uitleg omgeving, gesplitst draadje van 24/7

[Fay]

Slightly off topic, dacht ik vandaag een aantal keren aan, met welk voorbeeld kan ik uitleggen hoe het is om genderdysfoor te zijn, zodat men het begrijpt,want men begrijpt het niet,snapt nie hoe het voelt om zo te zijn, en ik heb een terugkerend gevoel van, kon ik dat maar wel duidelijk maken,ik voel me niet altijd gehoord en begrepen

Joyy

(die een beetje pissed off dag heeft en dan zitten dit soort zaken sneller dwars)

Hoi joyy,

Niet omdat ik me door anderen onbegrepen voelde maar omdat ik gefrustreerd raakte van mezelf dat ik het niet goed kon uitleggen heb ik in het begin lange tijd gezocht naar een metafoor om voor anderen eenvoudig inzichtelijk te maken wat ik voelde en waarom ik de stap gemaakt had. Die metafoor heb ik nooit gevonden omdat ik nooit iets vergelijkbaars had meegemaakt. Het is verdomd moeilijk in het hoofd van een ander te kruipen en dezelde gevoelens te ervaren als die die je dan zou aantreffen bij anderen als je de aanleiding daarvoor nooit zelf hebt meegemaakt. Dat is niet hetzelfde als het hebben van een gebrek aan empathisch vermogen want dat houdt in dat je kan meeleven met anderen zonder dat je perse hetzelfde meegemaakt hoeft te hebben. Om je te kunnen inleven in de gevoelens van een ander moet je wel iets gelijks(w)aardigs ervaren hebben, een metaforische deja vu.

Maar goed, ik had het dus opgegeven... tot ik vanmorgen het verhaal tegenkwam van dat 15-jarige meisje dat zelfmoord heeft gepleegd omdat ze onophoudelijk gepest werd. Ondanks dat ik zelf nooit gepest ben voelde ik plaatsvervangend aan wat dat meisje doorgemaakt moet hebben tot het moment dat ze voor de trein sprong, namelijk dezelfde verscheurende emoties als zij gehad moet hebben en waarmee ze een oneerlijk gevecht is aangaan want machteloos het kwaad te stoppen.
Stel je vraagt anderen wat ze zouden doen als ze in deze situatie terecht zouden komen. Wanneer er gezegd wordt door iemand dat dat meisje gewoon terug had moeten vechten hoef je mijns inziens niet de moeite te nemen om die uit te leggen wat je voelt als transgender want die mist iets wat gelukkig heel veel mensen wel hebben, namelijk zich wel kunnen inleven in het leed wat pesten veroorzaakt en hoe machteloos je vaak bent om hier een einde aan te maken.
Dat pestgedrag is wat dysforie bij ons doet, onophoudelijk ons het leven zuur maken tot wanhoops toe, alleen te bestrijden door de oorzaak te ontvluchten en een nieuw leven op te bouwen. Een metafoor? Ik zie wel gelijkenissen maar of die sterk genoeg zijn om anderen te kunnen doen inzien wat wij moeten doormaken daar ben ik niet helemaal zeker van...

Dit is geen pamflet om pestgedrag als een normaal verschijnsel te beschouwen, goed te keuren en het zijn gang te laten gaan omdat er toch niets tegen te doen zou zijn, want dat kan wel degelijk, maar dat is een ander onderwerp waar ik hier nu niet verder op in wil gaan....

Liefs Daniela

Ik kan je metafoor wel volgen, met het verschil dat bij pesten gevoelens worden veroorzaakt door buitenwereld, terwijl het bij ons van binnenuit komt

Schiet me zo te binnen om de volgende casus voor te leggen als vergelijk:

Vanaf morgen moet je naakt door het leven, bij alles wat je doet, 24/7, niemand is naakt, alleen jij

Je wordt geacht 24/7 naakt te leven bij alles wat je doet, hoe denk je dat dat zal voelen, hoe denk je dat omeving zal reageren, denk je dat je dat vol kan houden voor de rest van je leven?

