Wat is wijsheid

[Irene_de_Vreede]

Wat is wijsheid. Ik heb echt nieuwe kleding nodig. De afgelopen jaren heb ik alle kleding die ik vervangen moest vervangen door vrouwelijke tegenhangers. Het wordt nu tijd mijn zakelijke outfit te vervangen en ik loop daarmee niet alleen tegen problemen aan, maar wordt zo’n beetje gek van alle leuke dingen die ik niet zonder meer naar mijn werk aan kan. Damesjeans blijkt toch makkelijker dan een zakelijke outfit. Ik begin steeds vaker te denken dat ik maar gewoon de knop om moet zetten, dat maakt het allemaal zoveel makkelijker en moeilijker tegelijk.

[Gwendolyn]

Irene, wat let je? Waar wacht je op? Zeker niet tot je naar het bejaardenhuis mag? Een transitie aangaan komt niet zonder consekwenties, het leven komt niet zonder consekwenties. Een ding is zeker, de consequentie van ( bewust ) de boot afhouden voor.... , en een leven leiden waarin je niet jezelf bent, is dat elke jaar dat je dat doet, een jaar minder is dat je jezelf bent. En we weten maar al te goed wat een leven leiden waarin je jezelf niet bent inhoudt. Eenmaal 24/7 de rol die jouw het beste past aangenomen, de SRS en alle andere noodzakelijkheden doorlopen te hebben, je steeds meer de persoon wordt die je eigenlijk altijd had moeten zijn. Elke dag wordt je steeds meer jezelf.

Gwendolyn.

[Heleen]

Ik geef niet zo vaak advies, omdat de meesten toch wat anders wensen dan ik, blijkt dan achteraf. Nu ken ik Irene al een paar jaar online en ik weet nog goed dat ik zonder twijfel uit de kast zou gaan komen en Irene aangaf dat ze het nog steeds in de huidige setting zou volhouden.

Eerlijk gezegd, als het mij alleen om de kleding te doen zou zijn geweest, zou ik lekker in de kast gebleven zijn. Er zijn zoveel andere manieren om op dat gebied aan je trekken te komen buiten het volledig in transitie ingaan.

Achteraf is het proces tot nu toe mij tegengevallen. Niet als het om mijn proces gaat, de hormonen, de manier waarop je met anderen omgaat, maar wel als het gaat waarop mensen in de direkte omgeving standpunt namen. Ik heb er geen spijt van en zou het -denk ik nu- weer doen, maar ik heb vooraf niet goed kunnen inschatten wat alle veranderingen met mij zouden doen. Ik zat -oppervlakkig gezien- in dezelfde situatie als Irene en het enige dat ik kan zeggen is, dat je heel zeker moet weten dat dit de enige manier is om verder te gaan. Als je er toch voor gaat, zorg dat je mensen hebt waarbij je alles kwijt kan. Niet zozeer de zelfhulpgroepen, maar mensen in je eigen omgeving.

[Gwendolyn]

Kies voor jezelf, en laat anderen die jou je geluk niet gunnen barsten. Je komt heus wel andere mensen tegen die jou juist wel weten te waarderen, respecteren. Maar ieder haar / zijn ding.
Voor mij was het transitie of niets, de keuze was er niet, hoefde ik niet in die zin te maken. ik was het, en ging er zsm aan de slag, meteen aangemeld bij het genderteam. Ik was geen man, dus moest ik van mezelf als de drommel vrouw worden.
Gegeven, dat mijn omstandigheden relatief gemakkelijk waren, drie volwassen kinderen, geen werk, geen sociale leven, gescheiden en alleen wonend, dus voor een transitie op dat vlak weinig of geen belemmeringen.

Gwendolyn

[Irene_de_Vreede]

Ik kom hier vanavond wel op terug

[Heleen]

<knip>

Gwendolyn

Rationaliseren doe ik ook regelmatig, maar het is mij emotioneel gezien tegengevallen, voornamelijk omdat ik ernstig teleurgesteld ben in sommige mensen. Ik had met alles wat er gebeurd is rekening gehouden, maar de manier waarop kwam als een verrassing. Maar misschien ben ik wel een supersoftie.

Als de doos van Pandora open gaat, heb je geen controle over wat eruit komt. Bij sommigen is dat alleen een verdrongen GD, bij anderen komt er meer uit. Ik had mij vooraf al beziggehouden met mijn rugzakje, maar de gevoelens die los kwamen kon ik moeilijk omarmen.

[Irene_de_Vreede]

Heleen adviseerde:

Ik geef niet zo vaak advies, omdat de meesten toch wat anders wensen dan ik, blijkt dan achteraf. Nu ken ik Irene al een paar jaar online en ik weet nog goed dat ik zonder twijfel uit de kast zou gaan komen en Irene aangaf dat ze het nog steeds in de huidige setting zou volhouden.

Eerlijk gezegd, als het mij alleen om de kleding te doen zou zijn geweest, zou ik lekker in de kast gebleven zijn. Er zijn zoveel andere manieren om op dat gebied aan je trekken te komen buiten het volledig in transitie ingaan.

