In de knel

[Mr.X]

Hallo forumgenoten.

Ik vroeg mij af of jullie hier ook mee zitten, of in een gelijke situatatie zitten/hebben gezeten. En zo ja, hoe jullie daar mee om gingen.

Ik ben inmiddels bijna 28 en woon nog bij mijn moeder. Ze is superaardig, accepteerd mij zoals ik ben en neemt mij graag in huis. Dat is het probleem niet. Het probleem is dat ik tegen de 30 loop en nog steeds van mijn moeder moet teren. Te beschamend gewoon. Al helemaal omdat ik als student 3-4 jaar op mezelf heb gewoond. Een jaar geleden ben ik afgestudeerd als ecoloog en ik kan maar geen baan vinden. Ik solliciteer mij gek, maar krijg niet eens interviews. De banenmarkt op ecologisch gebied is gewoon moordend.

Daar komt bij dat ik nu in de operatiefase zit. Dit houdt in dat ik om de 4-5 maanden weer onder het mes moet. Helaas is FtM zijn niet makkelijk en heb je meerdere operaties nodig. Dit helpt absoluut niet bij het vinden van een baan. Sterker nog, vorig jaar had ik een adminstratief baantje om toch wat te verdienen als uitzendkracht. Dankzij een dikke infectie bij een operatie ben ik ontslagen. Ik had net een goedkoop huisje via een antikraak stichting kunnen krijgen. Dit heb ik af moeten zeggen omdat mijn inkomen wegviel en ik nog moest herstellen. Zo kun je toch nooit verder met je leven?

Het vinden van een huurhuis als werkloze jongere is dan ook nog onmogelijk. Geen verhuurder die je z'n huis gunt. Ook niet te betalen als je werkloos bent. Ik hoef niet eens te denken aan het kopen van een huis.

Dus all in all, ik wil zo graag mijn eigen leven beginnen. Een klein huisje, een baantje...Als het zou kunnen ook een vriend maar dat heb ik ik opgegeven. Maar dankzij het trans zijn zit ik onmeurlijk vast. De crisis + trans zijn is gewoon een killer. Kleine baantjes zijn ook risicovol omdat ik elke paar maanden weer geopereerd word en de kans groot is dat een nieuwe werkgever dat niet accepteerd. Dan heb je weer een paar maanden op je cv staan die verklaard moeten worden. Dat staat gewoon slecht. Nu zit ik thuis en ik verveel me kapot. Ik ga wel vrijwilligerswerk doen om ervaring op te bouwen, maar als afgestudeerde master student is dat toch te idioot...

Van deze situatie baal ik ontzettend en Ik merk ook dat ik depressief hiervan word. Is hier iemand die ook in zo'n situatie zit?

[Jennifer W]

Ehm ik zit niet in de operaties en dergelijke maar ben afgelopen jaren mentaal vast komen te zitten.
Ik woon ook niet bij mijn ouders.

De reden dat ik reageer is vanwege het vrijwilligerswerk.
Dat is wat ik momenteel doet, ten dele op therapeutische basis.

Los daarvan kan vrijwilligerswerk erg dankbaar zijn.
Ja het staat in geen enkele verhouding als je opgeleid bent.
Dat is ook voor mij geldig, maarrrr....en dat is best een grote maarr

Vrijwilligerwerk op je CV om de gaten op te vullen staat juist erg goed op je CV.
Je laat daarmee zien dat je actief wenst te blijven en wenst bij te dragen aan de samenleving.
Je laat daarmee ook zien dat jeje handen er niet voor omdraait om even iets te doen wat wellicht niet direct aansluit op je ervaring of opleiding.

Bovendien kan het vaak heel dankbaar werk zijn.
Ik doe nu bijvoorbeeld activiteiten begeleiding voor gehandicapten.
Dit lijkt totaal niet op ICT consultancy, past ook niet bij mijn opleiding.
Toch, het is meer dan de moeite waard om te doen, ik kan mij in mijn ICT verleden niet echt een vergelijkbare ervaring vinden welke mij even zo nuttig deed voelen als dat ik mij nu soms doet als ik terug kom van het activiteiten centrum.

Misschien heb je er wat aan.

[Barbarella]

Helaas heb ik niet de tijd om uitgebreid te reageren. Ik herken veel van wat je schrijft en ik geloof niet dat practisch advies helpt.

Vandaar mijn korte onpractische advies:

Het gevoel van in de knel zitten is heel erg naar en hinderlijk en het beste dat je kan doen is even afstand nemen van dat gevoel.

Het is mooi weer geniet daarvan, haal een paar keer goed adem en kijk of je een klusje kan verzinnen dat uitvoerbaar is op korte termijn. Deel je tijd zo in dat je die inspanningen vericht ervoor zorgen het morgen beter is.