Gaat ook mank natuurlijk maar roept denk ik dezelfde schaamte en ongemakkelijkheidgevoelens op, tevens afwijzing van omgeving, gepest worden , geen baan vinden, geen relatie vinden, eenzaamheid, aliengevoel, kwetsbaarheid, moeten verweren, het lijkt mij niet vol te houden

Joyy

[Anon20180501]

Ik kan je metafoor wel volgen, met het verschil dat bij pesten gevoelens worden veroorzaakt door buitenwereld, terwijl het bij ons van binnenuit komt

Omdat wij transgenders elkaars gevoel dat bij ons van binnenuit komt herkennen maar buitenstaanders niet zocht ik naar een situatie waarbij gevoelens van buitenaf optreden maar min of meer dezelfde lading en uitwerking hebben als die bij ons, joyy. In jouw voorbeeld draait het ook om de gevolgen van... maar hiervoor heb ik geprobeerd een oorzaak te vinden die nagenoeg dezelfde gevoelens en emoties genereert als dat ze doet bij ons om de bron van onze gevoelens inzichtelijk te maken als zijnde een 'herkenbaar' probleem. In jouw verhaal 'het waarom' je als enige naakt zou moeten rondlopen.

We zijn het er over eens dat het verdomd moeilijk is om DE metafoor te vinden...

Liefs Daniela

[Fay]

Idd, ik heb het draadje even aangemaakt om dmv metaforen die anderen wellicht bedenken, tot een waterdichte en sluitende metafoor te kunnen komen, that does ring a bell immediately

dus kom maar op

Joyy

[Anon20180501]

Ik had het nog niet eens door dat je het opgesplitst had...

Ben net als jij benieuwd naar de reacties van anderen op dit onderwerp.

[NaomiClareNL]

Ik heb het in het verleden getracht op de volgende manier uit te leggen, door middel van vraag en antwoord:


"
Er is een verschil tussen geslacht en sekse. Omdat bij de meeste mensen dit vrijwel naadloos overeenkomt is het lastig je voor te stellen dat het wel degelijk 2 verschillende dingen kunnen zijn en dat het grote problemen kan opleveren.
Sekse is de fysieke uiting van, geslacht is het interne gevoel van man of vrouw te zijn (ik laat andere vormen hier even buiten beschouwing).

Wanneer word je met je sekse geconfronteerd? Grofweg op de volgende momenten: als je naar het toilet gaat, onder de douche stapt of seks hebt.
Voor de meeste mensen zijn dit geen momenten waarop ze dysforie ervaren, het is zoals het is en het klopt. Iemand die gender dysfoor is wordt op die momenten steeds weer geconfronteerd met het feit dat gevoel en fysiek niet met elkaar in overeenstemming zijn.

Maar hoe weet je nu of je man of vrouw bent? Kun je dat weten? Kun je je überhaupt voorstellen dat je niet het één maar het ander bent? En hoe doe je dat dan?

Weet je bijvoorbeeld of je man of vrouw bent als je droomt? (kwam meestel niet een echt eenduidig antwoord op)
Stel de wekker gaat om 6 uur in de morgen af. Je bent met licht koorts naar bed gegaan want je bent wat grieperig.
Ik sta naast je bed en vraag je direkt in de seconde dat je wakker wordt: hoe voel je je, heb je nog koorts?
De meeste mensen kunnen wel bij benadering zeggen of ze zich ziek voelen of niet.

Hetzelfde met of ze jong, niet meer jong maar ook nog niet oud of oud zijn. Direkt leeftijd vragen is vaak wat moeilijker.

Probeer het volgende eens uit als gedachtenspel, bijvoorkeur direkt als de wekker afgaat.

Het is zes uur, de wekker gaat weer. Ik vraag je nu: ben je man of vrouw. Stel je geeft als antwoord: vrouw.
Minder dan een seconde later wordt je je lichaam gewaar. Er klopt iets niet. Je hand gaat op onderzoek uit en komt in aanraking met iets monsterlijks.
Een erekte penis, iew! Dat kan niet! Vrouwen hebben geen penis en al helemaal geen penis met ochtenderektie.
Van schrik ga je pats boem rechtop in bed zitten. En komt tot de konklusie dat je ook geen borsten hebt. Paniek. Je bodymap zegt dat je borsten en een vagina hebt maar die zijn niet aanwezig. Je voelt je het een maar word geconfronteerd met het ander. Dat wrikt en schuurt. De hele godganse dag lang. Het houdt geen moment op.

