Eenzaamheid

[Fay]

Net in paniek naar ouders gefietst, in huilen uitgebarsten nie meer te stoppen, kannie meer, heb spoedafspraak huisarts voor wat kalmerends, dit heeft te lang geduurd,ben doodop van het vechten, te heftig, algehele gevoel van desolaat zijn overheerst,tis veel te veel

Die hou je van me tegoed als het beter gaat Daniéla

Fay

[Anon20180501]

Heb je inmiddels ook je dosis andro of estro verlaagd, Fay? Ik weet niet meer welke maar ik dacht dat je 1 van de 2 zou verlagen.
Elke ingreep in je hormoonhuishouding veroorzaakt in meer of mindere mate stress, opvliegers, paniek, angst enz.
Niet alleen bij aanvang gebeurt dat maar bij elke aanpassing van de dosis, ook wanneer je die verlaagt.
Ik neem aan dat je je hiervan wel bewust bent...?

Ik heb geduld dus geef maar een gil wanneer je er klaar voor bent. Ik verheug me er wel op om je een keer te ontmoeten.

Doe rustig aan en .

[Fay]

Hoi

andro niet estra wel maar dat lijkt geen verschil te maken, of erger

misschien andro te hoog? goeie tip, vu maar eens bellen

tis gewoon enorm en veel te veel allemaal, geen rust kunnen vinden, hoofd propvol, druk maken om proces, angsten, hoop verleden wat bovenkomt,triggers, algeheel desolaat voelen, alles bij elkaar, er komt maar geen ruimte in mijn hoofd, wat ik ook probeer, het vechten moe, het is doodvermoeiend continu zoveel verdriet te voelen , maar het moet er uit

huisarts iets kalmerends ter ondersteuning,het moet maar even

Fay

[Anon20180501]

Vraag inderdaad maar iets kalmerends, dit ga je zo echt niet lang meer volhouden nee.
Als je het VUmc toch belt is het misschien handig om te vragen of je ook je bloedwaardes
mag laten meten als ze dat zelf niet al voorstellen.

Liefs Daniéla

[Fay]

Bloedwaardes zijn 4 weken geleden getest en waren aan hoge kant, vandaar verlaging estradiol

Maar, iets in mij zegt dat het vooral een verwerkingsproces is wat gaande is, er moet ene hele hoop uit, dat is duidelijk, en ik weet niet of verlaging andro daar iets in kan betekenen

eerst ff huisarts daarna kijken we verder mbt vu, dankje voort meedenken

Fay

[Anon20180501]

Als de hormonen of het verlagen daarvan niet direkt leidt tot 'psychische nood' kunnen ze dit wel indirekt versterken.
Anyway, goed dat je nu ingrijpt en niet wacht tot ze je kunnen oprapen.

Sterkte de komende tijd.

[Fay]

Dankje, oxazepam derin voor wat rust en verder niet alteveel vooruitkijken, huiasarts boodt psychologische hulp aan, no way, genoeg negatieve ervaringe mee

Besef, ik zit in een enorm veranderingsproces, handen vol aan, hele huishouding overhoop,hele leven op ze kop,alles veranderd, alles is nieuw, mag ik daar aub op mijn gemak aan wennen, ja dat mag ik, en gewoon zijn en dat ondergaan is schijnbaar al genoeg

Fay

[Anon20180501]

Niemand heeft ooit gezegd dat je een transitie er even tussendoor kan doen, Fay. En niets moet behalve adem blijven halen.

Mocht het allemaal echt te heavy worden voor je hoop ik wel dat je professionele hulp inschakelt. Van een paar amateurs op een forum is nooit iemand genezen van meer dan een dipje. Ik weet hoe je daar tegenop kan zien maar als het echt verkeerd dreigt te gaan met me zal ik toch even door die zure appel heen bijten en in gesprek gaan met een 'deskundige'. Ik heb veel te vaak in de diepe shit gezeten waardoor ik afgegleden ben tot de zelfkant van de samenleving omdat ik te koppig was om hulp te gaan zoeken.

Probeer dit te voorkomen.

kus en liefs Daniéla

[Fay]

Kweet het maar nu nog even niet, heb nog 3 dagen erover na te denken, maandag weer huisarts, die wil me elke maand een keer zien en dat lijkt me verstandig, komende dagen even aankijken, oxazepam werkt iig, kan me niet zo druk maken

De vraag is, welke 'deskundige', gaan we maandag ook over nadenken, maar je hebt gelijk,als het moet dan moet het

Liefs, Fay

[Ilse]

Mocht het allemaal echt te heavy worden voor je hoop ik wel dat je professionele hulp inschakelt. Van een paar amateurs op een forum is nooit iemand genezen van meer dan een dipje. Ik weet hoe je daar tegenop kan zien maar als het echt verkeerd dreigt te gaan met me zal ik toch even door die zure appel heen bijten en in gesprek gaan met een 'deskundige'. Ik heb veel te vaak in de diepe shit gezeten waardoor ik afgegleden ben tot de zelfkant van de samenleving omdat ik te koppig was om hulp te gaan zoeken.

Hoi Fay,

Deze tip van Daniéla moet je misschien toch maar eens proberen in overweging te nemen.
De genoemde koppigheid van Daniéla ken ik ook wel en ik was ook niet meer van plan om hulp te zoeken in de vorm van medicatie, want ik zou en moest het ook zelf kunnen. Normaal gesproken had ik daar ook best wel ver meegekomen denk ik, maar in combinatie met de GD en alles wat daar bij kwam kijken m.b.t. ons gezin werd het domweg teveel in een te korte periode.
Uiteindelijk wist ik op een bepaald moment ook wel dat het zo echt niet verder kon, want hoewel ik al een behoorlijke klap van de molen had gehad , werd ik voor mijn gevoel steeds gekker en het werd onhoudbaar.
Bepaalde mensen hebben me toen toch naar een deskundige weten te krijgen en ik schrok er toen best nog wel van wat deze deskundige het beste voor mij vond op dat moment. Ze hadden het over een opname en ik dacht toen echt ben ik al zover heen en afgestompt? Nu achteraf denk ik van wel.
Uiteindelijk heb ik toch niet gedaan en hebben we afgesproken om het eerst even te gaan proberen met medicatie, omdat dat voor de thuissituatie misschien wel beter was.
Nu bijna een jaar verder moet ik wel zeggen dat ik die rotperiode gelukkig achter me heb en veel beter in mijn schoenen sta, dus heeft die medicatie voor mijn gevoel wel meegeholpen om hier doorheen te komen.
Ook ben ik gelukkig nu niet meer zo bezig met alles te kapotanalyseren zoals je dat zegt en kan ik de dingen ook weer meer nemen zoals ze zijn.

Als ik jou reacties zo lees dan heb je het echt niet makkelijk en zit je gewoon in een ROTFASE, maar misschien dat er andere mogelijkheden zijn om je hier door heen te helpen, zodat het misschien wat behapbaar voor je wordt.
Volgens mij heb ik ook wel eens hier gelezen dat sommigen zich toch veel beter gingen voelen door een verlaging van de dosis van één van de hormonen.

Heel veel sterkte

groetjes mieke