Transgender en autisme

[Fran]

Al een tijdje geleden heb ik een autismediagnose gekregen. En hoewel ik me deels wel in de problematiek van ASS herken klopte het nooit helemaal. Ik bedoel: ik ben wel wat gevoelig voor prikkels, ik kan niet plannen en mijn huishouden overzie ik niet (en nog wel een paar dingen). Maar iedereen heeft toch wel zijn mankementen...?
Ook ben ik mijn hele leven al sociaal onhandig, maar ik vraag me meer en meer af of dat door mijn autisme komt. Ik weet namelijk prima hoe het sociale verkeer werkt, alleen doordat ik niet word gezien hoe ik mij van binnen voel voel ik me altijd awkward en misplaatst. Hierdoor durf ik me ook niet goed in het sociale verkeer te bewegen en dat straat ik ook uit.

Af en toe organiseer ik meetings voor een autismeforum en dat is op zich wel dankbaar, maar de mate waarin mijn "lotgenoten" in verschillende maten en vormen geen idee hebben hoe sociale dingen werken herken ik me daar totaal niet in. Ik krijg tijdens die meetings ook wel eens de vraag "waarom heb jij eigenlijk een diagnose". En sinds ik aan de slag ben gegaan met mijn genderproblematiek vraag ik me dat ook wel eens af.

Samenvattend: Ik vraag me af wat er van mijn autisme overblijft als ik als man door het leven zou gaan.

(Her)kent iemand dit?

[Nate_0]

Er staat elders op het forum een topic over comorbiditeit bij genderdysforie waar o.a. autisme (of geen autisme) bij genderdysforie besproken wordt.

Daarnaast herken ik het wel. Ik ben ooit met een ASS gediagnosticeerd, en die diagnose is de acht jaar daarop een wel/niet/wel/niet kwestie geweest voor zowel mezelf als mijn hulpverleners. Uiteindelijk ben ik naar het autisme team geweest waar ze naast vragenlijsten en gesprekken met mij historisch onderzoek hebben gedaan (gesprekken met mijn ouders over hoe ik als kind was). Vrij uitgebreid.

Bij mij komt het neer op borderline en een gebrek aan sociaal contact tijdens mijn tienerjaren. Daarnaast zijn mijn ouders ook niet geheel social capabel. Borderline en autisme worden wel vaker met elkaar verward. Ik moet zeggen dat ik de juiste diagnose vooral belangrijk vind ivm toekomstige behandelingen, en dat mijn psychiater op dat moment het ook niet eens was met de eerder gestelde diagnose.

Daarnaast vermoed ik dat mijn GD wl mee heeft gespeeld in de vroegere diagnose. Niet zozeer om het niet mezelf zijn, maar omdat autisme jarenlang en nog steeds wel gezien wordt als een extreme versie van het mannelijk brein. Autisme bij vrouwen wordt juist vaak niet gediagnosticeerd hierdoor... de symptomen bij (bio?) vrouwen zijn zeker bij hoogfunctionerend autisme vaak anders dan bij (bio)mannen. Die symptomen zijn nog niet goed onderzocht omdat wetenschappers nog niet zo lang weten dat het best kan dat vrouwen even vaak een ASS hebben als mannen maar gewoon anders functionerend. Ik noem het omdat jij dus waarschijnlijk wel de meer typisch mannelijke kenmerken hebt. De reden dat ik bio tussen haakjes noem is omdat men niet helemaal zeker is hoezeer dit verschil biologisch is of een stukje opvoeding (bio vrouwen worden toch geacht om anders sociaal vaardig te zijn dan bio mannen).

[Jessy]

Ik leef zelf ook met autisme, om precies te zijn met het Asperger Syndroom. Die diagnose kreeg ik pas laat in mijn 20s, nadat ik mijn studies al verziekt had en mijn leven op de klippen dreigde lopen. Ik herken mezelf wel in de bekende symptomen, en helaas ben ik de laatste jaren steeds depressiever geworden en totaal uitgeput van enkel de energie die het me kost om in een "normaal leven" te functioneren, wat vaak gewoon niet werkt.

Helaas zijn die AS symptomen ook de oorzaak dat ik de stap naar transitie niet durf nemen. Ik ben gegaan door de diagnose fase, tot op het randje van groen licht te krijgen. Daarna werd ik bang en ben ik gestopt.
Wel heb ik in de tijd dat ik nog vrienden had met hun steun stappen genomen om als vrouw naar buiten te gaan, op stap of op vakantie. En inderdaad, als vrouw voelde ik me zoveel beter dat van dat autisme weinig leek over te bleven, en ik zelfs beter sociaal leek te functioneren. Helaas bleek dit niet genoeg om me over mijn angsten te helpen.

Om je vraag te beantwoorden: ja, ik herken het.

