Nieuwe buren

[Charlotte_C]

We hebben sinds een goede week nieuwe buren en gisterenmiddag deed zich een gelegenheid voor om kennis te maken. De vorige mensen waren altijd gewoon in de omgang en ik dacht kom waarom zou ik ook geen kennis maken De buurman stond buiten dus dat was toen ik thuiskwam van boodschappen doen een logisch sociale vervolgstap.

Hoewel ik er niet op mijn best uitzag naar mijn mening, maar dat is een idee dat ik vaker schijn te hebben, ben ik toch zelfverzekerd mij gaan voorstellen. De man is op het eerste gezicht wel vriendelijk maar geen grote prater maar met zijn vrouw heb ik wel even gezellig staan praten. Ik kreeg niet de indruk dat er ook maar enige issue bestond en dat was weer zo'n goed en bevestigend gevoel waar je af en toe behoefte aan kunt hebben. Hun zoontje van vier was wat verlegen maar mezelf naar zijn hoogte brengen en handje geven hielp al heel veel

Volgens de buurvrouw deed hij dat naar iedereen dus niks raars. Het is nu officieel, de eerste mensen in de straat die me alleen als vrouw kennen. Hopelijk worden ze door de plaatselijke roddelclub niet beïnvloed, maar daar ga ik voorlopig niet van uit. Het was weer een positieve ervaring in ieder geval

Groetjes

Charlotte

[Tanja]

Heerlijk toch.

[Charlotte_C]

Best wel. soms heb je dat even nodig

[Emma]

Ik heb het verhaal wel eens verteld... Een jaar of twee geleden zijn er op de andere hoek van het blok nieuwe mensen komen wonen. Destijds kregen zij van hun buren te horen wie er allemaal op het rijtje woonden. Die buren woonden hier toen een paar jaar langer dan ik, ik denk een jaar of 20 en ik woon hier nu 17 jaar.

"Op nummer 93 woont een gescheiden vrouw alleen" werd er verteld.

Ik hoorde het vorig jaar bij het rondje op oudejaarsavond. Op een of andere manier was het er nooit van gekomen om contact te leggen. Ik vond het helemaal goed.

[Charlotte_C]

Ja toch dat is gewoon een teken van hele mooie acceptatie. Zo zou het altijd moeten zijn voor iedereen