Achteraf is het proces tot nu toe mij tegengevallen. Niet als het om mijn proces gaat, de hormonen, de manier waarop je met anderen omgaat, maar wel als het gaat waarop mensen in de direkte omgeving standpunt namen. Ik heb er geen spijt van en zou het -denk ik nu- weer doen, maar ik heb vooraf niet goed kunnen inschatten wat alle veranderingen met mij zouden doen. Ik zat -oppervlakkig gezien- in dezelfde situatie als Irene en het enige dat ik kan zeggen is, dat je heel zeker moet weten dat dit de enige manier is om verder te gaan. Als je er toch voor gaat, zorg dat je mensen hebt waarbij je alles kwijt kan. Niet zozeer de zelfhulpgroepen, maar mensen in je eigen omgeving.

Dank je voor deze feedback Heleen. Het geeft me iets om over na te denken. Met kleding in de kast blijven is toch anders denk ik. Kleding is een manier om jezelf te uiten en uiten gaat zo moeilijk in de kast. Kleding is best belangrijk voor me, maar ik vind het lastig om te concluderen of kleding het enige is. Even verder filosoferen leidt dan tot het volgende: om de kleding die je het best bij je vind passen het best tot zijn recht te laten komen is het misschien wel handig om de natuur hier en daar een handje te helpen met hormonen bijvoorbeeld om de verdeling van lichaamsvet te optimaliseren, misschien een kleine operatie om wat in het oog springende delen te corrigeren. (het is maar een gedachtespinsel, niet noodzakelijkerwijs mijn mening)

Ik ben er nog niet helemaal uit, maar weet ook niet of ik er ooit wel helemaal uit kom.

[Irene_de_Vreede]

Gwendolyn adviseerde:

Kies voor jezelf, en laat anderen die jou je geluk niet gunnen barsten. Je komt heus wel andere mensen tegen die jou juist wel weten te waarderen, respecteren. Maar ieder haar / zijn ding.
Voor mij was het transitie of niets, de keuze was er niet, hoefde ik niet in die zin te maken. ik was het, en ging er zsm aan de slag, meteen aangemeld bij het genderteam. Ik was geen man, dus moest ik van mezelf als de drommel vrouw worden.
Gegeven, dat mijn omstandigheden relatief gemakkelijk waren, drie volwassen kinderen, geen werk, geen sociale leven, gescheiden en alleen wonend, dus voor een transitie op dat vlak weinig of geen belemmeringen.

Dit klinkt voor mij als het volgende:

Rij met 180 km/uur richting een dikke boom, in de hoop/verwachting dat ie wel op zij zal springen.

Maar zoals jezelf al aan geeft had je niks te verliezen en als je niks te verliezen hebt is het makkelijk opgeven.

Aangezien ik nooit suïcidaal ben geweest zal ik ook deze aanmoediging naast me neer leggen

[Gwendolyn]

Irene, misschien heb je het anders bekeken dan ik, het heeft niets met suïcidaal te maken, maar meer in staat zijn om de beroemde knop om te gooien. Uiteindelijk is het hele leven een en al onzekerheid.
Wat heb je te verliezen? Je hebt alleen je ware zelf te vinden, winnen. En vandaar ga je verder. Over verliezen praat je niet. Die zijn ondergeschikt aan het vinden, zijn van jezelf. En dan vervolgens je leven daar op bouwen. Wie zwemmen wil, hoor je nooit over nat worden. Wie eigenlijk niet wil zwemmen, maar wel heeft gezegd het te willen, of twijfelt, hoor je alleen over het nat worden en alle nadelen ervan.

Maar uiteraard, ieder is vrij om te doen en laten wat hij / zij wil. Ook wat interpretatie van gedachten van anderen betreft.

Gwendolyn

[Enquist]

Wat is wijsheid. Ik heb echt nieuwe kleding nodig. De afgelopen jaren heb ik alle kleding die ik vervangen moest vervangen door vrouwelijke tegenhangers. Het wordt nu tijd mijn zakelijke outfit te vervangen en ik loop daarmee niet alleen tegen problemen aan, maar wordt zo’n beetje gek van alle leuke dingen die ik niet zonder meer naar mijn werk aan kan. Damesjeans blijkt toch makkelijker dan een zakelijke outfit. Ik begin steeds vaker te denken dat ik maar gewoon de knop om moet zetten, dat maakt het allemaal zoveel makkelijker en moeilijker tegelijk.

Ik ken je achtergrond niet helemaal maar ik voel wel een beetje wat je bedoelt. Zelf koop ik vaak jasjes en bloezen uit het mannenrek (die neutraal zijn) en laat ze dan vermaken door een klerenmaakster. In het begin had ik er een beetje mijn twijfels over maar colberts en overhemden tovert deze juffrouw om tot hele leuke vrouwelijke kleding. Al duurde het even voordat ik deze fee met naald en draad gevonden had. Misschien een idee...? Succes !