Werk zoeken pre-t

[Nathan90]

Ik vroeg me af of iemand ervaring heeft me deze situatie, maar meningen, ideeën en inlevingen zijn ook welkom natuurlijk.

Eind dit schooljaar rond ik mijn studie af en om meerdere redenen ga ik niet doorstuderen. Dit betekent dat ik redelijk direct na mijn studie werk moet vinden. Ik heb momenteel geen bijbaan en heb als enige baantje een aantal jaren terug in de zomer afgewassen. Ik kan sociaal heel gezellig zijn maar ben tegelijkertijd sociaal erg onzeker. Zegmaar, bijna iedereen (bv op school) kan het wel met mij vinden, maar echt vrienden zal ik ze niet noemen.

Je zal begrijpen dat ik nogal angstig ben voor het zoeken (en vinden) van werk.

Nu komt daar dan bij.. volgende week is mijn intake bij het VU. De wachttijd staat momenteel op 10 maanden. Daar komen dan 5 a 6 maanden bij voor gesprekken, dus zeg dat ik in juni/juli 2014 groen licht kan krijgen voor testo. Ik zal van de zomer geen werk zoeken in mijn branche (hout/meubel) want dat is zo'n mannenwereld, daar voel ik mij in mijn huidige 'staat' niet thuis. Dus in theorie zou ik de optie hebben om na een jaar ander werk te gaan zoeken. (puur nu er vanuit gaand dat ik uberhaupt werk kan vinden)

Maar dan het probleem, als wie(/wat) zoek ik werk? Als vrouw en daarbij laten weten dat er in de toekomst dingen zullen veranderen? (tot ziens baan?) Of als man maar dan daarbij uitleggen hoe het zit en daarbij dus als het grote vraagstuk onder de collega's zijn (met de daarbij komende onzekerheid). Plekken waar ik momenteel aan denk om te sollicteren zijn outdoor-winkels in de buurt(weet ik redelijk wat van af) en de biologische supermarkt in het dorp.

Ik vermoed dat ik de meeste kans heb bij de supermarkt, omdat die (hopelijk) wat weldenkender zijn en het voor hun winkelbeeld niet zo erg is om een minderjarig/jong (ogende) jongen als werknemer te hebben..


Zit er nog enige logica in dat verhaal? In ieder geval dus, werk zoeken als pre-hormonen transgender. Hoe heb je het aangepakt of zou je het aanpakken? Nog enige geweldige (part-time) baan ideeën waar ik misschien niet aan heb gedacht?

[Mike]

Ik denk persoonlijk dat je datgene moet doen waarbij jij je het prettigst bij voelt.
Zelf vind ik het belangrijk dat ik op mijn werk wordt geaccepteerd zoals ik ben, maar ik kan me ook voorstellen dat het bij een tijdelijke baan iets minder belangrijk is voor jou.

Qua werk kun je misschien ook een baantje zoeken waarbij je minder met klanten hoeft te werken. Dan hoef je je daar iets minder zorgen over te maken.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt

Mike

[Nathan90]

Daar heb ik aan zitten denken, maar ik denk dat ik angstiger ben voor de collega's dan de klanten. Heb sowieso moeite met het bedenken van een werkplek.

En ja, ik heb gelukkig nog even met de beslissen maken, maar ik voel me nu erg kwetsbaar en onzeker als ik mij als zowel man als vrouw presenteer. Als jongen weet ik dat ik niet altijd als jongen word gezien (wc bezoeken heb ik gelukkig geen last van, als ik de heren inloop dan is iedereen over de twijfel wat ik ben heen) maar daarbuiten wisselt het heel erg tussen jongeman en mevrouw. En als vrouw ben ik gewoon opgelaten en onzeker, ik presenteer me niet zo, ik voel me niet zo.

Misschien dan toch maar als jongen.. Als ik uberhaupt werk zou kunnen vinden als ik bij kennismaking aangeef hoe en wat.

[Rense]

Ik zie in je verhaal eigenlijk een groot gevaar: als je pas wanneer je aan de testo zit op zoek gaat naar een baan in je vakgebied kan het goed dat je een jaar tot anderhalf jaar niet met je eigen vak werkt. En dat is heel slecht voor je kans om nog een baan te vinden. In de praktijk blijkt na een studie vaak dat je de eerste paar jaar de grootste kans hebt. In zomer 2014 zijn er ook jongeren die dat jaar net afgestudeerd zijn en die kiest men dan eerder. Dus ik zou zeggen: ga gewoon werk zoeken in je eigen branche. Misschien in de wat verfijnde gedetailleerdere houtbewerking als je een de harde machocultuur wil vermijden? Maar blijf met je vak bezig.

