Wanneer twijfel eigenlijk iets heel anders is

[Sanne_]

Afgelopen maand was een prachtige maand, vol met ontdekking en vreugde. Ik noem mijzelf al Sanne en zij/haar op plekken waar dat veilig kan. Het voelt zo normaal - grappig hoe snel dat gaat. Maar gisteren dacht ik ineens, hoezo voel ik mij 'normaal', hetzelfde als voordat ik het wist? Ben ik wel écht transgender, of doe ik maar alsof?

Nou, dat kan ik rationeel beantwoorden. Ik heb vastgesteld dat ik niet cis ben, geen twijfel mogelijk, dus de logische conclusie is dat ik trans ben. 'Doen alsof' is nooit een overweging geweest, ik doe wat goed voelt. En als ik kijk naar alle positieve gebeurtenissen die ik in de afgelopen maand heb ervaren dankzij de wetenschap dat ik trans ben, dan kan ik alleen maar bevestigen dat ik op de goede weg zit.

Maar die gedachte bleef wel zeuren. Misschien moet ik niet zoeken in de ratio, maar in het gevoel.

Wat heb ik gisteren gedaan? Ik heb haarkleuren bekeken (nav een aanbieding bij de Trekpleister), nagedacht over kappers, de Blåhaj opgezocht bij Ikea, informatie gezocht over HRT en over zorgverleners, nagedacht over het moeten maken van een afspraak bij de huisarts, en heel kort even rondgekeken in een winkel voor vrouwenmode.

Toen ik dit opschreef in mijn dagboek, was het vooral de zorg die gevoelens gaf. En dat zijn mij toch een gevoelens...

Het was woede. Woede over de wachtlijsten. Over de zorgverzekeraars. De huisarts en gatekeeping. Eigenlijk wel over het gehele Nederlandse zorgstelsel.

En die woede vermomde zich als twijfels over het transgender zijn?!

Nou, ik ben echt heel blij dat ik ben gestart met mijn dagboek. Als ik dit niet meteen had opgeschreven en onderzocht, dan was deze vermomde gedachte misschien wel dieper komen te zitten en was ik er misschien nooit achter gekomen. Misschien zou ik dan wel een heel andere conclusie trekken.

Ben ik wel écht transgender? Ja, dat ben ik! Ik ben Sanne!

----

Opmerking terzijde: de gevoelens over mijn huisarts en gatekeeping zijn gebaseerd op een eerdere ervaring (niet transgender-gerelateerd). De huisarts wilde niets weten van medicatie die ik nodig had en vond een jaar aan coaching beter op zijn plaats voordat hij het zou kunnen overwegen. (Die medicatie heb ik gelukkig elders kunnen laten voorschrijven. Betekent helaas wel dat het niet voor vergoeding in aanmerking komt.)

[Sweet Kayleigh]

Hoi Sanne, volgens mij heb je het helemaal juist dat je vooral je gevoelens moet volgen. De ratio zorgt ervoor dat je het wegstopt en altijd maar rekening houd met wat de wereld ziet en dus verwacht. Gevoelens zeggen wie jij bent en hoe je er van binnen uitziet.
Jou afgelopen maand bewijst dat ook. Je voelt je geweldig als je eenmaal mag zijn wie je bent, zonder voorbehoud, voor jezelf en wanneer dan ook voor iedereen om je heen

[Marije]

Toen ik vijf jaar geleden in transitie ging wist ik niets van het systeem, mijn huisarts kwam alleen met het VUMC aan. Uiteindelijk heb ik het allemaal zelf uitgezocht en de kortste wachtlijsten uitgezocht die er toen waren. Binnen een jaar nadat ik in transitie ging was ik aan de HRT. Als je goed zoekt kan dat volgens mij nog steeds maar dat weet ik niet zeker.

[Anon20260421]

Hi Sanne, dames,
Ja ik twijfel ook weleens.Ik vindt genderdysforie duidelijker dan transgender, ik heb vrouwelijke denkpatronen, speelde vroeger alleen met meisjes totdat dat niet meer mocht, werd verliefd op een jongen toen ik 7 was. Dus ik weet het wel, ik heb gewoon vrouwelijke hersenen..Misschien hadden julie ook dat soort dingen..Ik heb een T-vriendin die ook hetzelfde heeft meegemaakt, komt best vaak voor.. En dan vind men je "homo" omdat je een jongen leuk vind en heb je dat gezeik..

Ik vind het zo raar dat iedereen (braaf?) op wachtlijsten voor HRT gaat staan. Ik heb het op internet geregeld. 2 weken na mn motivatie had ik mn recept..DIe is dan wel weer door de apotheek in almere vernaggelt,eerst mn recept in de kluis, dan roepen dat Bijuva niet leverbaar is in NL.
( progesteron erbij wordt mooier zegt het AUMC)..Bij een apotheek net in Duitsland was het geen probleem en kon ik het zo ophalen.
(met een nieuw recept.) De hormonen zijn niet zo duur. GenderGP wel maar het scheelt wachten..
En wat Kayleigh zegt is zoo waar als je eenmaal je meisje naar buiten laat wordt je zoo blij, en dan wil ze niet meer weggestopt worden. Darla blijft. Stop Ger maar in een doosje.

