Toen ik samen met mijn partner besloot dat ik in transitie zou gaan is er daarna twee weken niet over gesproken. Ondanks dat mijn partner me wilde ondersteunen hoopte die toch dat het weg zou gaan door er niet over te praten.
Hou vol.
Worstelen met mijn gevoelens en het uiten hiervan
-
Marije
- Berichten: 2214
- Lid geworden op: 22 okt 2021, 21:10
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: Zij/Haar
- Locatie: --
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
-
Irene_de_Vreede
- Moderator
- Berichten: 4319
- Lid geworden op: 23 mei 2012, 22:26
- Gender: Transgender
- Voornaamwoorden: Zij/haar
- Locatie: Breda
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Zeer herkenbaar, nadat ik mijn omgeving (in stappen) op de hoogte had gebracht volgde steevast een radiostilte. Achteraf bleek dat iedereen afwachtte tot ik er weer over begon.
Irene
-
Jeste
- Berichten: 1562
- Lid geworden op: 06 apr 2012, 03:38
- Gender: Non-binair
- Voornaamwoorden: Zij / haar, die / diens
- Locatie: Amsterdam
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Het kan zijn dat het (nog) niet doordringt. Of er is wellicht angst om erover te beginnen. Het is echt lastig om duidelijk te maken dat je eigenlijk (in jouw geval) vrouw bent als er geen, of nauwelijks, aanknopingspunten zijn. Het kan bij die anderen voorlopig dus ook nog volstrekt onduidelijk zijn. Neem even de tijd en begin er zelf weer eens over. Bijvoorbeeld over de bezoeken aan de PoH-GGZ. Misschien een goed startpunt voor een gesprek.
"Gendercreatief" vind ik eigenlijk mooier dan "Non-binair", want "Gendercreatief" zegt namelijk wat het wel is, in plaats van niet.
-
Melanie
- Berichten: 18
- Lid geworden op: 05 apr 2026, 13:00
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: zij/haar
- Locatie: Noord-Holland \ Nederland
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,
Een week geleden vertelde ik jullie in een nieuw bericht (van 17 april), dat ik blij was dat ik de stap had gezet om mijn coming out te doen richting mijn directe familieleden. Ook vertelde ik aan jullie dat ik in een volgend gesprek met mijn poh-ggz stappen wilde gaan zetten.
Eerst nog even een terugblik:
Hoe zijn de afgelopen dagen gegaan? Helaas blijf ik emotionele en neerslachtige gevoelens houden op mijn werk en privé. Ik slaap wel ietsje beter nu de coming out richting mijn familieleden gelukt is. Maar helaas wordt er nog steeds niet over het onderwerp gesproken. De zogenoemde 'radiostilte'. Ik heb er voor gekozen om het even rustig te houden. Ik weet niet of dit nu wel of niet goed is. Voor mij speelt het al langer, voor hem is het nieuws nog slechts twee weken oud. Dus ik snap ook dat het een moeilijk bespreekbaar onderwerp is.
Vandaag in mijn gesprek met de poh-ggz zijn er in mijn beleving stappen gezet. We hebben het een en ander besproken en er is ook gesproken hoe ik dit kan aanpakken om aan mijn collega's te vertellen. Zelf heb ik al een idee opgesteld en al uitgewerkt. Nu hoop ik dit binnenkort te kunnen vertellen. Met behulp van onderwerpen op dit forum ben ik al aardig op weg geholpen. Dank hiervoor allen.
Nadat ik deze stap heb gezet ga ik verder. Dit noemt men de verkenningsfase en mijn poh-ggz kan mij hierin helpen.
Hebben jullie ervaringen in de zogenoemde verkenningsfase of hebben jullie mogelijk andere synoniemen hiervoor? Graag lees ik weer nieuwe reacties op mijn ervaringen. Wil je het liever privé met mij delen? Een PB sturen mag ook altijd.
Melanie
Een week geleden vertelde ik jullie in een nieuw bericht (van 17 april), dat ik blij was dat ik de stap had gezet om mijn coming out te doen richting mijn directe familieleden. Ook vertelde ik aan jullie dat ik in een volgend gesprek met mijn poh-ggz stappen wilde gaan zetten.
