Diagnostiek traject, welke eisen steld het UV?

[Hakuna]

Ik heb op dit forum diverse topics gelezen waarbij het VU toch wel een behoorlijke ''bemoei'' zucht heeft omtrent het diagnostiek traject. Zo lees ik dat ze willen hebben dat je een vaste dag besteding hebt en sociale contacten onderhoudt met familie of vrienden hebt. Daarbij heb ik door mijn autisme een zeer extreme angst en afkeer van mensen gekregen vanwege de vele pesterijen en vooroordelen waardoor ik al ruim 32 jaar min of meer een zeer teruggetrokken leven lijdt als travestiet dan wel transgender. Ik heb ergens gelezen dat het UV zal eisen dat ik eerst in een plaatselijk psychologisch traject moet (waar ik totaal geen behoefte aan heb omdat geen enkele psycholoog mij vrouwelijk kan maken en ik ben nogal erg nuchter ingesteld)) om dan verder te mogen in het diagnostiek traject. Ik voel mij als ik alleen ben juist heel gelukkig en prettig. Ik kan op geen enkele manier mensen of relaties aan en heb daar ook geen enkele behoefte aan.

Maar hoe gaat het psycholoog ermee om als ik aangeef helemaal niemand te kennen (ook geen familie, want ouders zijn dood) en met de rest heb ik al ruim 20 jaar geen contact meer mee? En dat ik graag alleen wil zijn en hoe gaan ze ermee om dat ik een wajong uitkering heb en nog nooit gewerkt hebt en geen enkele opleiding buiten alleen lagere school om heb gehad?

Ik moet er niet aan denken dat ik om die reden afgewezen zou worden (geen groen licht) omdat ik niet aan het typische stereobeeld van een transgender voldoe terwijl ik wel al geheel om ben en dagelijks volledig als vrouw gekleed ben. Alleen de hormonen en een eventuele operatie ontbreken er nog aan, dan is het plaatje voor mij pas compleet en de puzzel af.

[Raisa]

De VU is niet zo streng als soms wel eens wordt geschetst. Het gaat er bij hen om dat je nog een leven hebt naast transgender zijn, hierom zien ze graag dat je werk, hobbies, vrienden of een leuke sport hebt. Familiegesprek hebben ze graag, maar dat is uiteindelijk geen harde eis. Het kan als er andere problemen naast genderdysforie zijn wel voorkomen dat ze je je adviseren om naast de diagnose bij hen ook een paralleltraject te volgen bij een andere psych. En heel belangrijk: botert het niet tussen jou en je psych, dan kun je altijd om een ander vragen.

[Hakuna]

IK heb hobby's en die zijn.

Kleding naaien (liefst vrouwelijke kleding) en breien (doe ik al ruim 33 jaar)
Sporten (wandelen in natuur, mountainbiken en wielrennen)
Muziek (rock, jazz, fusion, symfonische rock synthesizermuziek)
Winkelen (beetje flaneren in de stad met mijn vrouwelijk alternatieve kleding en heel lang haar)

Werk en studie heb ik nooit volgehouden getrokken vanwege mijn psychische problemen en ook heb ik nog nooit gerookt, drugs gebruikt of alcohol genuttigd.

Maar ik heb ook wat ondergewicht, ben lang en erg slank (tot mager) maar dit is gewoon mijn lichaamsbouw en dat heb ik al ruim 35 jaar (ben nu 50) en hopelijk valt het genderteam hier niet over. Lees op een ander topic hier dat het gender team eist dat je voor hun de perfecte BMI moet hebben om verder te mogen.

[Raisa]

Een gezond BMI is alleen noodzakelijk voor operaties, mocht je die willen.

[Fay]

Het valt idd wel mee, het is maar net hoe helder en zeker jij daar zit, ik ken ook verhalen van flinke bemoeizucht, ik heb daar geen enkele last van gehad, men weet amper iets van mij, omdat er niet naar gevraagd is, en ik vind dat prima

Jezelf zijn lijkt het beste advies

Fay

[Hakuna]

Jezelf zijn lijkt het beste advies

Fay

Leg dit eens nader uit, want dit kan natuurlijk van alles zijn. Ik ben bang dat ze gegevens uit mijn psychisch verleden gaan opvragen bij mijn huisarts en het CBR (ik mag geen auto rijden vanwege mijn autisme en ADHD) en daar opnieuw op door willen hakken om mij weer door te verwijzen naar een psycholoog voordat ik weer verder mag in het traject. Ik heb totaal geen interesse in gesprekken over familie (die ik al meer dan 20 jaar nooit meer gezien heb), werk (wat ik nog nooit gedaan heb), of andere sociale bezigheden (totaal geen behoefte aan!), want ik praat (laat mij eerder helemaal gaan) toch alleen maar over mijn kleding, haren, vrouw willen zijn en mij passie voor sport en muziek.

De rest interesseer mij totaal niet en dat zullen ze waarschijlijk wel merken aan mij dat in mijn leven vrijwel alles draait om mij vrouw willen zijn en mijn kleding en haren.

[Fay]

Je niet anders voordoen dan je bent

Mbt adhd en autisme kan je wat meer onderzoek en kritische vragen verwachten,maar dat komt in later stadium aan bod

Mbt die gegevens uit verleden, ga er maar vanuit dat ze die gaan opvragen en tzt met je willen bespreken

En verder, het kan jou misschien niet interesseren maar het vu juist wel, ze willen zoveel mogelijk informatie over je om de juiste diagnose te kunnen stellen, en dat lijkt mij een verstandige zaak

Fay

[Danielle]

Ze hebben bij het genderteam graag dat je mentaal stabiel en sterk genoeg bent om de transitie te doorlopen. En ze zien daar graag een sociaal vangnet bij. Met autisme spectrum stoornissen hebben ze de nodige ervaring: de incidentie van ASS is onder transgenders 10 keer zo hoog als onder de algemene populatie. Het is wel waarschijnlijk dat ze van je verlangen dat je dat en je adhd onder controle hebt, al dan niet met hulp van een externe psycholoog of psychiater en medicatie. Maar dat zal afhangen aan je specifieke geval. Het zijn beide geen contra-indicaties an sich.

Dat ze informatie over je verleden opvragen bij je huisarts hoef je niet bang voor te zijn, dat gaat gewoo gebeuren. Dat is, nadat je de machtiging het gegeven, het eerste wat ze doen.

[Hakuna]

Zo te lezen zal het genderteam toch wel vallen over mijn ADHD (ben nogal druk en chaotisch in de weinige gesprekken die ik met mensen heb) en heb zelf totaal geen vertrouwen meer in gesprekken omdat zulke psychologische gesprekken (in slechts 20 minuten) in het verleden heeft geleid dat ik nooit meer een rijbewijs mag halen van het CBR.

Maar ik geef aan dat ik geholpen wil worden om vrouw te worden, niet dat ik alleen maar kom voor wat gesprekken over onderwerpen die niet relevant zijn. Zeker ga ik geen tijd (en geld verknoeien) om in een soort psychisch parallel traject te gaan (zoals het PIG) waar hier veel over geschreven is.

[Fay]

Wat jij wil, maar veel heb je daar niet echt over te zeggen, je meld je aan en zij gaan bekijken en bepalen,tot aan groen licht, of een andere kleur,ben je afhankelijk van wat zij beslissen

Daar moet je mee kunnen dealen, is niet altijd even makkelijk, maar je mond open trekken als iets je niet bevalt is zeer aan te raden

En laten we wel wezen, niemand heeft zin daar gesprekken te voeren en je binnenstebuiten te laten keren,maar het is nodig

Fay