Leven met mannen

[Arthas]

Ik woon sinds kort weer thuis in mijn ouderlijk huis.

Hier woon ik samen met onder andere mijn stiefvader en mijn zwager (man van mijn zus).

Ik heb het gevoel dat ik mij als man moet bewijzen tegenover hun, terwijl ik rationeel gezien totaal geen behoefte heb om dit aan hún te bewijzen.
Ik heb met beide geen goede band, en ik denk dat dit meespeelt.
Ik krijg vaak een gevoel van onbegrip, het gevoel dat op mij neergekeken word en ik niet serieus word genomen, niet als persoon maar ook niet als man.

Dit gaat vaak non verbaal dus veel zal invulling kunnen zijn maar toch is er een bepaalde atmosfeer die zij op mij afgeven.

Er zijn ook enkele situaties waardoor ik mij lichtelijk getriggerd kan voelen, zoals na het eten, dat de mannen dan de honden gaan uitlaten en ik met mijn moeder en zus aan de afwas word gezet.
Dit zal niks kunnen betekenen maar toch voelt het als een soort labeling.

Ik vroeg mij af of er meer FtM's zijn die zich minder mannelijk voelen door mannen in huis?
Of voel jij je juist meer mannelijk doordat er vertrouwen is thuis, heb je een goede band met je vader of broer, en voelt het misschien meer als een broederschap? alsof je je aangemoedigd voelt in je mannelijkheid.

Ik stel deze vraag specifiek naar mannen, niet alleen omdat mijn situatie dit betreft, maar ook omdat ik denk dat de 'problematiek' waar ik tegenaan loop enigszins een 'typisch' mannelijk iets zou kunnen zijn.
Het voelt haast als een soort territorium waarin een plek gewonnen moet worden, een non verbale strijd om respect.

Ik ben zelf erg gediend van een heldere en eerlijke communicatie en die speelt zich thuis niet af, waardoor ik heb besloten mijn vraag hier te stellen.

Ik ben erg benieuwd naar de verschillende ervaringen en of iemand anders tegen soortgelijke gevoelens aanloopt.
Tips om om te gaan met zulke mannen (vooral waar een slechte band mee is) zijn zeer welkom!

[Mr.X]

Komt mij heeeeeeel bekend voor.
Ik kom uit een gezien met drie broers. Dus veel mannengebeuren thuis. Nu woont er nog maar 1 broer bij m'n moeder, maar we komen geregeld nog met z'n allen bij mijn moeder en haar vriend thuis. Twee van mijn broers zijn ook van die echte kerels. Niet afwassen is heel bekend. Na het eten moeten ze altijd om een of andere reden meteen gaan roken en laten mijn moeder met de afwas zitten. Ik voel me daar schuldig om, en rook ook niet, dus eindig alijd met haar in de keuken. Ze praten veel over auto's ed, waar ik echt geen bal aan vind.

Maar ik en mijn oudste broer zijn homo. Wij helpen onze moeder dan bijvoorbeeld wel vaker. Het scheelt bij mij dat het dan wordt gezien als iets dat homo eigen is, en niet vrouw eigen. Maar na verloop van tijd heb ik daar vrede mee gekregen. Ik hoef me niet te bewijzen voor hen. Wat ze van me denken, kan me ook niks meer schelen.

[Citizen Erased]

Ik kom uit een echte wijvenfamilie, dus kan je met dit vraagstuk in principe niet helpen Wil je wel één tip geven: jij bent man en dus is alles wat je doet mannelijk (borden wassen en afdrogen incluis, al is het met een roze doek), maak jezelf niet gek want die 'strijd' ga je nooit winnen: voor sommigen (man óf vrouw) zal je simpelweg bewust of onbewust nooit een "echte" man worden, niet met een baard, niet met een sixpack, niet met een pik en ook niet als je je voortaan permanent met een tractor voortbeweegt en in een raceauto-ledikant gaat pitten.
Dat klinkt behoorlijk negatief, maar realiseer je dat de onzekerheid bij hen waarschijnlijk nog groter is..

[Amy]

Ugh zo gaat dat hier thuis ook, dat constante gedoe van elkaars mannelijkheid onder druk zetten. Op de middelbare school in een alleen jongens klas was het nog veel erger.

Ik ben echt zo blij dat ik daar niets meer mee te maken heb met dat gedrag maar merk het wel op als mannen het tegen elkaar doen. Ik kan je denk ik alleen geen advies geven van hoe er mee om te gaan, dat heb ik nooit geleerd en ik heb het nu ook niet meer nodig.

[Anon20210626]

Mannen gedrag? Ik vind het eigenlijk meer horkengedrag . Laten koken en dan als 'dank ' mag je de afwas ook nog doen ?

Ik vind niet dat je dat moet gaan imiteren . Als die eikels zo zijn , steun dan je moeder maar en laat zien dat het ook anders kan .

Weest gewoon jezelf en laat ze dan maar die hork zijn . verlaag je zelf niet

[Eva]

Ik kom uit een echte wijvenfamilie, dus kan je met dit vraagstuk in principe niet helpen Wil je wel één tip geven: jij bent man en dus is alles wat je doet mannelijk (borden wassen en afdrogen incluis, al is het met een roze doek), maak jezelf niet gek want die 'strijd' ga je nooit winnen: voor sommigen (man óf vrouw) zal je simpelweg bewust of onbewust nooit een "echte" man worden, niet met een baard, niet met een sixpack, niet met een pik en ook niet als je je voortaan permanent met een tractor voortbeweegt en in een raceauto-ledikant gaat pitten.
Dat klinkt behoorlijk negatief, maar realiseer je dat de onzekerheid bij hen waarschijnlijk nog groter is..