Hoe je te presenteren bij het zoeken naar werk is zeker een lastige.
Als je sterk in je schoenen staat en zonder gehakkel of tranen kunt vertellen hoe de vork in de steel zit, is er best een kans dat je gewoon een solicitatie doorkomt. Eerlijkheid kan ook kracht en levenskennis uitstralen als je rustig uitlegt hoe het zit. Als je de indruk wekt dat je er erg mee zit en kwetsbaar bent is de kans groter dan een werkgever je niet aanneemt.

Als vrouw beginnen en na je proefperiode uit de kast komen kan ook, maar dan heb je het nadeel dat mensen weer van 'zij' naar 'hij' moeten overstappen en zo en dat gaat nooit snel.
Voor de testo als man beginnen zonder 'uit de kast' te komen tegen collega's lijkt me erg lastig. Het geeft een hoop stress en lukt zelden. En bij iedere baan moet je je identiteitsbewijs laten zien dus je baas zal het zoiezo weten.

Oh, nog een tip: kijk hoe er op een werkplek omgegaan wordt met de homo's, lesbiennes en biseksuelen daar. Als die geaccepteerd worden zoals ze zijn, is er een grotere kans dat de mensen ook wel transgendervriendelijk zijn. Werken er 500 mensen en is er niemand uit de kast? Dan zou dat wel eens kunnen zijn omdat ze homo's etc er niet goed accepteren.

[Irene_de_Vreede]

Vanuit werkgeversperspectief is het ook makkelijker als je meteen begint in je gewenste gender. Veranderingen zorgen altijd voor onrust. Werkgevers interesseert het doorgaans niet zoveel of je man/vrouw of iets daartussenin bent, als je je je vak verstaat. Het is veel lastiger wanneer iemand eerst bekend en gewaardeerd wordt in het bedrijf en dan (in de ogen van de collega's) plotseling iemand anders wordt.
Maar je moet gewoon je eigen gevoel volgen.

[Anon20180501]

Vooropgesteld, ik heb als WAO-er geen ervaring op dit gebied. Als ik de plank dus missla sla dan maar keihard terug, Nathan

Mijn deelname aan de maatschappij vanaf mijn omgaan was niet werk-gerelateerd maar ik kreeg door mezelf als vrouw te presenteren wel veel meer zelfvertrouwen en werd socialer in de omgang. Iets om in je gedachten mee te nemen misschien...

Ik weet dat het op de werkvloer er soms hard aan toe gaat maar onderschat ook niet de dingen die je in het dagelijks leven kan meemaken. Het lijkt een voordeel te zijn dat je in die laatste voorkomende gevallen de confrontatie kan ontvluchten maar dat is eigenlijk geen aanrader. Alleen in zeer extreme en escalerende situatie's zou ik dat doen.
Dat je nog niet toe bent aan lomp en asociaal gedrag op de werkvloer kan ik me ook wel weer goed voorstellen, ik was namelijk al gelouterd door het leven en dat mis je natuurlijk als jongere zijnde.

Wil je voor je gaat werken omgaan of niet Nathan, een werkomgeving waar je meer op begrip kan rekenen Is de showbizz. Van horen zeggen in mijn geval weet ik dat de mensen die werkzaam zijn in die tak van sport in het algemeen ruimdenkender zijn. Misschien iets om aan te denken, en dan specifiek aan 'decorbouw' of zo...

Liefs Daniéla

[Claire]

Is het niet een idee om te gaan studeren in een richting die je dan wel leuk vind?
De arbeidsmarkt ligt er momenteel niet echt goed bij.

[Nathan90]

@Rense, dat gevaar is zeker een goede, met het vak blijf ik sowieso wel bezig. Voor zover mogelijk in ieder geval. Het is wel zo dat er in de directe omgeving toch ook niet heel veel bedrijven zijn waar ik terecht kan. Dit ook dankzij het feit dat ik toch terugschrik van grotere bedrijven, hier heb ik in het verleden wel stage gelopen en dat is toch zeker geen plek waar ik kan werken.

