Waar een Jill is, is een weg! - Mijn srs avontuur in Thailand

[TanjaUneken]

Mijn grootste vijand momenteel is mijn stuitje, die doet heel erg veel pijn dus liggen is ook niet al te plezierig terwijl dat juist moet.

Hallo Jill, ik lees jouw stukjes met belangstelling, vooral omdat ik zelf hiermee nog totaal onbekend ben. Zit pas zeven weken aan de Androcur, dus waar praat ik eigenlijk over. Toch waag ik me aan een vragend advies over jouw zere stuitje bij het liggen. Vanuit een andere ervaring met lage rugproblemen was het voor mij heel fijn om zo af en toe een tijdje op een relatief strak opgerolde badhanddoek te liggen, waarbij ik de rol overdwars, net op het randje aan de bovenkant van het bekken neerlegde. Hierdoor kon mijn bekken en ook mijn stuitje wat ontspannen. Beetje zoeken naar een prettige dikte van de rol en ook zelf kijken hoe lang dat dan mag duren. Misschien heb je er wat aan, misschien is het medisch gezien echt een waardeloos advies. Nogmaals ik heb geen ervaring met SRS. Ik wens je een heel voorspoedig herstel. Met warme groet uit een kil Nederland, Tanja.

[Jill]

Mijn grootste vijand momenteel is mijn stuitje, die doet heel erg veel pijn dus liggen is ook niet al te plezierig terwijl dat juist moet.

Hallo Jill, ik lees jouw stukjes met belangstelling, vooral omdat ik zelf hiermee nog totaal onbekend ben. Zit pas zeven weken aan de Androcur, dus waar praat ik eigenlijk over. Toch waag ik me aan een vragend advies over jouw zere stuitje bij het liggen. Vanuit een andere ervaring met lage rugproblemen was het voor mij heel fijn om zo af en toe een tijdje op een relatief strak opgerolde badhanddoek te liggen, waarbij ik de rol overdwars, net op het randje aan de bovenkant van het bekken neerlegde. Hierdoor kon mijn bekken en ook mijn stuitje wat ontspannen. Beetje zoeken naar een prettige dikte van de rol en ook zelf kijken hoe lang dat dan mag duren. Misschien heb je er wat aan, misschien is het medisch gezien echt een waardeloos advies. Nogmaals ik heb geen ervaring met SRS. Ik wens je een heel voorspoedig herstel. Met warme groet uit een kil Nederland, Tanja.

Ik loop sinds gisteren dus weer ietsje regelmatiger dus dat helpt al redelijk maar het is vooralsnog een goede tip om in t achterhoofd te houden. Het is immers nu de bedoeling om zo veel mogelijk in bed te blijven. Toch moet dat stuitje even ontspannen van tijd tot tijd en ik moet ook eten dus dan krijgt ie op die manier ook wat meer rust.

[Jill]

16 december - eerste bezoek na ontslag

Vandaag werd ik lekker vroeg wakker, zo rond 6 uur. Dat kwam uit want 7 uur was het volgens het schema tijd voor mijn eerste pil van de dag. Ik nam zoals afgesproken in het schema een uur daarna eten. Mijn moeder had van beneden toast meegenomen. Als je niet zeker bent wat je mag eten kan je vragen naar het chettawut menu daarop staat precies wat je mag eten voor en na de operatie.

On 11:20 kwam de nurse langs voor de check up. Daarin kwamen wat dingen naar voren. Zoals de eerste pil MOET toch wel op de aangegeven tijdstip ingenomen worden, daar zit geen speling in, wat mij gisteren wel werd verteld door de dokter en assistente. Na goed ik volg het blaadje maar gewoon. Dat is het beste.

De packing en alles zag er goed uit en er werd mij verteld als je drukken moet dat je dan in ieder geval je billen niet mag sprijden. Ik deed dat ook niet en zoals de nurse ook aangaf veegde ik het weg met babywipes. Ook dan wat vocht van de uitwerpselen de watten aanraken die de rest beschermt, ook dat is niet erg. Verder vertelde ze dat ik mijn knieen niet te ver voor te lang naar mijn geslachtsdeel mag toetrekken en na de ok te geven vertrok ze weer. Al met al was ze er geloof ik een kwartiertje. Zij spreekt heel goed engels waar ik heel blij mee was want de nacht ploeg in de kliniek zelf kan het een en ander nog wel bijspijkeren.

Mijn ma had nog wat leuke kleertjes gekocht voor me en ik krijg steeds meer gevoel in mijn vagina. Elke zenuw die zich nu er doorheen pushed is welkom. Ik ben wel een tikkeltje zenuwachtig voor wat ik te zien krijg als de packing er overmorgen af gaat. Oh en er is wat bloed in de katheter te vinden maar dat kan gebeuren is niets alarmerends. Ik lig nu in bed om zoveel mogelijk mijn lichaam de rust te bieden om alles te regelen. Beetje saai, maar we doen het wel ergens voor!

Liefs Jill

[Jill]

17 dec - not too shabby

Vanacht licht geslapen al met al 2 uurtjes. Verder kriebelt er van alles bij den kont die geirriteerd is. Verdere details bespaar ik jullie, gelukkig vond ik een oplossing voor de kriebels en heb ik in de ochtend en middag nog wat achterstollig slaap in weten te halen! Dat deed mij goed! Mijn haar is gewassen door mijn ma en krult nu weer heerlijk, weg met dat opgehoopte vettige haar, fabulous me, welcome back! Nee zonder gein ik voel me echt 20x zoveel beter, en dat door alleen al maar mijn haar en gezicht te wassen! Had ik dit maar eerder gedaan. De kriebel bij den deriere is dus een flink stuk verminderd! Ik neem mijn pillen en vandaag is er niet veel meer te melden dan gisteren, mijn ma heeft een nieuw gedeelte van paradise park ontdekt, en allerlij leuke kraampjes gezien, en een menselijk candy crane! Waarin je de kraan zelf bent en iemand anders jou bestuurd en jij grijpt het cadeau’tje onder je! Zag er op video heel grappig uit! Misschien gebeurd er nog iets. Als dat zo is dan horen jullie zeker nog van mij!

[Jill]

18 december - early christmas unpacking!!

Wederom te licht en nauwelijks geslapen bla bla, wordt zo saai als ik alles herhaal. Dus fast forward! Mensjes het is de 18e! Niet alleen breekt voor velen de laatste werkweek of start van de kerst vakantie aan, maar vandaag gaan we lekker nog meer breken, he, he, die packing mag er af! Je leest het al in mijn schrijfwijze, laag op energie maar niet minder enthousiast! Wederom een blok van, in dit geval beiden, benen! Geen awkward poopy-time, geen pinguin-walk, geen itch you can not scratch. Maar, douchen!, round-house kicks!, vrijer bewegen, normaal drukken, en het belangrijkst van alle, mijn eerste blik op mijn aangepaste geslachtsdeel! Ik ben extreem gespannen geweest de afgelopen dagen want hoe komt het er uit te zien en zijn er eventuele complicaties verschenen in de tussen tijd! Vandaag krijgen we daar in ieder geval antwoord op. Daarna lekker een laaange waaarme douche en dan even flink staren naar de helaas nog wel gesloten vagina. Het is nog dicht gehecht voor verdere heling. De katheter blijft nog even hangen maar ook die zal de 23e afscheid van mij moeten gaan nemen. Ik wacht met smart af op het bezoek van de nurses.

We’ll keep in touch about today <3

[Gwenda]

Hoi Jill,
Het is een genot om te lezen hoe het met je gaat. Ik heb diep respect voor je. Veel strekte de komende dagen !
Liefs Gwenda

[Jill]

18 december - Jill ziet het verschil

Ja hoor daar zijn we weer! Alive and kicking, en ready to roll. Eventjes over ‪‪12:00‬‬ kwam de twee dames van de verzorging/verpleging binnen. Na wat woorden wisselen werd er direct over gegaan tot de orde van de dag. Voordat ik mocht liggen werd het verband op mijn achterste alvast verwijderd, mij werd verteld zat het loshalen van de packing het ergste is en daarna een walk in the park was. Ik ben het, achteraf gezien, daar niet mee eens maar meer daarover later.

De packing was er als en de eerste glimps van mijn vagina was waar te nemen! De excitement sloeg wel toe! Maar voordat het zover was werd ik in het gehele gebied met lange wattenstaafjes schoon gemaakt. Vervolgens met een nieuw setje werden de schaamlippen, gefotografeerd met een smartphone. Om dat zo duidelijk mogelijk in beeld te leggen voor haar en de foto deed ze over der voorhoofd een elastiesche band met daarop een ledlampje. Die fotos worden naar Chett gestuurd ter controle. Daarna werd het tijd om tegen verwachting in toch de hechting van de schaamlippen los gemaakt. Niet pijnlijk maar wel zo ongemakkelijk dat de pijn misschien een betere optie was. Maar goed dat hebben we ook weer ervaren!

Ze vroeg of ik mijn spiegeltje wilde pakken en was helemaal van de wereld toen ik in de reflectie keek. Ik kon geen woord zeggen, alleen staren wat een wonder zag ik, helemaal niet bont en blauw, wel opgezwollen een beetje. De ene kant iets meer dan de ander, maar dat ebt vanzelf weg. Ik kan nog lang erover praten maar in een notendop, ik ben dol en dolgelukkig met het voorlopige resultaat.

Ze maakte vervolgens nog een paar fotos zonder de hechting er in. Voor hetzelfde doeleind als voorgaand aangegeven. Vervolgens poetste ze de dilator nr. 0 af, dat was voor mij de que om nu echt te gaan relaxen. Ze instrueerde me ook om te relaxen en ik nam diep adem en hij ging er in. Het ging niet vlot en ik dacht, oh dat is hem,.. klein schachtje! Maar ik moest mijn benen nu vanuit knieen omhoog naar liggende positie brengen en ze drukte door, ze roteert de dilator ook om verder te kunnen komen. En dat gebeurde! Ze bereikte het eindpunt de gehele schacht was gevoelig en nog gevoeliger na de elastisiteit te testen door nog even door te drukken.

Het was even stil,.. en ze doorbrak het met de woorden “six and a half”. Ik zat zo in over diepte, dat ik vervolgens op mijn hoogste toon haar woorden herhaalde. Zo blij! Ze maakte de dilator schoon en vertelde over morgen, morgen is namelijk day 1 van de dilateer schema en gaat het dilateren van start. Vandaag noemen ze day 0 respectievelijk.

Ik kijk er een beetje tegen op maar het is nodig dus maak me er sterk voor! Ik bestelde nog een extra dozijn lubricant gq jelly, zo heet het glijmiddel dat ze hier gebruiken. Een tube gaat ongeveer 2 tot 3 dagen mee, het is de bedoeling dat er veel opgesmeerd wordt aangezien je niet door stroevigheid een wond in je schacht wilt maken!

Ik heb het eigenlijk nog niet over haar gehad maar de tweede dame was er voornamelijk voor de steun. Ze wrijft over je been heen en houd je op je gemak zodat de ander zich volledig kan concentreren op de handelingen. Ik was heel blij met de aandacht die de tweede dame mij gaf. Ze zag dat ik wel nerveus was en een beetje bang. Ze pakte mijn knuffel schaapje en legde die in mijn armen, ik word inderdaad rustig als ik dat knuffeltje in mijn handen heb. Dat was goed geobserveerd door haar. Ze waren beiden bekwaamd in het engels en zeer vriendelijk. Ik voel me erg veilig bij hun.

Ik heb lang gedouched, wat een genot! En met iedereen mijn blijdschap over de onthuling gedeelt. Oefenen op de donut kussen zitten vind ik met katherer in het lichaam nog wat eng. Er was op het begin wat druk op de vagina en ik maakte me zorgen, ik keek naar de maandverband op mijn slipje en ontdekte zo wat bloed. Wat later ging het een stuk beter en kwam er geen bloed meer vrij. Ik geloof dat het bloed kwam van druk op de katheter. Ik riep naar mijn mam dat ik zojuist voor het eerst ongesteld geworden ben!

Ik ga zo nog eventjes op de ipad met de thuis-basis communiceren. Als ik wat vergeten ben horen jullie nog van mij! Ik slaap niet zo goed en ben daarom wat versuft, sorry als dat terug te lezen is in deze post. <3 Bedankt voor het blijven lezen, ook jullie geven mij heel erg veel steun!

[TanjaUneken]

Hoi Jill,
Dank je wel voor steeds weer die mooie, eerlijke verhalen over jouw SRS belevenis, maar ik wil toch ook een dankwoordje aan jouw moeder richten. Steeds weer zie ik haar voorbij komen in jouw verslagen van de dag. Wat is dat fijn dat je zo op haar steun kunt rekenen, dat zij er voor jou is.
Dank je wel mama van Jill. U bent, net als uw dochter, een prachtig mens. Liefs, Tanja.

[Tanja]

Wow wow wow Jill.
Supergaaf om te lezen hoe alles met je verloopt meis.
En idd ook je moeder die heel veel doet en je steun is. Dikke kus voor moeder XXX
En jij heel veel succes met herstellen maar als ik alles zo lees komt dat helemaal goed

[Gwenda]

Lieve Jill,
Ik sluit me bij de rest hier aan. Wat heb jij een top moeder zeg. Als er een prijs voor steun een transitie was, zou ik haar hierbij nomineren.
Ik ben geraakt hoe je beschrijft wat je ervaring was bij day 0.
Veel liefs en sterke de komende dagen,
Gwenda