Ik vrees dat ik het bovenstaande maar al te goed begrijp. Niet lang geleden zat ik met een aantal dierbaren in een ijssalon. Ik morste ijs op mijn jas en een van de vrouwelijke leden van het gezelschap riep lachend "Het is nét een échte vrouw!". Zij heeft mij nooit in de gedaante van een man kunnen zien maar ziet mij desondanks niet als een 'echte' vrouw.

Misschien ben ik (zijn wij?) er zelf medeschuldig aan. Gisteren was ik nogal aan het poetsen en dweilen en betrapte mezelf op de gedachte dat ik dit vaker en zorgvuldiger zou moeten doen. Om te voorkomen dat bezoek stiekem in het achterhoofd zou denken "Zie je wel? Niet schoon hier. Het blijven tóch mannen!". Stom. Ongelooflijk stom. Ik weet het.

[Nate_0]

Ik ken het wel... ik heb de neiging mezelf constant aan mijn broertje te spiegelen (terwijl ik overigens sowieso meer op mijn pa lijk qua interesses dan op hem) en mezelf niet genoeg man te vinden als ik bijvoorbeeld kussens koop voor op mijn bank of omdat ik niet game of van lezen houd. Gelukkig heb ik vrienden die heel oké zijn met alle facetten van zichzelf en dit ook doen, ben ook niet bepaald hetero of bijzonder sportief maar... ik zit nu dus alweer excuses te maken. En dat zou niet moeten hoeven.

[Arthas]

Mannen gedrag? Ik vind het eigenlijk meer horkengedrag . Laten koken en dan als 'dank ' mag je de afwas ook nog doen ?

Ik vind niet dat je dat moet gaan imiteren . Als die eikels zo zijn , steun dan je moeder maar en laat zien dat het ook anders kan .

Weest gewoon jezelf en laat ze dan maar die hork zijn . verlaag je zelf niet

Haha nee dat imiteren komt ook zeker niet in mij op.
Het is absoluut geen streven om erbij te horen waartoe ik me geneigd voel.

Het helpt me wel om inderdaad te denken als een steun naar mijn moeder, en misschien juist het zijn van een toffere gast omdat ik wél aan anderen denk. (:

[Arthas]

Ik kom uit een echte wijvenfamilie, dus kan je met dit vraagstuk in principe niet helpen Wil je wel één tip geven: jij bent man en dus is alles wat je doet mannelijk (borden wassen en afdrogen incluis, al is het met een roze doek), maak jezelf niet gek want die 'strijd' ga je nooit winnen: voor sommigen (man óf vrouw) zal je simpelweg bewust of onbewust nooit een "echte" man worden, niet met een baard, niet met een sixpack, niet met een pik en ook niet als je je voortaan permanent met een tractor voortbeweegt en in een raceauto-ledikant gaat pitten.
Dat klinkt behoorlijk negatief, maar realiseer je dat de onzekerheid bij hen waarschijnlijk nog groter is..

Ik vrees dat ik het bovenstaande maar al te goed begrijp. Niet lang geleden zat ik met een aantal dierbaren in een ijssalon. Ik morste ijs op mijn jas en een van de vrouwelijke leden van het gezelschap riep lachend "Het is nét een échte vrouw!". Zij heeft mij nooit in de gedaante van een man kunnen zien maar ziet mij desondanks niet als een 'echte' vrouw.

Misschien ben ik (zijn wij?) er zelf medeschuldig aan. Gisteren was ik nogal aan het poetsen en dweilen en betrapte mezelf op de gedachte dat ik dit vaker en zorgvuldiger zou moeten doen. Om te voorkomen dat bezoek stiekem in het achterhoofd zou denken "Zie je wel? Niet schoon hier. Het blijven tóch mannen!". Stom. Ongelooflijk stom. Ik weet het.

Goed omschreven Eva, ik denk dat dit rollenpatroon iets is wat altijd wel in ons hoofd zal blijven schieten.
Althans tot wij ons volledig weten los te koppelen van het verwachtingspatroon, en het weten dat wij als anders gezien zullen worden door de meerderheid van de maatschappij.

Op zich is dit niet perse een negatief iets, het biedt mensen een opening om hun denkpatroon te doorbreken, wij maar ook zij zeg maar. (:

[Arthas]

Komt mij heeeeeeel bekend voor.
Ik kom uit een gezien met drie broers. Dus veel mannengebeuren thuis. Nu woont er nog maar 1 broer bij m'n moeder, maar we komen geregeld nog met z'n allen bij mijn moeder en haar vriend thuis. Twee van mijn broers zijn ook van die echte kerels. Niet afwassen is heel bekend. Na het eten moeten ze altijd om een of andere reden meteen gaan roken en laten mijn moeder met de afwas zitten. Ik voel me daar schuldig om, en rook ook niet, dus eindig alijd met haar in de keuken. Ze praten veel over auto's ed, waar ik echt geen bal aan vind.

Maar ik en mijn oudste broer zijn homo. Wij helpen onze moeder dan bijvoorbeeld wel vaker. Het scheelt bij mij dat het dan wordt gezien als iets dat homo eigen is, en niet vrouw eigen. Maar na verloop van tijd heb ik daar vrede mee gekregen. Ik hoef me niet te bewijzen voor hen. Wat ze van me denken, kan me ook niks meer schelen.

Thanks Mr. X, dit bericht heeft een positieve draai aan mijn perspectief op de situatie gegeven. (: