. Een voorbeeld. Bij mijn dochter op school is een juf met haar vriendin getrouwd en ze had de ouders uitgenodigd voor de receptive na de ceremonie. Normaal komen de ouders, want het is een sociale school, veel persoonlijk contact tussen kinderen ouders en leerkrachten.

Niemand heeft zijn kinderen uit de klas van de lesbische juf gehaald (tolerantie), maar er waren slecht drie ouders op de receptie (acceptatie).

Als je ga kijken er zijn best veel situaties met pesten onder collega's. Een TG is een makkelijker doelwit

[Alexandra]

Weet niet zo goed hier op te reageren... man/vrouw... die dichotomie blijft een gendermoeras...

Ik weet niet zo goed hoe de twee te scheiden, laat staan ze te combineren of af te wisselen. Waar leg je de grens, als je al een grens legt... en waarom leg je de grens, vanuit welk motief? is er wel een motief... etc. etc. kun je een heel programma mee vullen... of oeverloos over filosoferen zonder ooit een eenduidig antwoord of bevrediging te vinden...