Sociale transitie op je werk

[Sweet Kayleigh]

Het gesprek met de POH maakte mij negatief en zorgde voor chaos in mijn hoofd en nog meer twijfels.
Nu weet ik wel dat het zijn rol is om mij te spiegelen en mij ook te laten beseffen waar ik sta en welke weg er nog voor mij ligt.
Ik kwam de rest van de dag bijna niet op gang op mijn werk en kreeg de dingen die ik op de planning had staan niet voor elkaar.
Ik voelde mij de hele dag nog vermoeider dan ik al was en heb ook geen zin om dingen op te lossen. Eigenlijk wordt liever even met rust gelaten, even niet druk maken om van alles, geen gedoe en geen gezeur en moeilijke vragen. Maar ja het is ook mijn werk, ik weet het.

Tot ik net een mailtje kreeg van een vertrouwenspersoon die ik jaren geleden heb leren kennen en inmiddels als vriendin beschouw.
Met haar mooie en lieve woorden zet ze mij ineens weer terug op mijn roze wolk, zomaar weer de fijne kriebels terug en voelen als een puber.
Wat een fijne vrouw... morgen weer een dag

[Sweet Kayleigh]

Vandaag met oorbellen/knopjes naar mijn werk en in de morgen ook gelijk maar even een bijpraat momentje gepland met de eigenaar.
Wat ik toch een beetje hoopte gebeurde ook een vraag naar mijn oorbellen. Een mooie aangelegenheid om het te vertellen en zo gebeurde ook.
Het werd een emotioneel maar mooi gesprek met begrip en mooie uitspraken over gelukkig zijn, keuzes maken en ook hoe het zou moeten voelen om dit mee te maken na 58 jaar. Echt een hele opluchting en heel fijn om zo intens over dingen te praten. Zij hebben een zus die inmiddels al 12 jaar met een vrouw is getrouwd en wat voor hun erg wennen was. Maar ze hebben gezien hoe gelukkig zij is en dat is goed en mooi. Iedereen heeft er vrede mee en gunt haar het geluk. De ban was voor mij gebroken en met de nodige adrenaline in mijn lijf even rustig gelunched, want daarna zou de MT vergadering beginnen. MT duurde 3,5 uur en we hadden veel punten te bespreken. Zoals gebruikelijk sinds mijn komst bij het bedrijf 3 maanden geleden nam ik het initiatief in communicatie en besluitvorming, precies waar ik binnen 3 maanden bekend om sta.
Maar tegelijk was daar natuurlijk ook de strijd in mijn hoofd, kwam hier de volgende stap en ga ik aan het eind van de vergadering ook hen vertellen.
Eenmaal afgesloten met de rondvraag viel de onvermijdelijke stilte en zei de eigenaar dat het lekker voor mij was om een paar dagen weg te gaan. Een ander vroeg of er nog een speciale reden was voor ons uitstapje naar Maastricht en leide onbewust mijn volgende stap in.
Ik vertelde hen over mijn afgelopen 2 maanden en mijn vrouw voelen en zijn. Over mijn innerlijke strijd hoe hiermee om te gaan en hoe en wanneer het op mijn werk kenbaar te maken. Ondanks de emoties en gevoelens lukte het mij om mijn verhaal te doen. De reacties waren mooi, bemoedigend en begripvol tegelijk. Waar de een mij duidelijk maakte nog steeds blij te zijn dat ik voor hen gekozen heb deze zomer, zei de ander het geod en heel stoer te vinden om het zo te vertellen vandaag.
Als een kind zo blij, of eigenlijk als een vrouw zo blij stapte ik even later in de auto op weg naar huis met maar 1 doel, mijn vrouw in de armen, vallen en heel heel diep zuchten en mijn emoties vrijlaten, en zo geschiede.
Wat een grote volgende stap, ik ben trots op mijzelf en supergelukkig. Ik voel mij alsof ik de wereld aan kan.
Stoer wijf!!!!

[Willemijn]

Mooi om te lezen kayliegh.

[Renske]

Inderdaad mooi om te lezen kayliegh! Mijn ervaring met “signalen” als oorbellen, armbanden en kleurige kleding is dat de boodschap niet aankomt. Voor mij hadden ze betekenis, maar de ander kent die betekenis helemaal niet. Erover praten is het enige wat helpt.

