Ervaringen met het UMCG?

[Martijn]

Fabian: Jiawan heeft het altijd erg druk. Volgens mij had ik ook 1 keer in de maand een gesprek. Als je groen licht hebt krijg je een verwijzing naar de endo dinges, dit duurt 2 maanden. Daarna krijg je een gesprek met Nijhuis, ze schrijft een recept uit en kijkt naar je bloeddruk, hart en je gaat bloedprikken. 2 weken later krijg je daarvan de uitslag, is dat goed, mag je beginnen met de testosteron.

Tip: Af en toe moet je Jiawan er even aan laten herinneren hoe veel gesprekken je nog hebt

[FabianGZ]

Hey,

Bedankt voor je uitleg Martijn.
Zit daar echt weer twee maanden tussen...........? Voor een afspraak met de endocrinoloog........?
Heeft dat bij iedereen zo lang geduurd....?
Ik ben het zo zat, dat eeuwige wachten....

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet het idee heb dat Jiawan zijn agenda zo vol is.
Of in ieder geval niet dat dat de reden is voor die 4 weken. Ik dacht eerst 'nouja, zal wel protocol zijn, het moet maar...',
maar als de andere psychiater dan veel sneller inplant........ dan is dat toch wel een beetje naar eigenlijk
De manier waarop hij met mij de volgende afspraak maakt is niet van 'wanneer heb ik een gaatje'...
Mijn 1e afspraak was op een dinsdag om 14:00 uur en daar bladert hij direct naar door voor de volgende afspraak.
Dinsdag om 14:00 uur elke keer.
Nou goed, kan er helaas weinig aan doen, maar vreemd vind ik het wel.
Gelukkig zei hij wel dat we elkaar nog maar 1 keer zien en dat ik daarna door kan.
Blijkbaar is dat niet verandert, dus dat is dan natuurlijk wel weer prettig.
Ik weet soms gewoon niet zo goed hoe ik deze tijd moet doorkomen....veel afleiding zoeken enzovoorts, maar
kan niet ontkennen dat ik steeds meer bozig rondloop met een gevoel van 'ik wil gewoon gelukkig zijn...'.
Het is slopend, dat 'on hold staan' van deze behandeling.
Maar daar weten jullie alles van af natuurlijk.

Gwendolyn, bedankt voor je lieve woorden
En fijn om te weten dat er bij het umcg in ieder geval geen botscan wordt gedaan (waarschijnlijk dan nog steeds niet,
als ik Martijn z'n verhaal zo lees).

Fabian

[Martijn]

Begrijpbaar Fabian dat je zo snel mogelijk verder wilt. Maar jonge, zodra je aan de testo zit gaat het supersnel, dus geniet en geniet van dit traject.

[FabianGZ]

Ik stond sowieso al een vol jaar op de wachtlijst bij het UMCG.
Dat was behoorlijk lang...
Het is gewoon een heel intense tijd, eentje waarin ik me ben gaan beseffen hoezeer ik
al deze gevoelens genegeerd heb al die jaren. En dan durf je er eens goed naar te kijken, kun je vervolgens vrijwel niets
doen aan je situatie.......
Maar goed, maar weer een berg afleiding zoeken dan.
Het gaat dan ook vast wel snel...dat is ook zo, als het eenmaal begint...

[Jake]

Dat is inderdaad een erg frustrerende tijd. Ik had me in eind 2010 aangemeld bij het UMCG en ik ben pas oktober 2012 begonnen met testo, dus je bent niet de enige waarbij het zo lang duurt. Gelukkig zit je wachttijd er bijna op, als het normaal verloopt zou je ergens in september aan de testo kunnen zitten (hoewel je rekening moet houden met eventuele vakanties).

Maar ik ben het helemaal eens met Martijn, als je eenmaal aan de testo zit gaat de tijd 10 keer sneller. Voor je het weet ben je 6 maanden verder en komt de eerste operatie al in zicht.

[Paul]

Vreemd trouwens dat als je groen licht krijgt, dat je dan nog 2 maanden moet wachten. Is wel te overzien, maar samen geteld met de rest van de eeuwigheid wachten vind ik dat enigzins frustrerend.