Vastzitten in een beklemd gevoel, helpt niets. Al is het begrijpelijk.

Zweefteef Barbarella

[Petratrans]

is wel lastig, maar er zijn wel vacatures en anders de dierenpartij.

succes.

Vacature nr

Vacature

Provincie



15-03.07

Vacature: Vergunningverlener Milieu (Hengelo Gelderland)

Gelderland


15-03.06

Vacature: Vergunningverlener Milieu & Industrie (Hengelo Gelderland)

Gelderland


15-03.05

Vacature: Junior Milieukundig Begeleider Saneringen (Rotterdam)

Zuid-Holland


15-03.04

Vacature: GIS Adviseur (Rotterdam)

Zuid-Holland


15-02.25

Vacature: Veldwerker Bodem (Utrecht)

Utrecht


15-02.22

Vacature: Adviseur Externe Veiligheid (Breda)

Noord-Brabant


15-02.19

Vacature: Adviseur Bodem Medior (Venlo)

Limburg


15-02.18

Vacature: Adviseur Geotechniek (Roermond)

Limburg


15-02.11

Vacature; Adviseur Stedelijk Water/Riolering (Den Bosch)

Noord-Brabant


15-02.10

Vacature: Geohydroloog (Deventer)

Overijssel


15-02.07

Vacature: Adviseur Geotechniek (Den Bosch)

Noord-Brabant


15-02.05

Vacature: Projectleider Waterveiligheid (Utrecht)

Utrecht


15-02.03

Vacature: Adviseur Industriële Externe Veiligheid (Rotterdam)

Zuid-Holland


15-02.02

Vacature: Adviseur Geotechniek (Breda)

Noord-Brabant


15-02.01

Vacature Milieukundig begeleider / Veldwerker (Haarlem)

Noord-Holland


15-01.15

Vacature: (Assistent) Projectleider Bodem (Amsterdam)

Noord-Holland


15-01.09

Vacature: Adviseur Milieu voor bedrijven (Rotterdam)

Zuid-Holland


15-01.07

Vacature: Veldwerker Bodem (Alkmaar)

Noord-Holland


15-01.06

Vacature: Adviseur / Veldwerker bodem (Rotterdam)

Zuid-Holland


15-01.05

Vacature: Veldwerker bodem (Woerden)

Utrecht

[Jessy]

Geloof me, het ligt niet aan het trans zijn. Al is het natuurlijk wel een meespelende factor.

Zelf heb ik jaren werkloos gezeten, in die tijd opleidingen gevolgd, en nog leidde het tot niets. En toen ik eindelijk een baan vond bij een klein en jong bedrijf, ging dat bedrijf een jaar later over zijn nek en zat ik weer terug bij af.
Uiteindelijk heb ik dan toch een baan gevonden. Geen droombaan, wel een vast contract, dus voorlopig blijf ik maar even rondhangen daar. Het inkomen is laag, maar beter dan een uitkering. Een relatie heb ik niet, en met dit inkomen is het voor mij ook niet haalbaar op mezelf te wonen, tenzij ik met een kamertje in een achterbuurt genoegen zou nemen. Dusja zelfs met werk en geen operaties in het nabije vooruitzicht woon ik ook nog bij mijn moeder en vader, en ik ben al een stukje ouder dan jou.

Als jouw moeder het niet erg vindt zou ik het even zo laten. Eerst die operaties achter de rug, en dan kun je 100% voor een baan gaan en dan komt de rest met de tijd ook wel.

[Mr.X]

Bedankt voor het reageren iedereen.
Het blijft een lastige situatie. Vooral het compleet nutteloos voelen is voor mij niet te doen. Ik wil nuttig zijn voor de maatschappij en de mensen om mij heen en niet alleen maar thuis zitten te niksen. Zo ben ik niet opgevoed. Ik verveel mij ook zo omdat ik niet veel vrienden heb waar ik nu woon. De dagen zijn echt zo lang, vooral ook omdat ik niet mag sporten na een operatie. Maar ik begrijp ook dat ik mijn tijd moet nemen met de operaties enzo.

Het vrijwilligers werk is inderdaad erg nuttig. Het heeft gelukkig ook met mijn opleiding te maken, dus die ervaring heb ik maar weer.

Petratrans, helaas zijn dat geen geschikte vacatures voor mij. De vacatures zijn geschikt voor chemie/milieu en bodem kundigen. Dat ben ik niet. Bovendien wordt er vaak jaren ervaring gevraagd. Rara hoe je dat nu kunt krijgen als niemand je een kans geeft. Magie!