[Anon20230219]

Ja herkenbaar.
Ik heb ook Autisme en in lichte vorm waardoor ik best met mensen communiceren maar moet er altijd op letten dat ik in bepaalde dingen niet doorsla omdat ik dan merk dat diegene waarmee ik praat het vervelend vind worden.
Genderdysforie en Autisme zijn geen onbekende van elkaar, maar heb eerder uit angst dat als ik het traject in zou gaan nog minder goede contacten zou behouden of kunnen maken het stop gezet.
Nu ben ik op een punt aangekomen dat ik mijn geluk belangrijker vind dan wat de buitenwereld er zoal van vindt.
Ik vind mij als vrouw een stuk socialer dan als man omdat ik mij dan echt lekker in mijn vel voel en daardoor ook anders op mensen overkom.
Nu is het wel zo dat ik mijn vrouw zijn niet vaak naar buiten toe toon of laat zien maar als dat gebeurd dan voelt het voor mij goed.
Je autisme zal veranderen vanwege je verandering maar verdwijnen zal het denk ik niet.
Ik zelf denk daar in elk geval zo over.

Liefs;Lisa

[Janna]

Same here.....

Op m'n dertigste de diagnose Asperger gekregen, samen met ADHD. Het ADHD stukje heb ik nog steeds wel, maar het autistische is zo goed als wel. Hoe meer ik mezelf werd, hoe beter mijn omgang met anderen werd. Na mijn coming out werd het met sprongen beter. Opvallend.... De psych die ik het laatst sprak zei zelfs dat ik een her-diagnose moest aanvragen om het stickertje weg te laten halen. Toch een mooi compliment.

Voor mij is er dus zeker een verband met mijn autistische inslag en mij welbevinden op gendergebied. Hoe het precies zit weet ik alleen niet. Wat voor mij nu telt is dat ik me ermee redt.

[Fran]

Het is bekend dat er opvallend veel transgenders onder autisten zijn. Er is alleen helaas nog nooit uitgebreid onderzoek naar gedaan.

AutiRoze is sinds dit jaar trouwens begonnen met meetings voor transgenders met autisme.

[Anon20230219]

Het is bekend dat er opvallend veel transgenders onder autisten zijn. Er is alleen helaas nog nooit uitgebreid onderzoek naar gedaan.

AutiRoze is sinds dit jaar trouwens begonnen met meetings voor transgenders met autisme.

Bedankt voor de tip, zal mij op mijn vrouwelijke Facebook profiel meteen daarbij voegen.

[Theresa78]

Interessant onderwerp! Fijn te horen hoe anderen zich hier ook in herkennen.

Ik heb zelf geen officiele diagnose voor Asperger of autisme anderszins, maar men dacht het wel van mij vroeger - en later in mijn leven kwam een therapeut nog eens met de suggestie van Asperger. Ik herken mezelf echter maar (zeer) gedeeltelijk in de gebruikelijke symptomen, dus ik ga maar geen labeltje op mijn voorhoofd plakken.

Waar ik nu - pre-alles, zeg maar - vooral mee worstel is de vraag, heb ik gewoon wat Zooi uit mijn jeugd & een vleugje autisme waar ik aan moet werken, en zie ik te makkelijk "groener gras" in een leven als vrouw - of is het nu juist precies omgekeerd en lukt het mij maar niet om "beter" te worden omdat ik niet als vrouw leef? Ik neig meer naar het laatste; het voelt alsof ik al 15+ jaar maar heel moeizaam vooruitgang maak qua zelfverbetering. Terwijl als ik me echt vrouw voel sommige dingen zoveel makkelijker lijken te gaan. Alsof alles wat lichter is, en ik kan zomaar vrolijk zijn . Het is dan maar moeilijk om nog zeker te weten wat nu echt is en zo blijft, of misschien nog wel minder kan worden...

[Jeste]

Autisme bij vrouwen wordt juist vaak niet gediagnosticeerd hierdoor... de symptomen bij (bio?) vrouwen zijn zeker bij hoogfunctionerend autisme vaak anders dan bij (bio)mannen.

Het boek "Niet ongevoelig" van Henny Struik (ISBN 978-90-435-1904-5) gaat over autisme bij vrouwen. Na het lezen van dat boek werd mij duidelijk waardoor de diagnose autisme nog niet eerder was gesteld. Dus omdat autisme bij vrouwen vaak anders tot uiting komt dan bij mannen.

[Noah1980]

Er is inmiddels wel onderzoek gedaan naar vrouwen en het testo in het bloed. Daar zijn wel verhoogde waardes gemeten. En er is ook beschreven wat dat voor uitwerking heeft. Ik ben zelf vrouw met ASS en ADHD, al geloof ik in eerste wat minder ondertussen omdat ik ook ontdekt heb transgender te zijn. Ik functioneer ook grotendeels mannelijk en voel me ook zo. Alleen de buitenkant is een ander verhaal. Ik krijg binnenkort dat wetenschappelijke stuk toegestuurd en dan zal ik het hier wel posten als dat mogelijk is. Dat zal ik het beheer even moeten vragen. Ik ben net lid,dus ben net heel goed op de hoogte nog.