Maar ik denk dat het inderdaad beter is om als jongen te beginnen. Als je later uit de kast komt weet sowieso iedereen wat het verhaal is, dus dat kunnen ze dan net zo goed van begin af aan weten. Ik kan vaak wel redelijk aangeven hoe en wat dus dan zou ik een toekomstige baas ook kunnen laten zien dat het verder niks hoeft te betekenen.


@Daniéla, een beetje slaan mag hoor.
Eens kijken, ik ben gelukkig wel sociaal en mensen zijn doorgaans ook verbaast als ik ze vertel hoe onzeker ik ben en hoe onsociaal ik mij voel haha. En ik denk dat het ook wel zeker helpt als ik mij niet als vrouw hoef te presenteren of iets daartussenin maar als ik gewoon man mag zijn.

Het dagelijks leven wil ik ook niet al te veel ontvluchten, al is dat iets waar ik wel goed in ben. Mijn afkeer van de werkvloer komt voornamelijk van mijn huidige opleiding af. Het is een MBO opleiding waar 1 op de 10 vrouw is, daarbij wordt ik door veel klasgenoten als dusdanig een kerel gezien dat ze zich zeker niet anders gedragen in mijn bijzijn. En nog steeds sta ik er soms van de kijken hoe lomp een deel is. Niet alleen richting vrouwen maar ook richting alles buiten de norm. Allemaal in het straatje van, 'ik heb niks tegen homo's als ze maar niet m'n buren zijn'.
Ik ben inderdaad wel bang om, als ik echt een vaste baan zoek, dat ik toch aan zulke types vastzit. En die kans is naar mijn gevoel en ervaring zeker groter als ik in een mannengroep terecht kom.

Moet wel zeggen dat ik het decorbouw idee een hele goede vind. Het is inderdaad ook wel zo dat de vreemdere snuiters van het vak zulk soort dingen doen..!


@Claire, Studeren is geen optie. Heb ik de afgelopen 2 jaar al naar gekeken. Richting die mij eventueel verder aanspreek is biologie. Helaas heb ik enkel mijn havo (en straks mbo4) en biologie zonder docent te worden is enkel op universitair niveau beschikbaar. Er is één opleiding in Den Bosch, maar deze opleiding is nog jong en toch niet helemaal wat ik wil. Dierverzorging spreekt mij ook aan, maar ik ben meer van het 'handen uit de mouwen' dan organiseren en regelen. HBO is organiseren en regelen, dus dan kom ik weer op een MBO uit. En wat ik nooit meer wil, is als 'oudere' in een 1e klas mbo zitten tussen de 16 jarige.. Dat heb ik met deze opleiding gedaan als 19 jarige en dat was al vervelend. Dat ga ik nog nog eens doen als 23 jarige.

Daar komt overigens bij dat ik maandelijkse vaste lasten heb. Nu gaat dat nog net, maar als ik door studeer moet ik echt een bijbaan hebben, dit betekent dat de week te zwaar en vermoeiend voor mij zal zijn om vol te houden. Ik zit wel te denken aan deeltijd opleidingen. Het is niet alles, maar het is wat.


EDIT: Overigens dank voor alle input!

[Anon20180501]

Graag gedaan hoor, Nathan.

Maarre...

@Daniéla, een beetje slaan mag hoor.

Als je het topic bdsm hebt bijgehouden dan kan je weten dat je dit geen 2 keer tegen me moet zeggen...

Eens kijken, ik ben gelukkig wel sociaal en mensen zijn doorgaans ook verbaast als ik ze vertel hoe onzeker ik ben en hoe onsociaal ik mij voel haha.

Oops.. kwam denk ik niet helemaal goed uit de verf wat ik ermee bedoelde. Ik bedoelde er uiteraard mee dat ik door mijn eigen onzekere houding en ontwijkend gedrag niet sociaal(vaardig) overkwam bij anderen en dat dat na mijn omgaan 180 graden draaide.

Liefs Daniéla

[finesse]

het is al lastig om een baan te vinden als afgestudeerde...behalve als je cum laude bent afgestudeerd in een beta studie of een baantje vind waarbij je thuis kan werken

praktisch gezien is het gezien de huidige economische situatie vaak de situatie dat men zal zeggen 'alles leuk en aardig maar.....'
anders voor jou 10 ..nee 20 anderen

ontmoedigend? nee...hopelijk niet. uiteraard wel je hart volgen. in tijden van laagconjuctuur biedt het indelen in hokjes helaas een legitiem houvast..