Kleden als man: hoe brachten jullie het ervan af?

[Arike]

Wow, wat een verhaal, Kitty... !

/me ging trouwens ook heel vaak gewoon in jeans naar de vu-psych..

[Jeste]

gewoon een vrouwelijke spijkerbroek en een vrouwelijk
shirt vond ik genoeg. De VU psych vond dat maar verwarrend.
Nu dat ik jurkjes draag is ze ineens helemaal om.

Toen ik dit las in je verhaal viel ik bijna om van verbazing en van verontwaardiging. Juist als psycholoog bij het genderteam moet je toch heel goed weten dat ook niet iedere biovrouw in een jurk of een rok gekleed gaan. Alsof er regels zijn die aangeven of je vrouw bent of niet. Volgens mij is dat toch iets individueels.

[Amber-B]

Tijdens de diagnostische fase was ik inwendig zo boos op de wereld dat ik totaal geen zin had mijn vrouwelijke
kant te laten zien. Geen rokken hakken jurkjes... nee gewoon een vrouwelijke spijkerbroek en een vrouwelijk
shirt vond ik genoeg. De VU psych vond dat maar verwarrend.

Nu dat ik jurkjes draag is ze ineens helemaal om. lol Best wel stom vind ik dat. Ga gewoon af op wie ik van binnen ben,
zeker als psycholoog.

Ik heb eigenlijk bijna nooit n rok aan als ik naar de VU ga...heb er nooit vragen oid over gehad. Kreeg wel n keer n compliment omdat mn nagels net zo paars als mn shrtje waren....t zag er zo "verzorgd" uit...ik heb maar niks gezegd over t gaatje in t shirt en de half afgetrapte schoenen....

[Heleen]

gewoon een vrouwelijke spijkerbroek en een vrouwelijk
shirt vond ik genoeg. De VU psych vond dat maar verwarrend.
Nu dat ik jurkjes draag is ze ineens helemaal om.

Ik heb de gehele diagnostische fase in mijn mannenspijkerbroek en -truien afgedaan. Geen make-up, geen leuke schoentjes, alleen zoals ik al mijn hele leven rondloop. Was geen enkel probleem. Het enige dat ze zei was, "ik geloof niet dat je er ooit anders gaat uitzien". Pas na het groen licht heb voor het eerst wat make-up opgedaan (bij mijn bezoek dan, in andere situaties natuurlijk wel eerder).

[Jeste]

Bij de intake had ik het erover dat ik helemaal niet echt vrouwelijk ben en dat ik daarom zo lang had gewacht om naar het genderteam te gaan.
Waarom dat eigenlijk ter sprake kwam weet ik niet eens meer, want dat hele gesprek ging zo snel.
Ik zei dat dus en daarbij nog zoiets als: "Kijk maar hoe ik gekleed ga en kijk maar naar m'n haar". Ik kreeg er verder helemaal geen vragen over en er werd ook niet over doorgepraat.

[KimNL]

Ik was altijd wel tevreden met hoe ik er uit zag als jongen, maar op het moment dat ik meer vrouwelijke kleding ging dragen, kon ik de herenkleding ineens niet meer dragen. Heel bizar als ik er op terug denk.

[Kitty]

gewoon een vrouwelijke spijkerbroek en een vrouwelijk
shirt vond ik genoeg. De VU psych vond dat maar verwarrend.
Nu dat ik jurkjes draag is ze ineens helemaal om.

Toen ik dit las in je verhaal viel ik bijna om van verbazing en van verontwaardiging. Juist als psycholoog bij het genderteam moet je toch heel goed weten dat ook niet iedere biovrouw in een jurk of een rok gekleed gaan. Alsof er regels zijn die aangeven of je vrouw bent of niet. Volgens mij is dat toch iets individueels.

Ik was ook boos en verontwaardigd. Temeer omdat ik er toen ook echt niet als een "echte jongen" uitzag. Integendeel zelfs. Ik weet zeker dat bij haar de twijfel ook onstaan is omdat ik geen directe SRS wens heb. Dat viel haar allemaal veel te veel en te ver buiten het protocol wat ze gewend was te handhaven.
Ikzelf vond het allemaal erg idioot lol.

[Jeste]

Toch nog even een beetje off-topic......

Ik weet zeker dat bij haar de twijfel ook onstaan is omdat ik geen directe SRS wens heb. Dat viel haar allemaal veel te veel en te ver buiten het protocol wat ze gewend was te handhaven.

Bij mij ging dat heel anders. Die SRS-wens heb ik ook niet. Daar werd wel over doorgevraagd.
Ik heb eerlijk gezegd dat ik niet het idee heb dat mijn leven daardoor beter wordt en dat ik opzie tegen risico's. Als de HRT goed werkt (wat misschien wel tegen zou kunnen vallen) en het mannelijk libido helemaal weg is merk ik toch weinig van die penis.
Uit ervaring weet ik dat er op seksueel gebied, als vrouw met een vrouw, heel veel mogelijk is zonder vagina. Dat heb ik uitgelegd en ik had het idee dat dat werd begrepen.
Wat ik wel heel erg prettig zou vinden is om fysiek gecastreerd te worden, want levenslang aan de Androcur vind ik geen prettig vooruitzicht, maar daar had ik het nog niet over gehad. Nou ja, op de vragenlijst had ik ingevuld dat de ballen weg mochten.

[Kitty]

Goed om te horen dat de VU eindelijk ruimdenkender aan het worden is.
Ik had blijkbaar nog een psycholoog van de oude stempel.

Ik heb werkelijk haar de meest rare dingen horen zeggen.
Zo noemde ze mannen die met een pre op transseksueel seks hebben "homoseksueel"
en mannen die met een post op transseksueel gaan "heteroseksueel"

te bizar

[Hedwich]

Ik had als man als het ware 2 spiegels nodig om mezelf goed-uitziend te vinden. Ik vond nette, hippe of kekke herenkleding maar niets, maar kon wel van mezelf toegeven dat ik er dan erg goed uitzag. Door mezelf te objectiveren, mezelf niet als mezelf te zien. Is een trucje dat ik me geleerd heb.

Nu heb ik nog oude pasfoto's van mezelf. Ik vind dat ik er als man best goed uitzag, een lekker ding zelfs. Maar ja, dan moet ik wel aan mezelf denken als aan iemand anders...