Wat doen julie, werk etc

[Roze_Krab_Moeras]

Maar dank je wel voor je bemoedigende woorden, Aafke! ♥

[Trots_Kikker_Rots]

Beslist niet iets om blij mee te zijn, maar ik hoopte nog steeds dat ze bij zou draaien. Je vraagt je af wat sommige mensen bezielt om dit soort vreemde dingen te doen.
Een eventuele definitieve verwijdering wordt in overleg met het team bepaald.

Ik denk dat zo iemand niet eens weet wat ze zegt. Vaak klonk ze als een kind of een zwak begaafde. Nou im ben blij dat we even rust hebben.

Graag gedaan Eva♡

[Nobel_Vlinder_Wilg]

Ik heb afgelopen augustus mijn hbo opleiding verpleegkunde afgerond. Vanaf januari begin ik als oproepkracht in het ziekenhuis. Wel spannend omdat ik iedere dag op een andere afdeling ingedeeld kan worden, en dus ook iedere keer in een nieuw team terecht kom. Maar toch blij dat ik een baan(tje) heb!

xx Kim

[Roze_Krab_Moeras]

Da's geen baantje... dat is een verdraaid volwassen baan!
Proficiat

[Nobel_Vlinder_Wilg]

Dank je Eva!

Vind het erg interessant om te lezen wat mensen in hun dagelijks leven doen.
Zelf merkte ik tijdens het sollicitatieproces dat het feit dat ik trans ben toch iets "speciaals" is. Ik wilde het in eerste instantie niet eens vermelden maar vanwege de geslachtsaanduiding die gevraagd werd heb ik het toch moet vermelden. Daarop gingen de 2 mensen die tijdens mijn sollicitatiegesprek aanwezig waren in overleg of ik in de mannen of vrouwen kleedkamer moest omkleden. Ik zat werkelijk met mijn oren te klapperen. De impact die het administratieve "M-metje" nog kan hebben op mensen. Ik heb wel even duidelijk gemaakt dat ik geen voet binnen zet in de mannenkleedkamer. Vervolgens werd ik voorgesteld aan wat mensen, en vond de persoon van mijn sollicitatie het nodig om aan iedereen te vertellen dat ik trans ben. Vond het eigenlijk een beetje ongepast ook al waren de bedoelingen goed.
Een beetje "apart" zullen we altijd blijven denk ik.

xx Kim

[Roze_Krab_Moeras]

Goedbedoelde lompheid, Kim. Anders kan ik het niet noemen.

[Lila_Beek_Kust]

hoi hoi

ik zat, en zit op de vrachtwagen, heb het daar bekend gemaakt aan mijn baas en collega's alsmede de klanten onderweg
en ik heb totaal geen problemen gehad , ik zit inmiddels iets langer dan een half jaar in mijn real life fase en het
gaat nog steeds goed

de reacties liepen uit een van belangstellende vragen, kadootjes( ja echt bij een van mijn klanten op de route kreeg ik
kadootjes, een kop zo rood als een biet wist me even geen houding te geven had dit totaal niet verwacht)tot aan
collega's en klanten die gewoon op normale voet met me om bleven gaan zonder er dieper erop in tegaan

als men interesse heeft dan kan je een langere versie lezen op mijn website over hoe ik het had aangepakt en een
voorbeeld van een brief die ik aan de mensen heb gegeven om ze vooraf te informeren

ik hoop dat je hier iets aan hebt ik snap ook wel dat het voor iedereen anders is maar een beetje positiviteit mag
ook wel het is niet altyd kommer en kwel

groetjes

Frencis

p.s. website http://www.frencis.nl" target="_blank

[Fris_Gans_Klif]

Ik werk in een winkel en webwinkel. Ik ben daar ooit binnen gerold omdat ik na mijn HBO opleiding snel een baantje nodig had om niet terug bij mijn ouders te hoeven intrekken. Dat beviel wel en ben blijven hangen. Vooral omdat ik enorm veel vakkennis heb, deels vanuit mijn opleiding, deels ervaring. Ik ben daar nog als jongen gaan werken en doe mijn tranisitie gewoon op de werkvloer. In kleine stapjes. Vaste klanten vragen me zelf wel eens ernaar en ik heb mijn collega's ook nadrukkelijk toestemming gegeven om gewoon antwoord te geven als er naar me gevraagd wordt.

[Zonnig_Kikker_Vallei]

Dat was het wel, wat mij betreft. Exit mariena70.

Drie werf hoera voor Eva, zo'n figuur voegt niks toe aan dit forum en werkt alleen op onze zenuwen en het ergste is uit beleefdheid gaan wij er ook nog op in.

Was 'r ook wel zat ja.

[Licht_Eend_Buizerd]

Heb als beroep archivaris maar ben als meer dan 2,5 werkloos. Nu in de bijstand belandt. Had mij gelijk ziek gemeld en inmiddels een werkdiagnose gedaan waaruit een moeilijk rapport kwam dat ik afgelopen week besproken heb met een medewerker van de gemeente Rotterdam. Ben in de op één na zwaarste categorie ingedeeld, uitstroom naar werk lang trajekt (2 jaar).

Maar zien of dat lukt. Ben in ieder geval niet gelijk opgegeven en in de zwaarste kategorie geplaatst of moet 5x per week solliciteren op banen die er niet zijn. Blijkbaar hebben ze geen bedrijfsarts meer en moet dus met een ander onafhankelijk iemand met medische achtergrond, die ik nog moet zoeken, eens praten over de mogelijke gevolgen van stoppen met hormonen.

Zoals het nu gaat, geen positief blijvend resultaat, de ene na de andere instorting van het oestrogeenniveau , zware stemmingswisselingen en depressies met soms suicidale ideatie en geen enkele medewerking van VUmc in de richting van een oplossing, gaat het echt niet meer. Ben geestelijk, lichamelijk en nu ook financieel gesloopt. Misschien dat stoppen enig soelaas kan bieden en me weer een beetje op de been kan helpen. Als was het maar om mijn financiële positie dusdanig te verbeteren dat ik elders in de wereld naar een oplossing voor mijn hormoonproblemen kan zoeken en die ook, waarschijnlijk, op eigen kosten moet uitvoeren. Het zij zo.

Verder lig ik 12 uur per dag in bed waarvan ik iets minder dan 9 slaap, 10 uur op de bank waarin ik nog probeer te volgen wat er in de wereld gebeurd en de resterende tijd doe ik dat wat minimaal nodig is om mezelf in leven te houden.