Eerst nog even een terugblik:
Hoe zijn de afgelopen dagen gegaan? Helaas blijf ik emotionele en neerslachtige gevoelens houden op mijn werk en privé. Ik slaap wel ietsje beter nu de coming out richting mijn familieleden gelukt is. Maar helaas wordt er nog steeds niet over het onderwerp gesproken. De zogenoemde 'radiostilte'. Ik heb er voor gekozen om het even rustig te houden. Ik weet niet of dit nu wel of niet goed is. Voor mij speelt het al langer, voor hem is het nieuws nog slechts twee weken oud. Dus ik snap ook dat het een moeilijk bespreekbaar onderwerp is.
Vandaag in mijn gesprek met de poh-ggz zijn er in mijn beleving stappen gezet. We hebben het een en ander besproken en er is ook gesproken hoe ik dit kan aanpakken om aan mijn collega's te vertellen. Zelf heb ik al een idee opgesteld en al uitgewerkt. Nu hoop ik dit binnenkort te kunnen vertellen. Met behulp van onderwerpen op dit forum ben ik al aardig op weg geholpen. Dank hiervoor allen.
Nadat ik deze stap heb gezet ga ik verder. Dit noemt men de verkenningsfase en mijn poh-ggz kan mij hierin helpen.
Hebben jullie ervaringen in de zogenoemde verkenningsfase of hebben jullie mogelijk andere synoniemen hiervoor? Graag lees ik weer nieuwe reacties op mijn ervaringen. Wil je het liever privé met mij delen? Een PB sturen mag ook altijd.
24-02-'26 Eerste gevoelens vertrouwelijk gedeeld
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie
-
Irene_de_Vreede
- Moderator
- Berichten: 4319
- Lid geworden op: 23 mei 2012, 22:26
- Gender: Transgender
- Voornaamwoorden: Zij/haar
- Locatie: Breda
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Ik heb die verkenningsfase de pubertijd genoemd.
Irene
-
Jeste
- Berichten: 1562
- Lid geworden op: 06 apr 2012, 03:38
- Gender: Non-binair
- Voornaamwoorden: Zij / haar, die / diens
- Locatie: Amsterdam
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Eerst was het alleen en gedachte; de wens om vrouw te zijn (later was het pas duidelijk dat feminien gendercreatief eigenlijk mijn gender was). Toen uitte ik in sommige situaties die gewenste vrouwelijkheid, maar over het algemeen was het gewoon doen alsof ik een jongen, dan wel man, was.
Na dat ik eenmaal voor die vrouwelijkheid was uitgekomen kwam het probleem van: "Hoe leg ik het dan uit" en dan zo uitleggen dat het ook echt door zou dringen. Dat moest ik verkennen.
Volgens mij is het er uiteindelijk nooit van gekomen om het echt duidelijk te maken. Eigenlijk heb ik het ook maar bij laten zitten. Mijzelf stil gehouden. Als andere mensen het onbegrijpbaar vinden, dan is dat immers hun probleem.
Inmiddels, na al die jaren, is het voor mij zo vanzelfsprekend geworden om in het dagelijks leven als vrouw gezien te worden. Dat geeft zekerheid, dus als er mensen uit familie- of uit een (bijna verdwenen) oude vrienden- of kennissenkring mij onbegrijpbaar vinden voor wat betreft gender; wat dan nog...?
Het is iets dat heel veel tijd nodig kan hebben. Uiteindelijk lukt het vaak wel, maar er is veel geduld nodig.
Tot slot wel even de opmerking dat ten tijde van het aanvangen met het transitieproces geen werk had. Dat maakte het voor mij wellicht makkelijker.
Na dat ik eenmaal voor die vrouwelijkheid was uitgekomen kwam het probleem van: "Hoe leg ik het dan uit" en dan zo uitleggen dat het ook echt door zou dringen. Dat moest ik verkennen.
Volgens mij is het er uiteindelijk nooit van gekomen om het echt duidelijk te maken. Eigenlijk heb ik het ook maar bij laten zitten. Mijzelf stil gehouden. Als andere mensen het onbegrijpbaar vinden, dan is dat immers hun probleem.
Inmiddels, na al die jaren, is het voor mij zo vanzelfsprekend geworden om in het dagelijks leven als vrouw gezien te worden. Dat geeft zekerheid, dus als er mensen uit familie- of uit een (bijna verdwenen) oude vrienden- of kennissenkring mij onbegrijpbaar vinden voor wat betreft gender; wat dan nog...?
Het is iets dat heel veel tijd nodig kan hebben. Uiteindelijk lukt het vaak wel, maar er is veel geduld nodig.
Tot slot wel even de opmerking dat ten tijde van het aanvangen met het transitieproces geen werk had. Dat maakte het voor mij wellicht makkelijker.
