Wanneer houdt dat slaafse kruipen voor zo’n VUmc nu eindelijk eens op ? Waar staat nou als wet van Meden en Perzen beschreven, dat alleen iemand van het VUmc jou het “Groene Licht” kan geven om te gaan leven conform jouw bloedeigen genderidentiteit ?Nadine84 schreef:Het vu is toch de deskundige partij die ons zowiezo wel of niet het groene licht geeft , misschien gaat dat wel meetellen.
Medio vorige eeuw kon je nog door de politie worden opgepakt en in de cel worden gesmeten, als je je als volwassene in de kleding van de andere kunne op straat begaf. Inderdaad heeft het VUmc er toen toe bijgedragen, dat je vanaf rond 1980 na zware medische ingrepen de rest van jouw leven ook officieel in je eigen genderidentiteit kon gaan doorbrengen. Daarvoor lof aan o.a. dat VUmc.
Maar in 1990 heb ik helemaal doodgewoon mijzelf het “Groene Licht” gegeven om, na 8 jaar voorbereiding, met mijn huidige vriendin samen te gaan wonen en, in haar grote sociale omgeving, waar zij mij als haar nieuwe vriendin heeft voorgesteld, in de door mij gewenste genderidentiteit mijn leven te vervolgen. Het staat iedereen in Nederland volledig vrij, om zonder enige toestemming van een VUmc conform zijn of haar bloedeigen genderidentiteit te gaan leven. Hoogstwaarschijnlijk kan dit ook per 1-1-2014 wettelijk worden vastgelegd.
Natuurlijk hebben velen van ons naast epilatie of borst onderdrukking een sterke behoefte aan hormoon behandelingen. Die zijn via het Internet verkrijgbaar, maar dat brengt wel grote risico’s met zich mee. Maar ik ken nu ook mensen, die dat soort hormoonbehandelingen buiten het VUmc om van hun huisarts of een bereidwillige endocrinoloog ontvangen en daar is het VUmc dus niet meer de alleenzaligmakende optie.
Velen van ons voelen ook een sterke behoefte om hun lichaam operatief aan te passen aan hun wensgeslacht. Daarvoor zijn medische centra zoals het VUmc natuurlijk noodzakelijk. Alvorens tot dat soort zware medische ingrepen over te gaan vind ik het heel begrijpelijk, dat zulke instellingen zich duidelijker willen overtuigen, of de patiënt daar nu echt helemaal klaar voor is. Deze ingrepen zijn natuurlijk immens veel rigoureuzer dan het na 1-1-2014 veranderen van dat lettertje “M” of “V” in de GBA en op het paspoort door een ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Maar daarbij zou een VUmc zich toch moeten opstellen als dienstverlener en niet als monopolist.
Rond 1980 moest nog iedereen, die voelde dat er iets met zijn of haar genderidentiteit niet helemaal in orde was, gelijk de grote stap naar zo’n VUmc maken, waarna al snel een soort “alles of niets” procedure volgde. Naar mijn mening zou een VUmc zijn “autoriteit” nu juist moeten gebruiken, om op locaal niveau expertise te brengen, waardoor mensen met problemen rond hun genderidentiteit laagdrempelig en dicht bij huis terecht kunnen. En pas nadat iemand locaal, bij voorkeur via een langdurige RLE met de mogelijkheid voor hormoon gebruik, heeft vastgesteld toch echt in het andere geslacht het leven te willen vervolgen én de indringende wens bestaat om ook de geslachtskenmerken van het lichaam daarop aan te passen, zou pas dan die grote stap naar het VUmc voor het eerst noodzakelijk moeten zijn.
Voor de zorgverzekering zou in ieder geval een HRT en SRS op dezelfde voet moeten worden behandeld als het verwijderen van een hazenlip of bochel. Een FFS ligt mogelijk helaas al te veel op het cosmetische terrein.
Er zijn gelukkig al veel mensen, die gewoon zichzelf het “Groene Licht” geven om een RLE te starten. Maar zolang wij zo’n VUmc op een voetstuk blijven plaatsen, vallen zij daar echt niet vanaf en worden zij niet de pure dienstverlenende instantie die m.i. gewenst is.
