Nou....

[Fay]

@ Engel, fijn te lezen dat ik je help met wat ik schrijf
@ Daniéla, Ik heb momenteel niet echt een planning, vanuit de gedachte, eerst maar eens kijken wat hormonen gaan doen, hoe ik me daarbij ga voelen, ik wist dat ik vermoeider zou gaan worden en dat is ook zo, tandje terug dus, tegelijkertijd barsten van energie, dubbel, lastig te handelen

Nee organisatie en planning is niet mijn sterkste kant, het is er bij ingeschoten de laatste tijd, op papier zetten lijkt mij ene goed id, soort van keidraad, kan je nog van afwijken maar biedt houvast, daarvoor zal je echter een bepaald ritme moeten vinden imo, dat is voor mij al opgave genoeg, structuur idem

Heb een coach, ik ga dit met hem bespreken, vrijdag, onderweg naar het vu, kijken of hij me wat kan helpen

Bedankt

Vicky

[Anon20180501]

Groot gelijk Vicky, dat je eerst afwacht wat de hormonen allemaal voor je in petto hebben alvorens je (te ver) vooruit gaat denken en plannen. In een later stadium kan je altijd nog je planning maken.

Ik ga nu eventjes zonder bijbedoelingen mijn levensstructuur projecteren op het jouwe want regelmaat is ook niet mijn sterkste punt en mijn ritme heeft ook zo haar eigen willetje. Ti's zo dat mijn onregelmatige levensstructuur en ritme zo diep in me geworteld zitten dat het eigenlijk mijn tweede natuur is geworden, het leek me handiger om mijn bezigheden daarop aan te passen dan andersom.
Als men mij zou verplichten me te houden aan een bepaalde structuur en tijdmarges ontregelt men mijn biologische ritme en leven en raak ik van de leg. (On)bewust bepaal ik voor mezelf wel wat (eerst) komt en wanneer en hoe ik iets zal aanpakken. Ik ontloop niets, ook niet mijn verantwoordelijkheid, maar zorg ervoor dat ik ergens klaar voor ben alvorens ik iets oppak om het dan op mijn eigen en de goede manier af te handelen.

Je coach zal er wel raad mee weten, succes daarmee in ieder geval.

Liefs Daniéla

[Fay]

Groot gelijk Vicky, dat je eerst afwacht wat de hormonen allemaal voor je in petto hebben alvorens je (te ver) vooruit gaat denken en plannen. In een later stadium kan je altijd nog je planning maken.

Ik ga nu eventjes zonder bijbedoelingen mijn levensstructuur projecteren op het jouwe want regelmaat is ook niet mijn sterkste punt en mijn ritme heeft ook zo haar eigen willetje. Ti's zo dat mijn onregelmatige levensstructuur en ritme zo diep in me geworteld zitten dat het eigenlijk mijn tweede natuur is geworden, het leek me handiger om mijn bezigheden daarop aan te passen dan andersom.
Als men mij zou verplichten me te houden aan een bepaalde structuur en tijdmarges ontregelt men mijn biologische ritme en leven en raak ik van de leg. (On)bewust bepaal ik voor mezelf wel wat (eerst) komt en wanneer en hoe ik iets zal aanpakken. Ik ontloop niets, ook niet mijn verantwoordelijkheid, maar zorg ervoor dat ik ergens klaar voor ben alvorens ik iets oppak om het dan op mijn eigen en de goede manier af te handelen.

Je coach zal er wel raad mee weten, succes daarmee in ieder geval.

Liefs Daniéla

Hoi

Soms moeje ff iets ondernemem om uit je hoofd te komen, je kaniet alles bedenken

Dus trok ik zojuist mijn mannenkloffie aan, werkschoenen , verstand op nul, en ik was nog niet buiten of het voelde zo ontzettend verkeerd en tegen mijn gevoel in,clear as hell

Ongelooflijk dat ik zo jaren heb gefunctioneerd, tegen dat gevoel in

Ben weer klaarwakker, ik zit op de goede weg met hormonen, twijfel kompleet weg, nee dat wil ik dus absoluut niet nooit meer, die 'andere' richting op, what a relief

Je verhaal lijkt op mijnus, hele mijn leven al een zeer onregelmatige sctrutuur en als er al regelmaat op dreigt te duiken loop ik daar al snel mee vast en blokkeer in functioneren

Mijn structuur is een eigenzinnige, ook ik doe wat gedaan moet worden, soms is dat midden in de nacht het wegwerken van een stapel administratie, andere keren is dat om 5 uur smorgens de keuken staan te dweilen, so be it, ik heb daar zelf geen moeite mee

