Opweg

[Gwendolyn]

[Gabriël]

Dat is echt fijn, dat je reuma zo veel is afgenomen!

[Jannet V]

“Wissel” van Sabine van den Berg, een boek wat ik geleend heb van Leila (mijn dochter), net uitgelezen. Een autobiografisch verhaal waarin de schrijfster haar eigen verwarring en woede beschrijft als ze als puber meisje te horen krijgt dat haar vader transseksueel is. En tegelijk hoort dat ze het geheim moet houden en de manier waarop ze haar jongere broertje mee neemt op een reis die haar vader is gaan maken.
Verwarrend soms en af en toe voor mij heel erg confronterend. Ook al verloopt mijn reis anders dan die van Hannah (de vader) toch lijkt mijn eindbestemming het zelfde. Totdat aan het slot blijkt dat Hannah een verkeerde wissel heeft genomen en de trein weer terug wil rijden naar het beginstation.
Door dit boek ben ik beter gaan begrijpen wat voor tornado ik veroorzaakt heb in mijn omgeving maar ook dat ik geen verkeerde wissel heb genomen. (al had ik daar nog nooit aan getwijfeld) Ook al zaten er behoorlijk confronterende stukjes in het boek, toch blijf ik heel erg blij dat ik mijn coming-out zelf twee jaar geleden wereldkundig heb gemaakt. Mijn leven lang was ik een verborgen vrouw, ik had het niet overleefd als het een geheim had moeten blijven.
“Wissel” een aanrader voor iedereen die het verhaal van de andere kant ook eens wil horen. Net als het interview met Leila in de Glamour.

[Gwendolyn]

Ik denk dat je, Jannet, hier mee een heel goede stap genomen heb, voor jezelf en omgeving. Tevens door het hier op T-Nederland zo te vermelden een handreiking heb gedaan naar mede "lotgenoten" gedaan heb, in de vorm van; hoe beter dat je "de andere mensen", zij om je heen, kan begrijpen, hoe beter dat je hun mee kan nemen op jou reis, een reis die met een non stop intercity gaat en ( m.i. ) moet gaan. Mensen zullen andere mensen nooit helemaal begrijpen, maar met de wil een ander te begrijpen, voor zo ver dat menselijk mogelijk is, om zo beter met elkaar te communiceren, geeft dat een toegevoegde waarde aan het leven, van jezelf en de mensen waarmee je wilt communiceren. Al helemaal met zo'n bijzonder eigenschap als transseksueel zijn.

Jannet, prachtig verwoord.

Liefs
Gwendolyn

[Ilse]

hoi janet,

ik heb het boek Wissel ook al gelezen.
net zoals jij heb ik dit ook gedaan om zo goed mogelijk te proberen begrijpen wat dit met mijn kinderen(of omgeving) zou kunnen doen.
sommige delen waren best wel heftig en vooral hoe Hannah haar dochter Sabine in bepaalde situaties betrok en ook de sneltreinvaart die Hannah nam.
de verwarring en woede van Sabine komen duidelijk naar voren en dit wil je toch eigenlijk helemaal niet voor je kinderen, maar net zoals jij ook omschrijft zou ik ook niet weten hoe ik het verder zou moeten doen, als ik dit nog langer geheim zou kunnen of moeten houden.

groetjes mieke,

[Freetouch]

Herkenbaar...
Het lieftste zou je meteen alles omgooien, maar voor je omgeving is dat niet mogenlijk...
Je omgeving zal eerst aan het idee moeten wennen en dan stapje voor stapje met jou die transitie ondergaan.

daarom is het ook zo goed dat het traject zo lang duurt... alleen de wachttijd...

