Overstap naar nieuwe naam en hij/hem

[Aydin]

Hi allemaal,

Sinds een maand ben ik uit de kast aan het komen en inmiddels weet iedereen die belangrijk voor me is dat ik me niet gelukkig voel als vrouw.
Toen ik uit de kast begon te komen, wist ik mijn nieuwe naam nog niet. Inmiddels dus wel. M'n moeder gebruikt hem al omdat ze er al aan wil wennen.
Maar ik merk dat ik het nog aan niemand durf te vragen. Niet omdat ik er niet achter sta, maar omdat ik niemand wil overhaasten. Vooral mijn zus niet.
Wat betreft hij en hem voelt het alsof ik daar nog geen recht op heb en als 'gevaarlijk' omdat ik er uitzie als mannelijke vrouw.
Maar oh wat zou het me blij maken als ik gezien en genoemd word zoals ik ben!
Ik ben erg benieuwd naar hoe jullie dit hebben aangepakt.

Grts

[Alice]

Nu je uit de kast bent gekomen, laten weten dat je verder wil leven als man zou het een idee zijn om gelijk je mannelijke wens naam te introduceren. Staat het wel een beetje slordig als je Hij genoemd wil worden maar mijn naam blijft Marietje, Ansje, ofzo, je komt dan niet echt serieus over.
Dus gewoon zeggen; -dit- is mijn nieuwe naam en ik zou voortaan ook in de mannelijke vorm aangesproken willen worden.
Hoe eerder je ze het vertelt hoe eerder ze er aan kunnen wennen, helaas kan dat nog een lange tijd duren.

[Anon20190501]

Helemaal eens met Alice, heb het ook zo aangepakt.
In omgekeerde richting dan wel, en zonder die ZX Spectrum. Die rubber toetsjes vond ik maar niks.

[Aydin]

Bedankt voor jullie reacties. Ja het moet idd wel tegelijk, Aydin en hij/hem. Ik moet met mn zus echt nog even kijken hoe ik het ga aanpakken, maar ga het tegen anderen zeggen. Klinkt niet eens zo moeilijk hoe jij het zegt, Alice.

[Alice]

Aydin en hij/hem.

Klinkt niet eens zo moeilijk hoe jij het zegt,

Ik heb nu de betekenis van de naam Aydin opgezocht, het is een jongensnaam. Ik dacht dat het een meisjesnaam was, sorry.

In het begin zul je je er ongemakkelijk bij voelen maar na een tijdje krijg je er routine in .

[Nate_0]

Mensen vinden het soms lastig (familie maar ook buitenstaanders, zeker mensen die op je uiterlijk of stem af gaan) , dus om je zus te laten wennen zou je in ieder geval je wens qua naam en vnw kunnen uitspreken wellicht zonder haar meteen te corrigeren als het fout gaat.

[Aydin]

Oja da's ook een goeie, Nate. Mijn wens al uitspreken maar zonder druk op haar.
En Alice, geeft niet hoor!

[Nick1703]

Zo heb k t ook gedaan: Nick en hij hem. T ligt an je familie/vriendenkring hoelang t wennen duurt. Sommige vrienden zijn al helemaal om, maken geen foutjes. Andere mensen noemen nog vaak Mn oude naam en zij/haar. T is een periode die lang of kort kan duren.

[Anon20230219]

Ik heb er toen ik uit de kast kwam op mijn werk ervoor gekozen dat men mij voorlopig gewoon bij mijn oude naam mocht aanspreken.
Heb hun ook uitgelegd waarom ik dat voorlopig zo wil houden en daar was begrip voor.
Zodra dat er een V op mijn ID kaart staat i.p.v. een M dan gaat mijn naam en aanspreek titel veranderen.
Komende periode gaat er al genoeg aan mij als persoon veranderen dat is voor sommige al behoorlijk wennen.

[janine2363]

Ik heb er toen ik uit de kast kwam op mijn werk ervoor gekozen dat men mij voorlopig gewoon bij mijn oude naam mocht aanspreken.
Heb hun ook uitgelegd waarom ik dat voorlopig zo wil houden en daar was begrip voor.

Ik werk bij een bedrijf dat zo groot & ingewikkeld is, dat je ook verwacht dat er qua IT altijd wel -iets- mis is. Dat bleek een plezierige vergissing, want mijn naamsverandering binnen het hele bedrijf, wereldwijd, was een flits van 30 minuten en 2 drukken op knoppen.

Ik had met HR een plan uitgewerkt. Een brief voor managers van de teams met mensen waar ik regelmatig mee werk, een week eerder rond gestuurd en op de dag zelf, mijn eigen berichtje naar alle mensen op onze site en collega's waar ik regelmatig mee werk verspreid over andere sites / andere landen. Dat was <klik> #1.

Klik #2 was dat ik mijn naam en foto in het systeem wijzigde voor alle IT software, Email, messengers, documenten, databases, sharepoints, noem maar op. OK, na de 30 minuten was ik nog best wel meer tijd kwijt, om alle gelukwensen & vragen van collega's te beantwoorden.

In tegenstelling tot Lisa, mijn naam op ID's e.d. dat komt later nog wel eens, veel meer formaliteiten en documenten voor nodig & die gebruik ik minder. Het is wel een geluk bij een ongeluk dat reizen voor werk bijna volkomen vervangen is door video conferencing, als ik mijn paspoort regelmatig nodig zou hebben zou ik er anders over denken.

Omdat ik op dezelfde dag ook op mijzelf ben gaan wonen en dus ook meteen normaal gekleed naar mijn werk ga, was mijn transitie dus een heel plezierige & complete ervaring. Gewoon <klik> mezelf