30 jaar geleden een poging gedaan

[Evy1946]

Maria, ik herken het gevoel.
In zo'n situatie bel asjeblieft 113, neem een paar borrels en ga naar.
Ik heb een zelfmoord poging gedaan, na ziekenhuis opname, naar huis en zag de reacties van mensen die om.me geven.
Ik ga dit nooit meer doen.
Het lost niets op.
Liefs Evy

[Eva]

Nou, die borrels lijkt me in dit geval niet zo’n best idee!
Niet doen dus, Marica heeft daar adequate bijstand.

[Laura2021]

Heftig Marica, ook ik herken het gevoel. Goed van je dat je meteen je psycholoog hebt ingelicht. Stay strong.

[Mevr B]

Volgens mij heeft Marica daar in Noorwegen ook geen 113, dus dat schiet ook niet erg op als raad.
Maar Marcia, je mag mij altijd bellen als je er even niet doorheen komt.
Ik ben geen pro, maar ik kan je wel een tijdelijk luisterend oor bieden.
Telefoonnummer in PB..

[Debbie-Lilian]

Ik heb dagelijks het gevoel dood te willen. Alleen hoop ik op passief einde omdat ik het mijn gezin niet wil aandoen.

[Marica]

Volgens mij heeft Marica daar in Noorwegen ook geen 113, dus dat schiet ook niet erg op als raad.
Maar Marcia, je mag mij altijd bellen als je er even niet doorheen komt.
Ik ben geen pro, maar ik kan je wel een tijdelijk luisterend oor bieden.
Telefoonnummer in PB..

113 is hier het nummer wat in de EU 112 is.

Het noodnummer in Noorwegen voor dit soort gevallen is 116117 Norsk og Engelsk snakkes.
Maar ik bel gewoon naar het Nederlandse +31800 0113.
We zo handig om in dit soort gesprekken het in je moerstaal te kunnen doen. Mijn Noors is nog lang niet op dat niveau. Simpele gesprekken zoals mijn werk of het weer lukt prima, als je maar durft om fouten te maken, dan denken ze oh, ander dal dialekt, en bluf je maar raak. En het werkt als je krijgt wat je besteld of wat je bedoelt, dan is dat bra nok, oftwel goed genoeg.

[Marica]

Pieken zijn zeldzaam, het gaat soms matig goed. Maar hoe komt het toch dat ik Google op pillen om jezelf te doden, en hoe je aan NaN3 oftwel Natriumazide ( Engelse naam Sodium Azide ) kunt komen. Ik voel me als dit doe heel normaal, en rationeel denkend. Alsof ik gestuurd wordt door een andere ik.
Toch is dit niet normaal toch? Als ik maandag mijn huisarts weer spreek leg ik hem dit voor, want ik wil dit niet meer. Moet ik nu opgenomen worden om mij tegen mijzelf te beschermen?
Het blijft maar door mijn hoofd spoken, en dat is niet goed.

[Laura2021]

Het is goed dat je het aankaart bij de huisarts Marica. Neem je je partner mee? Is ze op de hoogte van deze gedachtes. Is ze een steun voor je, of kan ze een steun zijn voor je wanneer je in die fase zit? Ik wens je veel kracht en licht toe.

[Marica]

Dank je wel Laura
Ik heb het net mijn vrouw verteld, die natuurlijk wel schrok, maar ze is wel wat gewend van mij het afgelopen jaar. Morgen heb ik ook een afspraak bij de psychologe, dus dat komt ook mooi uit.
Mijn vrouw kan zich goed inleven in hoe ik denk, want haar moeder is psychiatrisch patient al zolang ik mijn vrouw ken. Mijn denkwijze en hoe ik nu ben komt aardig in de buurt van wat mijn schoonmoeder ervaart. Misschien moet ik maar gaan denken aan een goed psychiatrisch onderzoek naar de hoe en waarom van mijn gedachten.

Ik ben mijzelf soms echt zat, en dan zakt alles in elkaar in een hele diepe staat van bewustzijn. Heel erg in mijzelf gekeerd.
Waar ik wel naar uitkijk is het bezoek uit Bergen, dat is erg leuk, en dat houdt mij weer even op de been.

[Marica]

Toch even wat nieuws hier plaatsen. Ik ben nu 5 dagen verlost van de antidepressiva, en dat bevalt mij best. Ik heb meer energie, en mijn oude ik komt weer naar boven. ik heb zin in dingen doen en dat was echt lang geleden dat ik dat gevoel had. Alleen het slapen is nog een issue, maar sinds ik halve pillen slik slaap ik zoals het zou moeten. Eens kijken wat er nu gebeurt als ik geen slaappil inneem. Ik ben benieuwd.
En vooral dit.
En ik heb nog geen slechte gedachten gehad!!!!!

Zou ik herstelt zijn van een diepe burnout, naar een depressie, en nu weer de weg omhoog heb gevonden? Ik hoop het toch zo, ik ben mezelf over het afgelopen jaar zo zat, dat was ik gewoon niet. Afwachten maar, wat de toekomst brengt.