Groetjes Darla.

[Marije]

Ik snap wel dat je op de wachtlijsten gaat staan als je uiteindelijk een geslachts bevestigende operatie wilt, en toch ook de officiele diagnose. Met die diagnose kun je bijvoorbeeld transitieverlof krijgen en een vergoeding voor laseren.

Dat je alvast begint met DIY, ja, dat heb ik ook gedaan.

[Sweet Kayleigh]

Hi Sanne, dames,
Ja ik twijfel ook weleens.Ik vindt genderdysforie duidelijker dan transgender, ik heb vrouwelijke denkpatronen, speelde vroeger alleen met meisjes totdat dat niet meer mocht, werd verliefd op een jongen toen ik 7 was. Dus ik weet het wel, ik heb gewoon vrouwelijke hersenen..Misschien hadden julie ook dat soort dingen..Ik heb een T-vriendin die ook hetzelfde heeft meegemaakt, komt best vaak voor.. En dan vind men je "homo" omdat je een jongen leuk vind en heb je dat gezeik..

Ik vind het zo raar dat iedereen (braaf?) op wachtlijsten voor HRT gaat staan. Ik heb het op internet geregeld. 2 weken na mn motivatie had ik mn recept..DIe is dan wel weer door de apotheek in almere vernaggelt,eerst mn recept in de kluis, dan roepen dat Bijuva niet leverbaar is in NL.
( progesteron erbij wordt mooier zegt het AUMC)..Bij een apotheek net in Duitsland was het geen probleem en kon ik het zo ophalen.
(met een nieuw recept.) De hormonen zijn niet zo duur. GenderGP wel maar het scheelt wachten..
En wat Kayleigh zegt is zoo waar als je eenmaal je meisje naar buiten laat wordt je zoo blij, en dan wil ze niet meer weggestopt worden. Darla blijft. Stop Ger maar in een doosje.

Groetjes Darla.

He Darla,
Ik begrijp dat je niet wilt wachten en zelf actie ondernomen hebt om met hormonen te kunnen beginnen, en dat is natuurlijk ook jouw goed recht en als jij jezelf daar goed bij voelt en ermee om kunt gaan dan is dat mooi.
Ik sta ook op de wachtlijst, maar wat mij betreft is dat niet om maar "Braaf te wachten", maar omdat ik graag een goede begeleiding wil met de juiste aandacht voor iets wat te groot is in mijn leven en teveel betekend om het als een "doe het zelf" oplossing te regelen. Dat zegt iets over hoe voorzichtig ik ben en wat ik de waarde vind van een goede begeleiding die past bij mijn gevoel en hoe ik in het leven sta.
En inderdaad als het meisje eenmaal naar buiten is, dan wil ze nooit meer terug, en in mijn geval wil ze vooral ook serieus genomen en gezien worden. De aandacht krijgen die ik mijn hele leven al gemist heb voor het mooiste dat ik bezit en er vooral voorzichtig mee om gaan om op enig moment volledig te kunnen genieten van wat er met mij gebeuren gaat.

[Sanne_]

De huisarts en gatekeeping.

Ondertussen ben ik bij de huisarts geweest. Mijn hemel, wat een gatekeeping. Dit deel van het forum is openbaar dus ik ga hier niet het hele verhaal schrijven, maar in het kort, de huisarts gelooft niet dat ik transgender ben, hij denkt dat ik mij alleen zo voel in een soort van autistische opwelling omdat ik herkenning ervaar bij transgenderbijeenkomsten en wil mij niet verwijzen totdat alle mogelijke comorbiditeiten zijn uitgesloten...

[Marije]

Dat klinkt ontzettend stigmatiserend, van een huisarts nota bene.

Ik ken meerdere mensen die in transitie zijn geweest en topfuncties uitvoeren in het nederlandse bedrijfsleven... oh wacht, daar ben ik er zelf ook eentje van.

[Yvi]

Comorbiteiten zijn niet blokkerend. Het zit al in het woord zelf; het betekent letterlijk "gelijktijdig voorkomen".

Minimaal 70% procent van de mensen op het neurodivergente spectrum zit ook ergens op het regenboog spectrum. Dat zit onder andere in de afwijkende wijze waarop ze kijken naar het sociaal construct "relaties" en "genderidentiteit"

Mijn mening is dat juist als iemand op het neurodivergente spectrum zit, het heel erg aangewezen is om te onderzoeken of er open vraagstukken zijn op het regenboogspectrum. De wetenschappelijke kans op die comorbiteit is heel erg hoog.
Precies andersom dus!

[Yvi]

Bron:https://journals.sagepub.com/doi/10.117 ... %200pubmed