Deze week heb ik op mijn werk verteld dat ik volgende week als vrouw naar mijn werk ga. De insteek voor mij was dat ik net als privé ook op mijn werk mezelf wil zijn. Het steeds weer moeten wisselen tussen genderexpressie is verwarrend. Iedereen begreep dat en er waren eigenlijk alleen leuke en begripvolle reacties. Het hele proces wat ik heb doorlopen, dus de psychische en emotionele kant, heb ik bewust niet besproken. Dat vind ik zelf meer voor de mensen die privé dichtbij me staan.

Ben super blij en opgelucht dat ik de stap heb gemaakt!

[Sweet Kayleigh]

Hoi Renske,
Het was ook niet zo dat de oorbellen een boodschap weergaven die werd begrepen, het was slechts een aanleiding om een vraag te stellen en aan mijn om te antwoorden. Ik was daar op voorbereid en gezien het feit dat dit een verjaardagskado was waar ik naar had uitgekeken vielen de dingen gelijk en dat kwam mooi uit.
Ik vind het wel erg leuk om te lezen dat jij deze keuze nu hebt gemaakt en dat iedereen het ook begrijpt. Ik kijk daar ook naar uit...ooit.
Een terechte opluchting en blijdschap. Geniet ervan

[Sweet Kayleigh]

Vandaag de andere eigenaar, die vorige week afwezig was, verteld over mijn vrouw zijn. Ook van hem kreeg ik een fijne en mooie reactie. Zo zei hij dat dit nieuw was voor deze organisatie en bijzonder, maar dat de organisatie hiermee om moet kunnen gaan. Het hele MT staat achter mij en spreken uit dat ze iedereen zullen corrigeren die niet met respect hiermee om gaat.
Morgen ga ik het aan mijn eigen teams vertellen waarna ik het woensdag in het teamleiders overleg aan alle teamleiders zal vertellen. Die mogen het dan aan hun teamleden bekend maken en aan iedereen melden dat ze vooral naar mij toe moeten komen als er vragen zijn of ze iets willen weten.
Om het zelf aan 95 collega's te gaan vertellen zie ik niet zitten en ga ik ook niet trekken, dit is een mooie oplossing om het snel in de organisatie bekend te maken zodat er een beetje rust komt in mijn toch al turbulente leven op dit moment.
Het wordt een spannende week, maar ik ben heel blij met de wijze waarop mijn mede MT leden achter mij staan en volledige steun uitspreken.

Een gelukkige Kayleigh

[Renske]

Hoi Kayleigh.. super dapper dat je dit zo doet hoor. Je moet ook maar afwachten wat de reacties zijn. Dat zijn ook van die dingen die je echt niet in de hand hebt. De grootte van het bedrijf maakt het lastig denk ik bij jou. Iedereen kent iedereen denk ik? Bij mij is het informeren van alle collega's (meer dan 3000) al helemaal niet te doen. Dat hoeft denk ik ook niet. Ik beperk me tot degene waarmee ik direct contact heb, de cirkel daarom heen via een bericht op intranet (met beperkte toegang tot de doelgroep) of persoonlijk mondeling, en de rest ziet me vanzelf in de gang. Vandaag was voor mij de grote dag. Voor mij echt een warm bad. Werkplek versierd, bos bloemen, samen beschuit met muisjes gegeten. Super lief allemaal. Ben echt heel erg blij. De komende tijd zal het zeker nog wennen zijn, maar ik heb er alle vertrouwen in.

[Sweet Kayleigh]

Hoi Renske,
Wat geweldig allemaal zoals jouw dag is geworden, daar kun je alleen maar dromen.
Ik ben echt heel erg blij voor je (stiekem een beetje jaloers, maar dat mag toch wel?)
Ook wel erg mooi dat dit kan op deze wijze. Een hele dikke pluim voor al die geweldige collega's

[Sweet Kayleigh]

De volgende stap, mijn teamleden zijn op de hoogte en reageerden rustig en begripvol. We hebben daarna nog even gezellig koffie/thee gedronken en een beetje doorgepraat, dat was fijn. De meesten waren even bang dat ik ging aankondigen dat ik zou gaan vertrekken en waren dus opgelucht dat dat niet zo was. Toch mooi dat ze allemaal graag willen dat ik blijf.
Morgen de volgende en grote stap; alle teamleiders informeren.

[DominiqueB]

De oude persoon vertrekt en de nieuwe komt terug. Maar je innerlijk blijft het zelfde.
Ga zo door en dan mag je steeds verder je zelf zijn en worden.

Dikke knuffel Dominique