"Gendercreatief" vind ik eigenlijk mooier dan "Non-binair", want "Gendercreatief" zegt namelijk wat het wel is, in plaats van niet.
-
Laura2021
- Berichten: 666
- Lid geworden op: 01 mar 2021, 10:13
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: Zij/Haar
- Locatie: Overijssel
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Doe het vooral in jouw tempo en op jouw eigen manier zou mijn advies zijn.
Zelf ben ik 6 jaar geleden bewust in korte tijd uit de kast gekomen. Ik woon zelf 2 uur van mijn familie. De tamtam in het dorp van mijn familie waar ik ook mensen ken omdat ik daar bij elkaar 30 jaar heb gewoond, is altijd behoorlijk actief. Ik wilde dat de belangrijkste mensen het direct van mij en uit mijn mond hoorde. Op mijn moeder na, want die kon het niet accepteren is iedereen er o.k. mee denk ik, al blijft het ingewikkeld, ook met de nieuwe naam en voornaamwoorden. Bij sommige kost dat jaren.
Bij mijn schildersclub heb ik gewoon een app gestuurd en toen wist iedereen het in een keer.
Wat ik me kan herinneren van toen, de echte shok kwam pas toen ik fysiek de switch maakte naar vrouw, ook al deed ik het in stappen. Toen werd het pas echt werkelijkheid voor hun. Daarom wordt ook zo vaak gezegd, ook hier op het forum, je gaat niet alleen in transitie...je omgeving moet mee in de transitie. De een kan daar beter mee omgaan dan de ander. Begrijpen denk ik doen ze het niet echt, ik heb daar wel eens gesprekken over, maar als ze horen wat je er allemaal voor moet doen en voor over hebt dan beseffen ze dat het wel echt serieus is en dat het niet iets is wat over waait.
Voor mij houd die verkenningsfase nooit op, het ontdekken van je ware identitieit, probeer vooral te genieten van de mooie momenten, je ontdekkingsreis, je leven veranderd in zoveel opzichten, en ja zowel positief als negatief. Maar In de spiegel kijken en je ware ik zien doet zoveel goeds met je.
Succes met je reis.
Zelf ben ik 6 jaar geleden bewust in korte tijd uit de kast gekomen. Ik woon zelf 2 uur van mijn familie. De tamtam in het dorp van mijn familie waar ik ook mensen ken omdat ik daar bij elkaar 30 jaar heb gewoond, is altijd behoorlijk actief. Ik wilde dat de belangrijkste mensen het direct van mij en uit mijn mond hoorde. Op mijn moeder na, want die kon het niet accepteren is iedereen er o.k. mee denk ik, al blijft het ingewikkeld, ook met de nieuwe naam en voornaamwoorden. Bij sommige kost dat jaren.
Bij mijn schildersclub heb ik gewoon een app gestuurd en toen wist iedereen het in een keer.
Wat ik me kan herinneren van toen, de echte shok kwam pas toen ik fysiek de switch maakte naar vrouw, ook al deed ik het in stappen. Toen werd het pas echt werkelijkheid voor hun. Daarom wordt ook zo vaak gezegd, ook hier op het forum, je gaat niet alleen in transitie...je omgeving moet mee in de transitie. De een kan daar beter mee omgaan dan de ander. Begrijpen denk ik doen ze het niet echt, ik heb daar wel eens gesprekken over, maar als ze horen wat je er allemaal voor moet doen en voor over hebt dan beseffen ze dat het wel echt serieus is en dat het niet iets is wat over waait.
Voor mij houd die verkenningsfase nooit op, het ontdekken van je ware identitieit, probeer vooral te genieten van de mooie momenten, je ontdekkingsreis, je leven veranderd in zoveel opzichten, en ja zowel positief als negatief. Maar In de spiegel kijken en je ware ik zien doet zoveel goeds met je.
Succes met je reis.
Groetjes Laura 
-
Mevr B
- Berichten: 422
- Lid geworden op: 01 mar 2024, 19:35
- Gender: Vrouw
- Locatie: Zwervend door Nederland
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Goedemorgen Melanie, ik weet niet waar je zit in Noord Holland, maar ik kom komende zomer weer richting Noord Holland.
Eventueel kunnen we contact maken?
PB als je wilt....
Eventueel kunnen we contact maken?
PB als je wilt....
Gaat door voor 'Wilt wief' naar horen zeggen... 
