Transseparatisme: Wil de echte transseksueel opstaan?

[Venka]

Het andere forum.....

het enige voordeel is dat het wat meer afgeschermd is.... maar ik denk dat je niet treurig moet zijn dat je daar niet toegelaten bent....
Eigenlijk is het daar meer een transseksuelen.wikipedia dan een forum... je posts worden ongevraagd gewijzigd, je teksten ge-edit, en zeg vooral niets over de waarschuwingen die je krijgt....
Nee de sfeer daar is niet goed... erg jammer...
Dat hebben jij en arike beter voor elkaar... Hulde!

Daar ben ik het helemaal mee eens en voordat dit een afkraak off topic word van een ander forum.Ik vind het geslotenheid van dat forum goed en dit forum te open en naar mijn mening zou dit forum wel iets meer gesloten mogen worden voor gasten en pas geregistreerde leden.Er zijn een paar draadjes die wat mij betreft achter een slot mag zoals het medische gedeelte.En de quotum van toelating tot het verborgen gedeelte zou anders mogen (lees verhoogd).Nu is het 25 post of zo dat het verborgen forum zichtbaar word.Met je zelf voorstellen en wat stomme woord spelletjes ben jij zo aan het quotum zonder dat wij - de wat oudere leden - iemand beter leren kennen.Zo behoud je het openheid van dit forum en toch is de privacy voor de individu meer gewaarborgd want dat vind ik een min punt en de opmerking je bent zelf verantwoordelijk wat je post slaat nergens op.Iedereen moet juist blij zijn dat ervaringen,hoe gevoelig ook, word gepost want daar help je anderen mee en nu zit er een rem op omdat het te open is en iedereen die hier terecht komt kan alles lezen.Als bepaalde draadjes meer gesloten zijn (lees minder toegankelijk) dan zijn mensen ook bereid om meer te delen wtb hun transitie en dat maakt dit forum meer waardevol wtb informatie voorziening.

@ modjes is dit te off topic voel je vrij het te splitsen.

[Anon20210626]

Als er iets veranderd is in mezelf is het wel het besef dat ik eigenlijk nergens meer bij hoor. Wat ben ik nou ? In mijn hart zeg ik een vrouw. Als ik in de spiegel kijk in mijn eigen ziel ,mijn ogen, kijkt zij terug en ik verdrink in haar ogen . iets verder naar beneden ja een paar kleine AA's , maar als ik dan weer verder naar beneden kijk , toch weer niet. Erg verwarrend maar het is nu eenmaal zo

Ik ben vrouw , ik val op vrouwen , ben gelukkig getrouwd met een vrouw , maar voor haar ben ik, en blijf ik haar man . Mijn kinderen noemen me pappa , ze kennen me niet anders en dat is ook goed . Ik wil dat zij gewoon een thuis hebben en niet moeten denken 'oh als pappa nou maar normaal doet' , als ze een vriendje of een vriendinnetje meebrengen.

Maar als ik naar buiten ga ben ik echt wel bewust dat ik vrouw ben. Gewoon even een boodschap doen , Ok dan valt het wel mee maar ook dan .... Je kijkt en wordt bekeken en dat is helemaal niet erg . Iedereen doet dat en vergelijkt .........



Als ik uit ga , opvallend vaak wensen , vooral mannen , je een goedenavond . Veel meer als vroeger toen ik gewoon anoniem over straat ging. Onbewust veranderd dat toch iets in je . Je reageert toch op die aandacht , soms zelfs als dat tegenstrijdig is met je gevoelens........ maar is dat zo ? Wat zijn die gevoelens ?

Iemand vraagt me ten dans........ ja dan ga ik er voor, zweef over de vloer en smelt ...........
Uit eten ......., heel soms naar het theater en geniet van de hele entourage
Speel ik een rol ? nee ik ben gewoon helemaal mezelf en voel me echt mens...... Kost ook geen enkele moeite

en wat Eva opmerkte , ja ......... maar het is niet anders

Die rol spelen , het is eerder andersom , naar mijn werk en dan voel ik veel meer dat ik een rol moet spelen ....


wat ben ik nou ????????

Het verscheurt me en dan zou ik willen dat ik het allemaal wist.