[TimV]

Hey,

Ik weet niet of dit nuttig advies is, maar voor het geval dat...

Voor de eigen woning, ik sta al een aantal jaar ingeschreven bij woningnet (amsterdam en utrecht) waardoor ik inmiddels in aanmerking kom voor erg goedkope woningen (lees: 300-400 euro per maand, en daar nog huursubsidie bij). Dus als je een eigen woning zoekt zou ik aanraden (als je nog niet ingeschreven staat) om meteen bij woningnet in je regio in te schrijven. De wachtlijsten zijn lang, maar als je over 2-3 jaar nog een woning zoekt ben je blij dat je er ingeschreven staat.

Daarbij, de woning die ik daardoor heb gekregen kan ik makkelijk betalen met een bijbaan bij de post. De post neemt vrijwel iedereen aan en ik ken veel mensen die na afstuderen (soms zelfs met dubbele masters) die dan bij de post of in kledingzaken werken omdat er verder weinig banen beschikbaar zijn. Wat Jessy zei: Ik denk niet dat trans zijn allesbepalend is bij het solliciteren, maar het maakt stiekem best veel uit. Voor ik me anders ging kleden/kapsel werd ik telkens in 1 keer aangenomen en erna (nu ik er uitzie als jongen, maar op mijn paspoort zien ze vrouw en ik klink ook zo) werd ik bij de eerste drie sollicitaties afgewezen. Ik weet zeker dat het daardoor kwam, ook al zullen werkgevers dat niet zeggen en een aanklacht wegens discriminatie riskeren.

Met een vriend kan ik je niet helpen, daar heb ik zelf momenteel ook moeite mee en met operaties zit ik ook (nog) niet. Het is balen dat je nu alles tegelijk op je dak krijgt. Ik zou beginnen met dingen waar je de meeste kans mee hebt (inschrijven bij woningnet en solliciteren op elke baan die je kan vinden (als je helemaal radeloos bent weet ik vrij zeker dat je bij postnl meteen wordt aangenomen, die zoeken altijd bezorgers)) Het is allemaal niet ideaal, maar het zou een goeie start kunnen leveren en net die steun in je rug kunnen geven om uit je dip te komen.

Als je dit alles al hebt gedaan of als het geen reële opties zijn, dan wens ik je succes en weet ik helaas niks anders meer om als advies te geven.

Over die depressiviteit (nog even als laatste) kan ik je aanraden om met een psycholoog te praten. Dat heeft bij mij redelijk gewerkt, alleen al omdat de regelmatige afspraken wat structuur in je leven geven. Verder ben ik toen ook gaan sporten en met vrienden gaan afspreken en dat werkte de negatieve gedachten ook wat tegen.

Keep your head up!

Gr,

Tim

[Gender traveler]

Hey,

ja herkenbaar, van het thuis zitten en je stierlijk vervelen. Zodoende ben ik zelf in crisis terrecht gekomen.
Hierdoor heb ik een concentratie van een goudvis en kan ik zoiezo tijdelijk geen werk meer uitvoeren.

Ik zit echter niet stil, alles behalve dat. Ik heb voor mezelf bepaald waar ik naar toe zou willen met me leven. Wat ik belangrijk vind en hoe ik daar kan komen. En ben dit gaan uitvoeren zover ik kom, per dag. Zo bouw je een fundament, nu heb je misschien nog niet het werk wat je wil doen, maar je kan al wel aan de rand dingen werken die het straks makkelijker maken als je WEL een baan hebt. Enkele voorbeelden

- Ik vind het moeilijk keuzes te maken, daardoor was mijn huis super vol geraakt met MEUK. Nu beslis ik iedere dag van tenminste 1 ding of het weg mag/ of blijft. Doordat ik in een flow terrecht kom heb ik echter al HEEL veel meer weg gegooid/ weg gegeven en anderen blij gemaakt. Als ik straks mijn eigen bedrijf heb, kan ik makkelijker keuzes maken omdat ik al veel meer geoefend heb door het dagelijks te doen, dit maakt het werk absoluut aangenamer om uit te voeren.
- Ook ik vind een goed lopende relatie belangrijk, ik merkte bij mezelf dat ik kon werken aan mijn communicatie en verdiep me bijvoorbeeld in Non violent communication, van Marshell Rozenberg, op youtube gratis 9u aan studie materiaal! Communicatie gebruik je bijna overal en als trans, kun je rare reacties van anderen beter ombuigen tot iets positiefs.

Kijk naar wat jij wil, miss start je wel een eigen bedrijf, of kies je voor een omscholing/ thuis studie < dat is zoiezo makkelijker te combineren met operaties, je studeerd wanneer jij fit genoeg bent.

Hoop dat je er iets aan hebt.