Heb je geantwoord dat je man bent dan moet je je het volgende proberen voor te stellen.
Minder dan een seconde later wordt je je lichaam gewaar. Er klopt iets niet. Je hand gaat op onderzoek uit en terwijl je een (erekte) penis verwacht vind je niets anders dan een vagina.
Van schrik ga je pats boem rechtop in bed zitten. In paniek zie en voel je dat je borsten hebt. Mannen hebben geen (vrouwen)borsten, hooguit "moobs", manboobs maar GEEN vrouwenborsten. Paniek. Je bodymap zegt dat je en penis hebt en geen borsten maar het een is niet en het ander wel aanwezig. Je voelt je het een maar word geconfronteerd met het ander. Dat wrikt en schuurt. De hele godganse dag lang. Het houdt geen moment op.

Het is 06:01 uur. Welkom in mijn wereld die niet klopt. Het gaat nog tot zeker middernacht duren voordat ik totaal vermoeid weer in bed val en in een droomloze slaap van vergetelheid en ontsnappen aan mijn problemen val.
"


Wellicht dat dit het een en ander kan verduidelijken? Voor mij gaat dit, na bijna 22 maanden hormoongebruik nog steeds op, met dit verschil dat ik vrijwel geen ochtenderekties meer heb. Voor de rest is er niets permanent veranderd. Even was het ander en leek het de goede kant op te gaan, met name dat de genderdysforie weg was. Maar die is sinds midden juli volop terug.

[Fay]

Ik begrijp je uitleg maar vindt hem nog te lang, zoek naar een eenduidig beknopt verhaal dat in 1 keer de kern blootlegt waardoor mensen iets hebben van, ah zit dat zo!

Wordt lastig maar we denken voort

btw, me mogen wel aannemen dat het een puur lichamelijk probleem is niet?

Dan tel ik de hersenen uiteraard mee

Joyy

[Jake]

Leuk dat hier een topic over is gemaakt, ik ben ook al jaren hierna opzoek.

Er wordt vaak de volgende vraag gebruikt "Hoe zou jij het vinden als je morgen wakker werd en je lichaam plotseling van geslacht is veranderd?". Die heb ik 1 keer uitgeprobeert, maar dat werkte bij deze persoon voor geen meter. Het is veel te moeilijk om je dat in te beelden als je het nooit hebt meegemaakt.
Sindsdien ben ik nog steeds opzoek naar een goed metafoor, maar heb het nog steeds niet gevonden.

[Fay]

Nog eenvoudiger

Aan een bio-man: hoe zou je het vinden morgen wakker te worden met borsten en een vagina en alle andere vrouwelijke kenmerken voor de rest van je leven?

Waarschijnlijke reactie: ieks nee nooit nie!

Nou, ik heb dat dus andersom

Aan een bio-vrouw: hoe zou je het vinden morgen wakker ter worden met een penis, ballen, geen borsten en alle andere mannelijke kenmerken voor d erest van je leven?

Waarschijnlijk reactie: nee liever niet

Zo voel ik dat dus ook

Waarbij het dus scheelt of je het een man of vrouw verteld (zijn we al een stapje verder in onze ultieme uitleg )

Joyy

[Anon20180501]

Wat NaomiClare vertelt zit ergens wel wat in. Ik ben in mijn dromen sinds mijn omgaan, toen het plaatje volmaakt was, een vrouw die alle gedroomde avonturen meemaakt. Een evenbeeld van mezelf zoals ik er uitzie als ik wakker ben, stoeiend en spelend met dezelfde gevoelens.
Zullen bio-mensen ook die switch kunnen maken en zo nee, waarom niet?

Liefs Daniela

[Danielle]

Ik geef de voorkeur aan een positievere metafoor. Leef in een hotelkamer met alle luxes van dien. Echter je bent niet thuis en je kan ook niet naar huis. Jouw wereld is die hotelkamer. Voor het uitleggen van mijn geaardheid teken ik altijd een genderbreadman. Dan snapt men het meteen.

Als iemand meer vragen heeft dan ik kan beantwoorden op dat moment verwijs ik ze door naar mijn blog. Daar staat een FAQ en een open brief met uitleg. (Tabjes boven aan de site). De link naar de open brief heb ik ook op visitekaartjes laten drukken.