Worstelen met mijn gevoelens en het uiten hiervan

[Maureen_]

Wat knap en wat goed dat je het met je collega's gedeeld hebt .
Fijn dat je morgen gewoon jezelf kan zijn op werk. Succes en geniet ervan

[Sweet Kayleigh]

Wat een mooie stap Melanie, wees trots op jezelf.

[Laura2021]

Ik heb diep respect voor je Melanie, ontzettend knap van je.

[Melanie]

Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,

Afgelopen week had ik naast het gesprek met mijn collega's ook weer een gesprek met mijn POH.

Volledig in een nieuwe outfit en vol vertrouwen ging Melanie op de fiets richting haar POH. Wat voelde zij zich euforisch en gelukkig. Eindelijk was Melanie haarzelf en is en was vol vertrouwen naar het gesprek met de POH toegegaan.

Het gesprek verliep voorspoedig en Melanie zag positieve effecten na het gesprek. Dit deed haar veel plezier en voldoening van bevestigingen. De rest van de dag volledig als Melanie doorgebracht tot etenstijd.

Voor aanvang van het eten mij weer terug omgekleed naar mannenkleding. In de avond had ik nog een activiteit waar men namelijk nog niet van het bestaan van Melanie afweet. Maar Melanie hoopt dat dit zo snel mogelijk te kunnen vertellen.

Het afgelopen weekend had twee zijdes. De ene kant was mannelijk de andere zijde was het Melanie-tijd. Vooraf had Melanie haar eigen familieleden (ouders en jongere broer) ingelicht dat Melanie kwam mee-eten.

In haar outfit van afgelopen week waar ze ook de POH had bezocht zat ze aan tafel. Zelf voelde ze zich euforisch en gelukkig maar liet dit niet merken. Intiem met haar eigen had ze echt plezier in de avond. Wel had ze het gevoel dat ik toch enigszins spanningen voelde. Ze kreeg het idee dat de desbetreffende outfit niet echt klopte bij de gezinsleden in haar ogen. Later toen Melanie naar bed ging kwam haar moeder nog even langs. Ze vroeg namens mijn vader of Melanie morgen zo ook naar het werk ging. Nee... gaf ze aan want dit is niet passend voor het werk wat ze dagelijks doet. Melanie heeft namelijk ook een paar shirts gekocht met print en streepjes. Redelijk neutraal voor een werkdag. Dus Melanie zegt, dit trek ik aan.

Vanmorgen toch maar een app gestuurd in de familie-app. Gevraagd of ik vaker als Melanie mag komen zitten. Misschien niet in dezelfde outfit als gisteren, maar ze heeft ook andere kledingstukken die er minder uit zullen knallen qua kleur. Was dit dan te extreem? In haar ogen niet, een unieke style die Melanie leuk leek en zelf heeft samengesteld.

Toch kreeg ze van mijn vader te horen als antwoord: "Geen zorgen hierover, jullie blijven en horen bij het gezin, over de outfit moeten we zoals je al zelf zeg wel hebben zodat het ook voor de mensen om je heen begrijpelijk is".

Nu is er in Melanie haar ogen en oren onbegrip. Snapt haar vader niet wie Melanie is of is er bezorgdheid voor de toekomst en waakt hij over Melanie dat zij niet te extreem moet doen qua kledingstyle? Melanie is in de war....

Kunnen jullie hier raad mee? Of herkennen jullie jezelf ook in dit verhaal?

Melanie

[Jeste]

Inderdaad; "Was dit dan te extreem?". En wat is dan in het algemeen te extreem?
Het is toch juist leuk om een beetje opvallend gekleed te gaan. Dat brengt een beetje vrolijkheid.

Helaas zit het bij behoorlijk veel mensen diep in de emotie verankert om een beetje onopvallend te zijn. Vaak onbewust. Veel mensen willen, zonder er echt bij na te denken, een beetje zijn zoals de meeste anderen ook zijn. Daar voelen veel mensen zich prettig bij.
Misschien heeft je vader er wel een goede bedoeling mee om je er van te weerhouden om opvallend gekleed te gaan. Om je er tegen te beschermen om buiten de kudde te vallen. Wellicht is jouw vader een onopvallend persoon, die zich daar ook prettig bij voelt (op zich prima). Vanuit het eigen gezichtspunt bekijkt jouw vader de situatie, zonder er over na te denken dat jij het juist wel leuk vind om boven de grijze gemiddelde massa uit te komen.