[Jannet V]

Ondertussen zitten we eindelijk weer eens in een puffende zomerwarmte, zomer 2013, al meer dan twee jaar na mijn coming-out. Over een paar dagen heb ik de tweede afspraak met mijn Plastisch chirurg, de dag dat er foto’s gemaakt gaan worden. Hoe verder ik in het proces kom te zitten hoe sterker het gevoel dat ik er helemaal klaar voor ben, hoeveel vaker de Genderdysfore gevoelens de kop weer op steken. Ergens is die onzekerheid van de afgelopen 50 jaren over mijn werkelijke geslacht zo onlosmakelijk verbonden met mijn gevoelsleven dat mijn geest soms schreeuwt: “Eerst zien en dan pas geloven dat het mag en mogelijk is.” Dat het niet mag, is misschien wel mijn grootste angst. Maar mijn hoofd weet heel erg goed wat ik ben. Waar zal ik staan als de specialist zegt, “Het spijt me, we kunnen het risico niet nemen …”
Vanaf het begin heb ik er rekening mee gehouden, ik moet wel, ik ben geen 18 en kern gezond meer. Mijn hele leven roep ik al dat alles goed zal komen maar soms, als een lichte wanhoop toeslaat, denk ook ik wel eens: “Ik kan het natuurlijk ook fout hebben!”

[Gwendolyn]

Houd hoop Jannet.

Liefs
Gwendolyn

[Jannet V]

Het is elke keer weer fijn om de reacties te lezen waarvan de meesten ook nog een positieve uitwerking hebben op mijn proces. Daarom ga ik maar gewoon door, omdat ik aan de feedback zoveel heb.

Zonder moeite heb ik het boek uitgelezen. “Onder Mannen” van Norah Vincent. Ze noemt het zelf een onderzoek. Ik had gehoopt mannen beter te kunnen begrijpen en ik heb zeker heel erg veel inzicht gekregen. Er zullen voor de meeste mensen (vrouwen en mannen) verrassende ontdekkingen in staan en het boek is dan ook zeker aan te raden voor een ieder die in blik in de gevoelswereld van de andere of eigen sekse wil werpen. Gaandeweg het boek kwam ik steeds meer tot de ontdekking dat een paar ogen mannen hadden geobserveerd op een manier waarop ik mijn hele leven naar mannen gekeken heb. Een soort bevestiging die mij zegt dat ik zeker niet gek ben of op een bevooroordeelde manier mannen beoordeeld heb. Het boek was een bevestiging van wat ik ooit gedacht heb en nog denk. Maar nog steeds weet ik niet hoe het is om man te zijn en dat hoeft natuurlijk ook niet.
Uiteindelijk bleek dat Norah en Ned zo verweven waren geraakt dat Norah in een soort kunstmatige Genderdysforie belande. Iets wat volgens mij net zoveel invloed op je wekelijkheid heeft als Genderdysforie zoals ik het ervaar. En ik kwam tot nog een bijzondere ontdekking dankzij het feit dat de schrijfster lesbienne is. Als ik op het moment van mijn coming-out niet had gezegd dat ik in het verkeerde lichaam zat maar dat ik homoseksueel was, dan hadden heel veel mensen gezegd dat ze het wel verwacht hadden. Ik denk zelfs dat mensen die het moeilijk hebben met mijn Trans gevoelens geen probleem met homoseksuele gevoelens zouden hebben. Maar dat is een veronderstelling die ik niet hard kan maken.
Op een bepaalde manier was het een openbaring en op een andere manier een bevestiging van wat ik altijd al geweten heb.

[Ilse]

Ik denk zelfs dat mensen die het moeilijk hebben met mijn Trans gevoelens geen probleem met homoseksuele gevoelens zouden hebben. Maar dat is een veronderstelling die ik niet hard kan maken.

hoi janet,

wat je hier zegt klopt wel voor mijn gevoel, maar ik kan het ook niet omschrijven waarom,
het T-zijn roept op de één of het andere manier toch meer weerstand of afkeer op bij bepaalde mensen dan homoseksualiteit, dus rust er misschien toch nog wel meer een taboe op?

groetjes mieke