Snelheid ontdekking

[Victoria81]

Sinds ik mij hier heb aangemeld lijkt het voor mij allemaal zo snel te gaan in eens. Alles lijkt langzaam toch te klikken in mijn hoofd. Het is niet dat ik mijn hele leven hiermee bezig ben, maar als ik terug kijk in mijn verleden zijn er zeker wel dingen geweest.

Ik heb mij altijd wel mannelijk gedragen, ook veel mannelijke hobbies. Ik voetbal nog steeds. Maar is dit misschien ook een soort van gegroeid?
In mijn puberjaren heb ik ook voor de spiegel gestaan, make up geprobeerd, kleding van mijn moeder gevonden die ook mijn vormen aan passen. Misschien doet elke puber dat wel een keer? Ik weet dat niet heb het er nooit over gehad verder. Toen ik mijn eigen huis kreeg heb ik ook wat vrouwen kleding hier gehad en met momenten dit binnenshuis ook aan gehad. Het idee bij mij was dat dit momenten waren..
De laatste weken hier veel meer mee bezig geweest, dacht dat het een kink was ook vanwege de meer sexy kleding die ik heb, maar ben nu meer aan kijken naar gewoon vrouwelijke jurkjes en kleding en wil ook niet meer die overdreven make up maar een simpele nature look die mijn gezicht vrouwelijker maakt (alle tips zijn welkom omdat ik nog pre hrt ben).
Ik ben ook meer en meer bezig met mijn huid verzorging van gezicht en lichaam en kijk nu al wat vaker in de spiegel. Foto's wil ik nooit op staan, waar ik nooit bij nagedacht heb, maar waarschijnlijk omdat ik mij toch niet helemaal goed voel zoals ik ben. Bij natural make up zoals een simpele eyeliner, beetje contour/foundation om de plekken weg te werken en lippenstick maakt mij al veel beter voelen en glimlachen. Voor nu nog een pruik met lange haren, maar gelukkig heb ik nog een goede bos met haar, krullen zelfs, die ik al een keer lang heb laten groeien... Hopelijk kan dat ook weer komen.

In mijn 44 levensjaren heb ik hier niet eerder bij stil gestaan en heb het er ook niet met andere over gehad. Ik sta nu wel voor een tweesprong op dit moment. Er mee naar een psycholoog/dokter/kliniek gaan is voor mij best een stap nog. Misschien moet ik gaan kijken in mijn omgeving (Alkmaar) waar ze het beste met mij er over kunnen praten. Misschien bij de persoon waar ik ook voor mijn ADHD geweest ben..

De andere optie is om richting GenderGP/diy toch te gaan. Waar ik echt super veel over gelezen heb al en de risico's ook al weet. Het mij gewoon laten overkomen.

Ik heb ook echt zoveel vragen nog. Omdat het meeste wat je toch vind gericht is op jongere leeftijd. Zijn er ook iets van anonieme chats ofzo?
Of als er iemand is die rond mijn leeftijd er mee gestart is zou het een keer fijn zijn te praten? ik heb geen relatie of kinderen. Verder ook weinig familie die nog leeft.

Dingen waar ik over zou willen praten:
- make up
- kleding
- medicatie
- vrouw voelen/zijn/bewegen
- impact op je leven
- Hoe met je werk
- hoe lang kan je het verbergen ook.

Zoveel vragen op dit moment dat zekers.

[Irene_de_Vreede]

In mijn (pre)pubertijd dacht ik ook dat iedereen zich weleens verkleedde en met make-up experimenteerde. Dat bleek niet te kloppen.

[Marije]

Er zijn hier op het forum een aantal dames donders-handig met makeup en die hebben (naar mijn mening) verbluffende resultaten gedeeld. Zelf durf ik niks op mijn gezicht te doen, dat heb ik al sinds dat ik een klein meisje was toen ik op indianenkamp van de kleuterschool geen schmink wilde.

Makeup hoeft geen onderdeel te zijn van je transitie maar is het vaak wel, er zijn zelfs workshops voor.

De impact op je leven is echt nucleair. Het hangt een beetje af van je sociale omgeving. Heb je een partner, heb je kinderen? Van werk kun je wisselen en zeker als je alleen bent kun je op een gegeven moment verhuizen om na je transitie ergens rustig "stealth" te gaan.

Het een en ander hangt een beetje af van hoe lang je "tussenfase" duurt. Hoe lang duurt het voordat de wereld je ziet als vrouw, en niet iets "er tussenin". Soms is dat maanden, en soms 20 jaar of levenslang.

[Victoria81]

Er zijn hier op het forum een aantal dames donders-handig met makeup en die hebben (naar mijn mening) verbluffende resultaten gedeeld. Zelf durf ik niks op mijn gezicht te doen, dat heb ik al sinds dat ik een klein meisje was toen ik op indianenkamp van de kleuterschool geen schmink wilde.