[Marije]

Wat voor outfit had je aan dan? Als dat een jurk was kan ik het me voorstellen.

Ik ben destijds heel voorzichtig begonnen met een paar vrouwelijke t-shirts en flair spijkerbroeken... ik had pas een jurk aan toen ik dik aan de HRT zat.

[Melanie]

Hallo iedereen,.

De outfit die ik droef waren een gele rok en daarboven een roze trui met bloemmotief en onder de rok een paar dad sneakers.

Als ik het een beetje kouder had trok ik mijn beige faux fur jasje erboven. Het is jammer dat ik geen foto kan plaatsen, anders had ik dit wel.gedaan.

Melanie

[Irene_de_Vreede]

Hallo iedereen,.

De outfit die ik droef waren een gele rok en daarboven een roze trui met bloemmotief en onder de rok een paar dad sneakers.

Als ik het een beetje kouder had trok ik mijn beige faux fur jasje erboven. Het is jammer dat ik geen foto kan plaatsen, anders had ik dit wel.gedaan.

Melanie

Zo'n soort outfit draag ik ook regelmatig, tenzij het een erg korte rok is (die van mij is net over de knie) zou ik niet weten wat er extreem aan zou zijn.

[Irene_de_Vreede]

Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,

Afgelopen week had ik naast het gesprek met mijn collega's ook weer een gesprek met mijn POH.

Volledig in een nieuwe outfit en vol vertrouwen ging Melanie op de fiets richting haar POH. Wat voelde zij zich euforisch en gelukkig. Eindelijk was Melanie haarzelf en is en was vol vertrouwen naar het gesprek met de POH toegegaan.

Het gesprek verliep voorspoedig en Melanie zag positieve effecten na het gesprek. Dit deed haar veel plezier en voldoening van bevestigingen. De rest van de dag volledig als Melanie doorgebracht tot etenstijd.

Voor aanvang van het eten mij weer terug omgekleed naar mannenkleding. In de avond had ik nog een activiteit waar men namelijk nog niet van het bestaan van Melanie afweet. Maar Melanie hoopt dat dit zo snel mogelijk te kunnen vertellen.

Het afgelopen weekend had twee zijdes. De ene kant was mannelijk de andere zijde was het Melanie-tijd. Vooraf had Melanie haar eigen familieleden (ouders en jongere broer) ingelicht dat Melanie kwam mee-eten.

In haar outfit van afgelopen week waar ze ook de POH had bezocht zat ze aan tafel. Zelf voelde ze zich euforisch en gelukkig maar liet dit niet merken. Intiem met haar eigen had ze echt plezier in de avond. Wel had ze het gevoel dat ik toch enigszins spanningen voelde. Ze kreeg het idee dat de desbetreffende outfit niet echt klopte bij de gezinsleden in haar ogen. Later toen Melanie naar bed ging kwam haar moeder nog even langs. Ze vroeg namens mijn vader of Melanie morgen zo ook naar het werk ging. Nee... gaf ze aan want dit is niet passend voor het werk wat ze dagelijks doet. Melanie heeft namelijk ook een paar shirts gekocht met print en streepjes. Redelijk neutraal voor een werkdag. Dus Melanie zegt, dit trek ik aan.

Vanmorgen toch maar een app gestuurd in de familie-app. Gevraagd of ik vaker als Melanie mag komen zitten. Misschien niet in dezelfde outfit als gisteren, maar ze heeft ook andere kledingstukken die er minder uit zullen knallen qua kleur. Was dit dan te extreem? In haar ogen niet, een unieke style die Melanie leuk leek en zelf heeft samengesteld.