-
Melanie
- Berichten: 18
- Lid geworden op: 05 apr 2026, 13:00
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: zij/haar
- Locatie: Noord-Holland \ Nederland
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,
Ten eerste wil ik iedereen ontzettend bedanken voor de lieve en bemoedigende woorden richting mij. Dit doet mij heel veel goeds en steun in deze moeilijke tijd voor mij. Door jullie steun en hulp krijg ik meer handvaten om mijn gevoelens te delen. Dank!
Als er weer updates zijn dan laat ik jullie dit graag weer weten in dit topic.
@Mevr B. Ik heb u een privebericht gestuurd.
Melanie
Ten eerste wil ik iedereen ontzettend bedanken voor de lieve en bemoedigende woorden richting mij. Dit doet mij heel veel goeds en steun in deze moeilijke tijd voor mij. Door jullie steun en hulp krijg ik meer handvaten om mijn gevoelens te delen. Dank!
Als er weer updates zijn dan laat ik jullie dit graag weer weten in dit topic.
@Mevr B. Ik heb u een privebericht gestuurd.
24-02-'26 Eerste gevoelens vertrouwelijk gedeeld
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie
-
Melanie
- Berichten: 18
- Lid geworden op: 05 apr 2026, 13:00
- Gender: Vrouw
- Voornaamwoorden: zij/haar
- Locatie: Noord-Holland \ Nederland
Re: Worstelen met mijn gevoelens en het uitten hiervan
Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,
Hier weer een update van Melanie.
Vandaag, 5 mei 2026, Bevrijdingsdag heeft voor mij een dubbele betekenis gehad. Na lange twijfels had ik vandaag de moed bijeen geraapt om vandaag mijn collega's bijeen te brengen voor een bijeenkomst.
Na een eerder overleg met mijn leidinggevende en een directielid heb ik vandaag aan mijn collega's emotioneel en trillend verteld dat ik transgender gevoelens heb. Het viel niet mee om alles te delen, maar de reacties waren overwegend zeker positief. Dit had ik totaal niet verwacht. Aan het eind van de bijeenkomst werd er zelfs geapplaudisseerd en dat gaf mij zo'n bevrijdend gevoel. Er is iets van mij afgevallen...
Ik ben zo ontzettend blij dat ik iedereen (mijn collega's) in 1x heb kunnen vertellen wat mijn gevoelens zijn. Tevens heb ik mijn nieuwe naam met hen gedeeld en ik hoop dat ze dit kunnen accepteren. Ook heb ik verteld hen dat ik dus nu mijn sociale transitie ga starten. Dus vanaf morgen komt ik in dameskleding op de werkvloer. Ik hoop dan dat het ook positief wordt ontvangen. Het zal een stapje zijn, maar voor mij een grote stap naar mijn nieuwe ik. Binnenkort weer overleg met mijn poh-ggz. Ik heb goede hoop voor de volgende stappen die ik ga zetten.
Melanie
Hier weer een update van Melanie.
Vandaag, 5 mei 2026, Bevrijdingsdag heeft voor mij een dubbele betekenis gehad. Na lange twijfels had ik vandaag de moed bijeen geraapt om vandaag mijn collega's bijeen te brengen voor een bijeenkomst.
Na een eerder overleg met mijn leidinggevende en een directielid heb ik vandaag aan mijn collega's emotioneel en trillend verteld dat ik transgender gevoelens heb. Het viel niet mee om alles te delen, maar de reacties waren overwegend zeker positief. Dit had ik totaal niet verwacht. Aan het eind van de bijeenkomst werd er zelfs geapplaudisseerd en dat gaf mij zo'n bevrijdend gevoel. Er is iets van mij afgevallen...
Ik ben zo ontzettend blij dat ik iedereen (mijn collega's) in 1x heb kunnen vertellen wat mijn gevoelens zijn. Tevens heb ik mijn nieuwe naam met hen gedeeld en ik hoop dat ze dit kunnen accepteren. Ook heb ik verteld hen dat ik dus nu mijn sociale transitie ga starten. Dus vanaf morgen komt ik in dameskleding op de werkvloer. Ik hoop dan dat het ook positief wordt ontvangen. Het zal een stapje zijn, maar voor mij een grote stap naar mijn nieuwe ik. Binnenkort weer overleg met mijn poh-ggz. Ik heb goede hoop voor de volgende stappen die ik ga zetten.
24-02-'26 Eerste gevoelens vertrouwelijk gedeeld
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie
10-04-'26 Coming Out Thuis
05-05-'26 Coming Out Werk + Start sociale transitie