[Jake]

Tjah, dat komt omdat je dan wordt verwezen van de psychiatrie naar de gynaecologie, dus kom je weer op een nieuwe wachtlijst voor de volgende behandelaar. Op zich valt een wachtlijst van 2 maanden nog mee, maar het is irritant dat je op zo'n moment moet wachten. Je bent er zelf klaar voor, je hebt een soort "goedkeuring" en dan tóch weer moeten wachten.

Die 2 maanden liggen trouwens niet vast, zoals met iedere wachtlijst zitten er schommelingen in. Het kan zijn dat je 3 maanden moet wachten, dat moest ik bijvoorbeeld.

[Gwendolyn]

Dames en heren, heren en dames, inderdaad de wacht tijden zijn absurd, konden we daar wat aan doen, het op de agenda zetten. Daar voor aandacht trekken bij hoog geplaatsten, bij onze "regering". ( ) Daar voor zullen we allen gezamenlijk een "vuist" moeten maken richting het ministerie van gezondheid, maar het is begrijpelijk dat ieder die de ellendige wachttijden heeft doorlopen er zat van is en het "wel gelooft", en graag verder met hun leven wil.

Klagen over / het vermelden van de pijnlijke en onnodige, misplaatste wachttijden lucht niet alleen iets op, maar daarmee geven wij allen kennis van wat het met ons doet, hoe zwaar het onze leven maakt, dat het niet louter een klaagzang van één persoon is, maar een structureel foltering.

Wie weet waar een gezamenlijk klacht zinvol geplaatst kan worden, ter verbetering van de transseksueel positie t.a.v. hulpverlening ( "het traject" ) mag het hier of in een aparte topic melden. dat er belangen organisaties daar ( hopelijk ) ook mee bezig zijn heeft geen zichtbaar resultaat opgeleverd.

Rest nog, ja je wordt danig op de proef gesteld door de absurde wachttijden voor behandeling, al bij de intake beginnend, en dat is niet acceptabel, maar zolang er daar niets aan verandert zullen wij het er mee moeten doen. Als ondersteuning tijdens de wachttijden zou misschien contact met mede lot genoten enige verlichting bieden.

Ik heb inmiddels meer als een jaar geleden mijn Geslacht aanpassende operatie gehad, maar ook voor mij was de gang van zaken een enorme last, dat ik gelukkig heb overleefd. Tijdens mijn traject bij het UMCG heb ik wel mijn zegje gedaan over wat ik goed vond gaan, maar heb flink van mij laten horen wanneer ik meende dat het niet ging zoals ik dat zou verwachten. hopend dat het er toe zou bijdragen voor diegene die mij volgden.

Volhouden en als het te moeilijk dreigt te worden, trek meteen aan de bel anders kan het je te veel worden.

Gelukkig gaat het bij het UMCG iets soepeler / vlotter dan bij het VU, maar verbetering is evengoed aan de orde, mijn inziens dan.

Gwendolyn

[Jake]

Tijdens mijn traject bij het UMCG heb ik wel mijn zegje gedaan over wat ik goed vond gaan, maar heb flink van mij laten horen wanneer ik meende dat het niet ging zoals ik dat zou verwachten. hopend dat het er toe zou bijdragen voor diegene die mij volgden.

Had ik achteraf ook véél meer moeten doen. En wellicht dat ik dat straks wel ga doen, want nu schijnt er ineens gedoe te zijn over m'n operaties. Wegens "gebrek aan seksuele ervaring" zou ik eerst langs Jiawan moeten voordat ik in aanmerking kom voor operaties, wat ik pas na 7 maanden hormonen te horen krijg. Hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik me daarover kwaad maak. Ik weet 100% zeker dat ik een jongen ben, daar hoef ik niet met jan en alleman het bed voor in te duiken. Ik moet zeggen dat ik inderdaad niet zeker weet of ik hetero ben, maar zo te horen is dat compleet normaal onder transgenders. Waarom dit in de weg staat voor m'n borstoperatie is mij een compleet raadsel. Ik heb al zo'n 10 maanden vertraging opgelopen, en daar hoeft niet meer bij.

[Gwendolyn]

Jake, inderdaad ook ik vind het op het eerste gezicht wel heel opmerkelijk. Seks is een integraal deel van onze bestaan, wel seks of juist niet, met man, vrouw of met iedereen. Ik kan me wel een discussie voor het geven van groen licht voorstellen, om het onderwerp in ieder geval te sprake te stellen, maar wat dat met je transitie te maken heeft? Zeer vreemd.

Gwendolyn