Toch kreeg ze van mijn vader te horen als antwoord: "Geen zorgen hierover, jullie blijven en horen bij het gezin, over de outfit moeten we zoals je al zelf zeg wel hebben zodat het ook voor de mensen om je heen begrijpelijk is".

Nu is er in Melanie haar ogen en oren onbegrip. Snapt haar vader niet wie Melanie is of is er bezorgdheid voor de toekomst en waakt hij over Melanie dat zij niet te extreem moet doen qua kledingstyle? Melanie is in de war....

Kunnen jullie hier raad mee? Of herkennen jullie jezelf ook in dit verhaal?

Melanie

Ik vind het een beetje raar dat je jezelf beschrijft in de derde persoon, is daar een speciale reden voor?

[Melanie]

Hallo iedereen, Hallo lieve mede forumleden,

Afgelopen week had ik naast het gesprek met mijn collega's ook weer een gesprek met mijn POH.

Volledig in een nieuwe outfit en vol vertrouwen ging Melanie op de fiets richting haar POH. Wat voelde zij zich euforisch en gelukkig. Eindelijk was Melanie haarzelf en is en was vol vertrouwen naar het gesprek met de POH toegegaan.

Het gesprek verliep voorspoedig en Melanie zag positieve effecten na het gesprek. Dit deed haar veel plezier en voldoening van bevestigingen. De rest van de dag volledig als Melanie doorgebracht tot etenstijd.

Voor aanvang van het eten mij weer terug omgekleed naar mannenkleding. In de avond had ik nog een activiteit waar men namelijk nog niet van het bestaan van Melanie afweet. Maar Melanie hoopt dat dit zo snel mogelijk te kunnen vertellen.

Het afgelopen weekend had twee zijdes. De ene kant was mannelijk de andere zijde was het Melanie-tijd. Vooraf had Melanie haar eigen familieleden (ouders en jongere broer) ingelicht dat Melanie kwam mee-eten.

In haar outfit van afgelopen week waar ze ook de POH had bezocht zat ze aan tafel. Zelf voelde ze zich euforisch en gelukkig maar liet dit niet merken. Intiem met haar eigen had ze echt plezier in de avond. Wel had ze het gevoel dat ik toch enigszins spanningen voelde. Ze kreeg het idee dat de desbetreffende outfit niet echt klopte bij de gezinsleden in haar ogen. Later toen Melanie naar bed ging kwam haar moeder nog even langs. Ze vroeg namens mijn vader of Melanie morgen zo ook naar het werk ging. Nee... gaf ze aan want dit is niet passend voor het werk wat ze dagelijks doet. Melanie heeft namelijk ook een paar shirts gekocht met print en streepjes. Redelijk neutraal voor een werkdag. Dus Melanie zegt, dit trek ik aan.

Vanmorgen toch maar een app gestuurd in de familie-app. Gevraagd of ik vaker als Melanie mag komen zitten. Misschien niet in dezelfde outfit als gisteren, maar ze heeft ook andere kledingstukken die er minder uit zullen knallen qua kleur. Was dit dan te extreem? In haar ogen niet, een unieke style die Melanie leuk leek en zelf heeft samengesteld.

Toch kreeg ze van mijn vader te horen als antwoord: "Geen zorgen hierover, jullie blijven en horen bij het gezin, over de outfit moeten we zoals je al zelf zeg wel hebben zodat het ook voor de mensen om je heen begrijpelijk is".

Nu is er in Melanie haar ogen en oren onbegrip. Snapt haar vader niet wie Melanie is of is er bezorgdheid voor de toekomst en waakt hij over Melanie dat zij niet te extreem moet doen qua kledingstyle? Melanie is in de war....

Kunnen jullie hier raad mee? Of herkennen jullie jezelf ook in dit verhaal?

Melanie

Ik vind het een beetje raar dat je jezelf beschrijft in de derde persoon, is daar een speciale reden voor?

Hallo Irene. Nee daar is geen speciale reden voor. Ik ben mij daar niet van bewust. Mijn excuses.

Melanie

PS. Als bijlage heb ik foto's van mijn kledingkeuze toegevoegd.