Transjongen op kamp

[Laurens]

Afgelopen week (23-29 juli) was ik hardloopkamp. Als Transjongen levert dit natuurlijk problemen. Afgezien van dysphorie vanwege het niet kunnen dragen van een binder de hele week vanwege het sporten, zijn er naturrlijk ook dingen zoals naar de wc gaan etc. Helaas mocht ik van mijn ouders me niet inschrijven als jongen, en dus moest ik als “Janneke” en als meisje naar kamp. Dit kamp is best speciaal voor mij, omdat ik er al 3 jaar heen ga en dus de begeleiders goed ken. Ook zij merkten natuurlijk wel verschil met vorig jaar (toen ik nog vrij lang haar had en minder ”jongenskleren” droeg).

Helaas moest ik dus in een meisjestent, naar de meisjeswc en douchen met de meisjes (iedereen douchde in bikini, dat wel, maar ik heb me nog nooit zo oncomfortabel gevoeld. Ik doe ook echt nooit meer een bikini aan.

Ik heb het de eerste nacht aan mijn tentgenoten verteld, die ik allemaal al heel goed kende (van vorigen jaren kamp en atletiek). Zij waren er compleet okay mee en noemden me zelf Laurens in het bijzijn van alleen mij.


Woensdag zouden we gaan zwemmen, maar ik zag hier zo tegen op dat ik een paniekaanval kreeg en dus heb ik met de begeleiders afgesproken niet te gaan zwemmen. Ik heb ze toen niet verteld waarom ik dit niet wilde, want dat durfde ik niet. Later die dag (s´vanonds) heb ik trillend en huilend 1 begeleider verteld waarom ik dat wilde, en dat ik transgender ben. Tot mijn opluchting was hij daar compleet oke mee, en wou hij meteen duidelijk maken dat hij het belangrijk vond dat iedereen zichzelf kon zijn, en dat hij me graag wilde helpen dat ik me ook zo kon voelen op kamp. Samen hebben we het de kampleider en mijn tentbegeleider verteld. Die waren ook supersupportive, en we hebben afgesproken dat ik alleen mocht douchen, in het scheidsrechtershokje van de gymzaal waar we douchten. Ook hebben we afgesproken dat ik volgend jaar als laurens kom;)

Ik ben nog nooit zo blij geweest als toen ik het aan de begeleiders vertelde en ik hun geweldige reacties kreeg. Ik kijk erg tegen ze op, en in zo´n week op kamp zijn ze heel belangrijk.

[Luuk]

Super dapper dat je het hebt verteld en wat fijn dat je goede reacties kreeg

[Jer158]

Dat lijkt me heftig, niet als jezelf op kamp mogen. Gelukkig heb je goede begeleiders getroffen. Weer een stap vooruit!

[Jannet V]

Geweldig gedaan en ongelooflijk dapper. Zelf de teugels in de handen nemen, petje af Laurens! Niet iedereen zal het zo kunnen maar dit doe je geweldig goed.

[Lau92]

Spannend moment, maar superdapper! Way to go bro!

[Anne V]

Super om te lezen Laurens. Erg goed zo.

[Mason]

Wauw, super dat je dat hebt kunnen en durven vertellen daar! En top dat ze zo reageerden, nu kijk je vast meer uit naar het volgende kamp!

[Anon20230219]

Supergoed dat je het daar heb kunnen vertellen, en dat ze zo fijn en positief op reageerde.

Liefs:Lisa

[Marijn]

Fijn dat zo zo reageerden. En tof dat je het durfde vertellen!

[Leo]

Zelf durfde ik niet dat soort dingen te doen zoals op kamp gaan etc door de dysforie. Goed dat jij het wel doet en fijn dat iedereen zo goed reageerde toen je het hebt verteld.