Vandaag weer een afspraak gehad - ging echt veel beter dan de vorige keren. Sfeer was een stuk vriendelijker. Ik denk dat het door m'n vriendin komt die erbij was - die defensieve instelling die ik meestal bij Ellis krijg had ik vandaag helemaal niet. Was een heel goed gesprek en ik heb ook te horen gekregen dat m'n volgende afspraak waarschijnlijk ook mijn laatste zal zijn voor de diagnostiek .
We gaan dan een lijst met criteria ofzo doornemen en een stappenplan maken zei ze (iemand hier die hier wat meer van weet, wat ik kan verwachten etc.?). Ik kan nu al niet wachten tot die volgende afspraak (3 weekjes ongeduldig zijn nog). Ze zal daarna mijn casus bij het psychologen team voorleggen en daarna pas bij het genderteam als ik het goed heb begrepen (of zijn die twee hetzelfde?). Ik ben echt heel blij en tevreden met hoe het allemaal ging vandaag en ik ben helemaal klaar voor de volgende stap.
Jos heb ik niet kunnen spreken - hij had het best druk en ik moest ook terug naar de uni in Leiden dus kon ook niet al te lang blijven rond hangen.
Vandaag (waarschijnlijk) m'n laatste gesprek gehad voor de diagnostiek . De 21e zal het psychologenteam mij dus bespreken en op Maart 7 dan mag het genderteam mijn casus analyzeren...
Hormonen zal niet voor April gebeuren omdat het dus heel druk is bij de endo. Jos ging wel kijken of hij alvast een afspraak kon maken voor me voordat ik m'n uitslag heb zodat ik dan niet nog langer moet wachten, maar we zullen zien wat er gebeurt. Ben wel heel blij dat die gesprekken er nu op zitten, was er zelf ook wel klaar mee. Ik weet dat ik die hormonen (en operaties) nodig heb om mijn leven te leiden zoals is ik wil en vind het een beetje irritant dat ik dan een hele groep mensen daarvan moet overtuigen.. Maar goed, dat is een hele andere discussie :p.
Die endo's lijken idd nu echte bottleneck te worden bij het VU, laatste keer moest ik bijna vier maanden wachten op een afspraak, dus toen had ik zoiets van, voortaan maar bij de huisarts...
"You try to forget but it's impossible
That song stays in your head and it's unbearable
It says remember who you are remember what you want"
Als je er zelf een goed gevoel bij hebt zul je waarschijnlijk wel groen licht krijgen. Meestal laten ze het wel een beetje doorschemeren als je geen groen licht krijgt, dus ik denk dat het wel goed komt.
Ik heb trouwens ook ontzettend lang moeten wachten op bloedprikken bij het UMCG. Ik werd in maart al doorgestuurd, maar toch kon ik pas in juni komen.
Niet normaal dat het allemaal zo lang duurt en dat het zo opbouwt... Hopelijk heb ik wat meer geluk dan jij had Jake, lijkt me echt niet fijn om zo lang te moeten wachten.. Kan wel snappen dat je dan liever langs de huisarts gaat ipv VU als je 4 maanden moet wachten (voor een recept neem ik aan?).
Als het idd zo lang gaat duren ga ik ze vragen of het mogelijk is om het onderzoek bij mn huisarts te laten doen ofzo en dat zij dan de resultaten naar hun stuurt - zal waarschijnlijk niet mogen, maar is dan wel het proberen waard denk ik.
Ik had in juni nog (lang) geen recept. In mijn geval was het een grote chaos.
In maart doorgestuurd naar de gyn/endo, maar pas in juni een afspraak voor bloedprikken. Eind juni zou ik besproken worden in het genderteam (geen idee waarom dit ná het bloedprikken werd gedaan). Die vergadering in juni viel uit, toen werd het eind juli. Begin augustus meteen gebeld voor uitslag maar kreeg niemand te pakken. Later nog een paar keer gebeld en steeds werd me verteld dat ze terug zouden bellen, maar dit gebeurde nooit. Toen eindelijk begin oktober de coördinator aan de telefoon en blijkbaar had ik al maanden testosteron mogen hebben. Oftewel in maart doorgestuurd en pas midden oktober met hormonen begonnen... Al die maanden in spanning zitten wens ik echt niemand toe.
Nou was dit wel een grote uitzondering volgens mij, maar 3 tot 4 maanden moet je wel op rekenen denk ik. Via de huisarts of een ander ziekenhuis zou inderdaad sneller gaan.
Er gaat nogal eens wat mis, dat veranderd nie snel bij de afgdeling GD van het vu
Jammwer dat je dit hebt moeten meemaken, maar nu sta je er gelukkig goed voor
snap nog steeds nie hoe dergelijke zaken zo slecht worden geregeld, ik stel me er inmiddels op in maar het blijft wennen dat men er zon puinhoop van maakt
Wat een gedoe allemaal.... Belachelijk dat ze je niet eens vertelden dat je met de hormonen kon beginnen nadat ze je bloed prikte, ook heel vaag dat je pas daarna bij het genderteam werdt besproken. Die maanden in spanning waren waarschijnlijk wel een hel voor je. Hopelijk zal het voor mij wel anders lopen en dat het allemaal een beetje opschiet. Ik heb echt bijna geen geduld meer maar weet ook dat ik die nog voorlopig nodig zal hebben.
Kan wel snappen dat je dan liever langs de huisarts gaat ipv VU als je 4 maanden moet wachten (voor een recept neem ik aan?).
Deze vraag was eigenlijk voor Arike bedoelt. Zag nu pas dat ik haar naam er niet bij had gezet :p.
Kan wel snappen dat je dan liever langs de huisarts gaat ipv VU als je 4 maanden moet wachten (voor een recept neem ik aan?).
Deze vraag was eigenlijk voor Arike bedoelt. Zag nu pas dat ik haar naam er niet bij had gezet :p.
Beide, recepten en bloedprikken nu via huisarts geregeld (al is bloedprikken dan alsnog in het plaatselijke ziekenhuis hier, maar gaat toch een stuk sneller dan op de VU)
"You try to forget but it's impossible
That song stays in your head and it's unbearable
It says remember who you are remember what you want"
.