Kom ik terug op die afwacht stand, ik ben iemand die pas verder kan als de eerste stap duidelijk is en plaats heeft gekregen, heb ook een erg puur zuiver gevoel, dat moet kloppen, zonee, ga ik niet verder, dus, wij wachten nog steeds af hoe het lichaam en de geest zicgh gaat ontwikkelen en als eea ingedaalt is, next level, zo doe ik het en dat lijkt me meer dan prima

Vicky

[Fay]

Nou, ondanks alles, stap genomen om een atelier te gaan huren op Sectie c, Eindhoven, broeiend nest van kunstenaars ontwerpers bedrijven zelfstandigen etc

Kijken of dat gaat lukken

Hoog tijd, wordt knetter van het teveel thuis zijn en te weinig omhanden en dat met een hoofd vol ideeen, er is meer dan alleen GD! je zou het bijna vergeten...

Vicky

[Fay]

en ik zweer het, cranky vandaag, ik plak die pleister en binnen 2 uur voel ik me al stukken beter

Vicky

[jacqueline]

hmmmmm verslaafd aan de moontjes?? Het lijkt wel een drug.....

[Anon20180501]

Je gaat in ene te snel voor mijn ritme, Vicky.

Ik heb me pas bij het VUmc aangemeld nadat ik na een half jaar omgaan (geen hormonen) voor mezelf zeker wist dat ik juist zat.

Sectie c, is dat op het voormalige philips terrein 'Strijp'?

Liefs Daniéla

[Fay]

Jaa wij gaan lekker

Volgens de psych was het goed mogelijk dat de opname van pleister dag 3 wat minder was en dat kan je dus merken

Voor de rest, mij ik ullie en anderen hier, goed nieuws, real life test verkot naar 12 maanden, wist ik niet, ik dacht 18, er is een berg geld binnegekomen aldus Jos, waardoor men de wachtlijsten kan gaan terugdringen en is daar druk mee bwzig, idem wachtlijsten operatie, men denkt in termen van maanden wachtijd ipv jaren

Koffiedik kijken, maar goed nieuws

@ Daniéla, Sectie c is niet op strijp S maar zit in stadsdeel tongelre,maar is wel zelfde sfeertje

Wat betreft zekerheid, ik ben nog steeds niet zeker, ik groei geestelijk met mijn proces mee, om het zo uit te drukkenn, ik ben momenteel een tusseninnetje, geen van beide, en omdat dat daadwerkelijk zo is voelt dat prima, ik wil meer, das duidelijk, mezelf vrouw noemen, zul je mij niet snel horen doen,het klopt gevoelsmatig niet met dat spiegelbeeld, maar dat beeld komt wel dichterbij

Ik had de hrt nodig om verder te komen, mezelf en femme de deur uit pushen zonder hormonen, het is me nooit op een relaxte manier gelukt, wel poginge gedaan, voelde als verklede vent, jakkes!

Vicky

[Anon20180501]

Jakkie! Mijn hersenen dachten daar ook zo over; "Wat moet dat stom mannenlichaam onder mijn jurk? jakkie!"

Omgaan begon voor mij als een test maar al meteen voelde ik dat ik voor de test geslaagd was.
Ik, die voor haar omgaan al vaak met mevrouw aangesproken werd, zat meteen beter in mijn misleidende velletje.
Nooit meer heb ik me daarna nog als 'man' gepresenteerd.
Wanneer ik over of vanuit me zelf praat als vrouw doe ik dan niet vanuit het perspectief van mijn spiegelbeeld maar
vanuit mijn innerlijke ikke. In de spiegel kijken was zeker in het begin vervelend maar met make-up kon/kan ik veel
wegpoetsen.
Nu, 19 tot 20 maanden na de hormonen, zie ik toch wel meer en meer subtiele veranderingen optreden in mijn gezicht.
Het is al vaker gezegd; Zelf zal je altijd een paar mannelijke trekjes blijven zien die anderen zonder aanwijzing niet
zullen opvallen.

Voor de transmannen onder ons. Bovenstaande... Neuh, ga ik niet zeggen, jullie snappen het wel.

Liefs Daniéla

[Fay]

Hoi, Klinkt mij toch als en redelijk traject zonder alteveel haken en ogen, vindt het zelf tot nu toe ook meevallen allemaal, had verwacht dat het heel zwaar zou zijn, naja ok, 4 weken , das niks, maar fingers crossed tot nu, ik zie nu ook al verandringen in mijn gezicht, na 4 weken, wtf! nie verwacht, klein subtiel, weet niet precies wat mar ik zie het, 19 tot 20 maanden, heeeeeeeeel newsgierig

btw, ik weet niet of en wie ik allemaal gezien heb en of mensne van hier, vanmorgen bij het vu, maar ik vond het een gezellige mix van jong, oud, jongen ,meisje, man ,vrouw

Vicky