Bedenk je ook dat hoe onbeschoft en zielig ze ook mogen zijn, ze voelen zich wellicht goed in hun vel bij dat gedrag, zijn geaccepteerd in de groep, en hebben plezier in wat ze doen. En wij lopen op dat moment alleen en hoe we ook reageren (of niet), we zijn er toch door geraakt. We hebben misschien meer moed maar in zo'n situaties zou ik niet zeggen dat we er het beste mee weg komen.Sietse schreef:Bedenk je dit: denk je echt dat die gasten die daar staan te roepen en te joelen ook maar een fractie van de moed hebben die jij hebt? Zij staan daar in hun groepje samen 'stoer' te doen en te schelden op iedereen die niet binnen hun minieme wereldje past, en jij loopt daar en je durft jezelf te zijn. Met ieder woord dat zij roepen laten ze alleen maar meer blijken hoe dom en zielig zij zijn en hoe moedig jij bent, omdat jij gewoon doorloopt en ondanks dat je het risico elke keer dat je naar buiten loopt weer loopt om zo nageroepen/gewezen te worden, het toch maar blijft doen! Denk je dat zij dat durven? Nee hoor, die jongens durven nog geen ander kleur shirtje aan te doen uit angst dat 'de groep' het niet leuk zou vinden. En jij laat je lichaam aanpassen aan je eigenlijke genderidentiteit. Wie is hier dan stoer?!
Feit blijft natuurlijk wel dat je er het best niet bij stil blijft staan. Ben zelf niet zo snel van tong dus eerder geneigd om te negeren en gewoon verder te gaan mijn ding te doen.
In tegenstelling tot mijn oude leven zal ik niet meer wegtrekken en mijn kop laten zakken. Ja, voor mij was het eerder andersom. Mijn hele leven als slecht excuus voor een man ben ik vaak gepest, nagewezen, uitgelachen, en trok ik me dat altijd verschrikkelijk aan. Maarja ik was onzeker, ongelukkig, zat slecht in mijn vel, was overal bang voor. Dat zien ze, je kunt net zo goed een bullseye op je voorhoofd hebben staan.
Hoe beter je in je vel zit, hoe zelfzekerder je wordt (ervaar ik zelf toch als ik als vrouw over straat loop, al ben ik nog niet 100% passable). Ik doe mijn ding, ik ben normaal, en wie daar een probleem mee heeft moet dat maar fijn zelf verwerken.
Moet wel eerlijk zeggen dat ik tot nu toe nog geen slechte ervaringen heb gehad, buiten een beetje gniffelen en lachen van mensen waar ik gewoon langs ben gelopen.
) stopte ik en liep terug naar de groepje grote jongens. gewoon om te zeggen dat dat geen manieren waren. Dat resulteerde in een agressieve stand off, waarna ik weg liep, en vervolgens meerdere malen in de rug geschopt werd. Je kan wel indenken dat ik zeer blij was dat ik toen geen blaffer in mijn tas had. 
Toch heb ik er geen spijt van. Ik verdedigde mijzelf, maar ook elk ander die door zulke schorem op welke wijze na geroepen of lastig gevallen wordt. Ik houd mijn hart vast, dat het een keer uit de hand loopt, want ik loop tien keer achteruit om maar van de ellendelingen weg te komen, maar de elfde keer ga ik in de aanval. Dan is het koste wat het kost, ik laat me niet maar na roepen of wat dan ook zonder dat zij weten dat er voor hun ook gevolgen zijn.Hopelijk komt het niet zo ver. 
( * door verschrikkelijk zielige mensen )