Makeup hoeft geen onderdeel te zijn van je transitie maar is het vaak wel, er zijn zelfs workshops voor.

De impact op je leven is echt nucleair. Het hangt een beetje af van je sociale omgeving. Heb je een partner, heb je kinderen? Van werk kun je wisselen en zeker als je alleen bent kun je op een gegeven moment verhuizen om na je transitie ergens rustig "stealth" te gaan.

Het een en ander hangt een beetje af van hoe lang je "tussenfase" duurt. Hoe lang duurt het voordat de wereld je ziet als vrouw, en niet iets "er tussenin". Soms is dat maanden, en soms 20 jaar of levenslang.

Dank je weer voor de info. Ik heb geen relatie, geen kinderen. Woon alleen. Dus daar zou het geen verandering zijn. Voornaamste zal het in de IT wereld zijn wat toch wel een redelijke mannen wereld is. Maar natuurlijk is het ook afwachten hoe de veranderingen qua lichaam en emoties zullen zijn. Weet ook niet of de manier van denken en alles veranderd waardoor ik mijn werk minder goed zou kunnen doen.

[Emma]

De eerste en beste IT'ers waren en zijn vrouwen, niet alleen de pioniers als Ada Lovelace of Grace Hopper. Alan Turing was nergens geweest zonder de vrouwen in het team in Bletchly Park. De programmeurs van de ENIAC waren vrouwen.

IT is van oorsprong een vrouwenbaan. Men vond het te saai, te repeterend en te precies, te priegelig, te min. Pas toen het duidelijk werd dat er geld te verdienen was in de IT namen de mannen het over.

Dus maak je geen zorgen over de kwaliteit van je werk. De kwaliteiten die je hebt veranderen niet, en heb je juist omdat je jij bent.

IMG_3213.jpeg

[Sanne_]

Ik ben 40 en sinds ik heb ontdekt dat ik trans vrouw ben gaat alles ook snel. Maar ik denk dat dat (in mijn geval tenminste) komt doordat alles op zijn plaats is komen te vallen, en gelijk goed/juist voelt.

In de bijna drie maanden heb ik inmiddels al gedaan:
- Heel veel gehuild (en dat nog zonder HRT). Blijkbaar heeft het echt veel los gemaakt in mij. Het voelt wel goed dus ik laat het gewoon komen.
- Diverse trans communities bezocht in verschillende steden. Zelfs eentje in het buitenland tijdens mijn vakantie daar. Wat een leuke en lieve mensen zijn het toch, iedereen <3
- Conditioner gekocht voor mijn krullen
- Kledingwinkels bezocht, en rondgekeken bij de damesafdeling
- 'Basic' vrouwen shirts van de Hema gedragen (zitten mij goed, met genoeg ruimte voor groei in de toekomst!), en met het roze shirt zelfs boodschappen gaan doen!
- Uitgekomen naar de mensen in mijn leven die ik regelmatig zie, ook collega's (ik werk ook in de IT). Dat was heel spannend, maar ik ben enorm blij met de reacties en steun! Ik zou het ook niet langer willen verbergen nu ik er zo zeker van ben.
- Nagellak uitgeprobeerd (moet nog veel oefenen, maar het voelde toch goed!)
- Besloten om DIY te beginnen, en besteld (is nog onderweg)
- Naar de huisarts gegaan voor een verwijzing (niet gelukt, hier ben ik echt boos over, maar dat is niet voor dit topic)

Ik zie in je lijstje nog 'vrouw voelen/zijn/bewegen' staan. Dit is iets waar ik eigenlijk niet bewust mee bezig ben. Ik heb mijn gevoel/zelfbeeld altijd als 'mijzelf' gezien en niet als 'typisch man' of 'typisch vrouw' of '...' en dat beoog ik ook niet per sé actief te veranderen, maar ik merk wel dát het verandert sinds dat ik weet dat ik trans vrouw ben, en dat verwelkom ik. Qua als vrouw bewegen denk ik dat dat ook wel vanzelf gaat komen in de loop van de tijd met de lichamelijke veranderingen.

[Kim_m]

Hoi ik ben 59 en zit sinds bijna 3 maanden aan de hormonen.
Ik heb een leven lang in mijn hoofd niet geklopt met hoe ik zou moeten wezen en na allerlei redenen te hebben gehad om niet in een transitie te gaan toch eind vorig jaar de knoop goor gehakt en actie ondernomen.
Eerst naar de huisarts voor een doorverwijzing die best wel lang kan duren daarna gevraagd of ik via de huisarts aan de hormonen kon beginnen maar dat zag hij niet zitten.
Nu ben ik bij gendergp en dat bevalt me tot nu toe prima, enige nadeel is dat je alles zelf mag betalen.
Grote voordeel van de hormonen is dat ik rust heb in mijn hoofd.