Ik ben jaloers op degenen die een helder doel voor ogen hebben en dat volgen ongeacht de consequenties

Ben ik nu gelukkig? ja en nee . De tweedeling is eigenlijk niet te doen maar ik besef me ook dat het één niet zonder het ander kan , nu niet meer . Het is te verweven. Een keuze kan ik het niet noemen , de gevolgen zouden hartverscheurend zijn. Ik kan mezelf niet verloochenen maar ik kan ook niet zonder mijn gezin, Voor mezelf niet maar ook voor anderen niet Welke kant ik ook op zou gaan, ik zou niet gelukkig worden, en de levens van mensen van wie ik heel erg hou onherstelbaar veranderen ..........
En dus vecht ik ervoor om dit evenwicht te bewaren.


Anderen mogen me veroordelen en zeggen dat ik niet echt ben misschien hebben ze gelijk maar ik hoop dat ze in ieder geval ook het respect op kunnen brengen voor mij en mij in mijn eigen waarde laten .

voor mezelf zeg ik Ik ben wel echt.............. maar ik pas nergens bij.......... Nou dan maar niet

Ik ben ........ ik besta........


Renée

[Veronica]

Als er iets veranderd is in mezelf is het wel het besef dat ik eigenlijk nergens meer bij hoor. Wat ben ik nou ? In mijn hart zeg ik een vrouw. Als ik in de spiegel kijk in mijn eigen ziel ,mijn ogen, kijkt zij terug en ik verdrink in haar ogen . iets verder naar beneden ja een paar kleine AA's , maar als ik dan weer verder naar beneden kijk , toch weer niet. Erg verwarrend maar het is nu eenmaal zo

Ik ben vrouw , ik val op vrouwen , ben gelukkig getrouwd met een vrouw , maar voor haar ben ik, en blijf ik haar man . Mijn kinderen noemen me pappa , ze kennen me niet anders en dat is ook goed . Ik wil dat zij gewoon een thuis hebben en niet moeten denken 'oh als pappa nou maar normaal doet' , als ze een vriendje of een vriendinnetje meebrengen.

Maar als ik naar buiten ga ben ik echt wel bewust dat ik vrouw ben. Gewoon even een boodschap doen , Ok dan valt het wel mee maar ook dan .... Je kijkt en wordt bekeken en dat is helemaal niet erg . Iedereen doet dat en vergelijkt .........



Als ik uit ga , opvallend vaak wensen , vooral mannen , je een goedenavond . Veel meer als vroeger toen ik gewoon anoniem over straat ging. Onbewust veranderd dat toch iets in je . Je reageert toch op die aandacht , soms zelfs als dat tegenstrijdig is met je gevoelens........ maar is dat zo ? Wat zijn die gevoelens ?

Iemand vraagt me ten dans........ ja dan ga ik er voor, zweef over de vloer en smelt ...........
Uit eten ......., heel soms naar het theater en geniet van de hele entourage
Speel ik een rol ? nee ik ben gewoon helemaal mezelf en voel me echt mens...... Kost ook geen enkele moeite

en wat Arike opmerkte , ja ......... maar het is niet anders

Die rol spelen , het is eerder andersom , naar mijn werk en dan voel ik veel meer dat ik een rol moet spelen ....


wat ben ik nou ????????

Het verscheurt me en dan zou ik willen dat ik het allemaal wist.

Ik ben jaloers op degenen die een helder doel voor ogen hebben en dat volgen ongeacht de consequenties

Ben ik nu gelukkig? ja en nee . De tweedeling is eigenlijk niet te doen maar ik besef me ook dat het één niet zonder het ander kan , nu niet meer . Het is te verweven. Een keuze kan ik het niet noemen , de gevolgen zouden hartverscheurend zijn. Ik kan mezelf niet verloochenen maar ik kan ook niet zonder mijn gezin, Voor mezelf niet maar ook voor anderen niet Welke kant ik ook op zou gaan, ik zou niet gelukkig worden, en de levens van mensen van wie ik heel erg hou onherstelbaar veranderen ..........
En dus vecht ik ervoor om dit evenwicht te bewaren.


Anderen mogen me veroordelen en zeggen dat ik niet echt ben misschien hebben ze gelijk maar ik hoop dat ze in ieder geval ook het respect op kunnen brengen voor mij en mij in mijn eigen waarde laten .

voor mezelf zeg ik Ik ben wel echt.............. maar ik pas nergens bij.......... Nou dan maar niet

Ik ben ........ ik besta........


Renée

Je bent een mens, en je hoort behandeld te worden zoals jij bent, een mens/persoon dus.

Iedereen heeft een mening maar jij voelt je een vrouw, dan ben je een vrouw ook al hangt er iets tussen je benen (of niet als je een man bent).

Veel mensen begrijpen dat niet, niks aan te doen want de wereld is hard en dat merk ik in ieder geval dagelijks.

[Jacky]

Volgens mij Renee hoor jij hier thuis, waar iedereen thuis hoort met dysforie-gevoelens.
De een gaat voor volledige transitie, de ander niet....over de redenen van het waarom wel of niet kunnen we uitgebreid lezen op dit forum.

[Eva]

Genoeg over 'dat andere forum'.
Wat mij op dit ogenblik opvalt is dat er op verschillende plekken wordt besproken hoe en wat 'wij' zijn. Daarbij wordt 'wij' ('zij' voor hen) vaak ook gedetailleerd onderzocht en vastgelegd. We worden in groepen, subgroepen en subgroepjes verdeeld door mensen die er een thesis over te menen mogen schrijven omdat ze twee handenvol T-mensen hebben gekend. We worden beoordeeld door mensen die homo zijn en derhalve tot de groep LHB behoren en DUS een mening schijnen te mogen hebben over wat T is en wat daaraan goed, maar vooral niet goed is.
We zijn het onderling al voldoende oneens om een bepaalde mening of veronderstelling dan ook nog eens te laten ondersteunen door mensen die ons oppervlakkig (menen te) kennen te laten ondersteunen.

[Ilse]

Ben ik nu gelukkig? ja en nee . De tweedeling is eigenlijk niet te doen maar ik besef me ook dat het één niet zonder het ander kan , nu niet meer . Het is te verweven. Een keuze kan ik het niet noemen , de gevolgen zouden hartverscheurend zijn. Ik kan mezelf niet verloochenen maar ik kan ook niet zonder mijn gezin, Voor mezelf niet maar ook voor anderen niet Welke kant ik ook op zou gaan, ik zou niet gelukkig worden, en de levens van mensen van wie ik heel erg hou onherstelbaar veranderen ..........
En dus vecht ik ervoor om dit evenwicht te bewaren.
Renée

hoi Renée,

ik kan een heel lang verhaal ophangen, maar dat doe ik nu eens niet, want ik weet exact wat je bedoeld en vooral die verscheurdheid.
tijdens het begin van mijn stappen heb ik ooit een gedicht geschreven wat er eigenlijk vanzelf uitkwam, terwijl ik daar nooit mee bezig was, vreemd maar waar.

ik vind het niet prettig om dit gedicht op het open gedeelte te zetten, dus zal ik je wel een pb-tje sturen als je dit wilt lezen. laat maar horen.

in ieder geval volg je eigen gevoel en niet dat van anderen, sterkte.

groetjes mieke

[diederique]

Ik ben ........ ik besta........ Renée

Renée, prachtig, prima zo; je bent er.

[Veronica]

Genoeg over 'dat andere forum'.
Wat mij op dit ogenblik opvalt is dat er op verschillende plekken wordt besproken hoe en wat 'wij' zijn. Daarbij wordt 'wij' ('zij' voor hen) vaak ook gedetailleerd onderzocht en vastgelegd. We worden in groepen, subgroepen en subgroepjes verdeeld door mensen die er een thesis over te menen mogen schrijven omdat ze twee handenvol T-mensen hebben gekend. We worden beoordeeld door mensen die homo zijn en derhalve tot de groep LHB behoren en DUS een mening schijnen te mogen hebben over wat T is en wat daaraan goed, maar vooral niet goed is.
We zijn het onderling al voldoende oneens om een bepaalde mening of veronderstelling dan ook nog eens te laten ondersteunen door mensen die ons oppervlakkig (menen te) kennen te laten ondersteunen.

Dan ben ik dus niet de enige die het opviel

Zullen we het gewoon hierbij houden, je bent wie je bent en klaar, geen hokjes want die fout heb ik ook weleens gemaakt.

[J1nny]

Hmmm, buiten de wat opvallende 'kadaverdisipline' op het andere forum kan ik me niet inleven in de quote dat je zonder je srs gehad te hebben niet meetelt.

Ik kan wel meegaan met een andere posten die zei dat ze niks had met verkleedpartijtjes.
Het verschil in mijn ogen?

Een travestiet geniet.

Dat wou ik even kwijt.

[Veronica]

Hmmm, buiten de wat opvallende 'kadaverdisipline' op het andere forum kan ik me niet inleven in de quote dat je zonder je srs gehad te hebben niet meetelt.

Ik kan wel meegaan met een andere posten die zei dat ze niks had met verkleedpartijtjes.
Het verschil in mijn ogen?

Een travestiet geniet.

Dat wou ik even kwijt.

???