Wat betreft kleding en make-up daar kan ik je weinig over vertellen dat is met heel veel vallen en opstaan je weg in weten te vinden.
Er zijn op you-tube zat filmpjes te vinden om je erbij te helpen.
Het verbergen voor de buitenwereld ik heb nu na 3 maanden wat borstgroei maar dat is voor je eigen gevoel, daar ziet de buitenwereld niets van en ik heb een droge huid en emotioneel verander je wat maar het is niet zo dat je de hele dag aan het huilen bent.

vrouw voelen/zijn/bewegen: ja dat doet iedereen op zijn eigen manier.
En je coming out het is wat Marije zegt het kan na 5-6 maanden zijn dat je vrouw zijn niet meer te verbergen is maar het kan ook zijn dat je er na 20 jaar nog steeds als een vent uitziet.
Dat is niet van te voren te voorspellen.

Als je 100% er van overtuigd bent dat hormonen het gene voor je is dat je er van verwacht dan moet je er gewoon voor gaan.
En als je dan na een X aantal tijd denkt van dit had ik niet moeten doen dan bouw je het gewoon af en stop je ermee, op een eventuele borst groei na veranderd alles weer naar het origineel.
En met borstgroei hoef je niet bang te zijn dat je na 3 maanden dubbel D hebt want zo hard gaat dat niet.

[Nynke]

Aan advies over make-up heb je aan mij een slechte, ik ben nooit van de make-up geweest, alleen een tijdje tijdens de transitie omdat het genderteam dat toen zo verlangde. Ik wilde vooral mezelf zijn en geen masker op, en dan ook geen make-up. Ik neig wat dat betreft meer naar genderneutraal, op wel meer vlakken, maar ben ook dolblij met de geslachtsaanpassing en het kunnen dragen van dameskleding, zolang die maar niet te expliciet vrouwelijk is, dan voel ik mij er niet vrij in en minder mezelf. Het gaat in de eerste instantie om mij mezelf te voelen, en dat dat vrouw is meer bijzaak. Ik heb denk ik ook nooit echt lang gehad dat ik mij echt vrouw voelde, het was meer mezelf voelen en dat was vrouw. En hoe ik dat wist en nog steeds weet is het grootste raadsel, maar ik denk dat voor de meeste mensen hier geldt.

[Sweet Kayleigh]

Ik denk dat snelheid relatief is vanaf het moment dat je jouw ware ik toelaat veranderd alles nu eenmaal.
Ik ben ook rustig begonnen en heb alles en iedereen geïnformeerd van kinderen, vriendinnen, familieleden tot collega's en bekenden.
Inmiddels is mijn transitie traject bij PsyTrans van start gegaan en besef ik mij dat ik 9 maanden geleden pas vertelde aan mijn vrouw hoe ik mij mijn hele leven al voel. Nu is het niet meer tegen te houden en gebruik in ondanks mijn geleidelijke transitie ook gewoon make-up als we op stap gaan.
Het raakt mijn gevoel en maakt mij vooral voor mijzelf een heel stuk fijner en vrouwelijker. Oogschaduw en foundation werken heel goed en kan ik zonder al te veel te overdrijven en op te vallen gewoon gebruiken.

[Jeste]

altijd wel mannelijk gedragen, ook veel mannelijke hobbies. Ik voetbal nog steeds. Maar is dit misschien ook een soort van gegroeid?

Het kan best wel dat iemand als kind behoorlijk in een bepaalde genderrol groeit. Een kind wordt er in meegenomen. Er zijn kinderen voor wie het wél erg duidelijk is en als vanzelfsprekend meedoen met wat bij de andere genderrol verwacht wordt, maar dat is maar een beperkt aantal kinderen. Volgens mij komen heel veel transgender-mensen er pas later achter.
Aan sommige typische jongensdingen deed ik vroeger ook mee, als kind. Pas later begon ik stapje voor stapje de (of - beter geschreven - sommige) dingen die als vrouwelijk gezien worden steeds interessanter te vinden.

Dingen waar ik over zou willen praten:
- make up
- kleding
- medicatie
- vrouw voelen/zijn/bewegen
- impact op je leven
- Hoe met je werk
- hoe lang kan je het verbergen ook.

Zoveel vragen op dit moment dat zekers.

Van make up weet ik niets. Met kleding kan je simpelweg gaan experimenteren. Kijk om te beginnen eens goed rond naar wat vrouwen allemaal aantrekken. Ga eens naar een kringloopwinkel om het één en ander te proberen.
Maar kijk om te beginnen nog wat verder op het forum. Met een beetje zoeken kom je wel onderwerpen tegen over bewegen, werk en het vertellen (of juist niet vertellen) aan anderen.
Of bezoek eens een bijeenkomst voor transgender-mensen.