Een jaar in de andere rol?

[Eveliene]

Naar mijn idee is het voor jongeren juist makkelijker omdat er meer voorlichting is dan zeg maar 5 jaar geleden. Dit is echter ook zoiets wat persoon en omgeving gebonden is dus kan je ook geen leeftijd aan een outcoming koppelen.

[Irene_de_Vreede]

Ik heb me hier lang buiten gehouden en misschien had ik dat beter nog iets langer volgehouden, want voor sommigen hier is alles wat ik schrijf reden om me neer te sabelen, vandaar dat ook zelden meer iets post. Dat het voor jongeren makkelijker is dan voor ouderen lijkt me vanuit mijn positie evident, je hebt namelijk geen geschiedenis en minder te verliezen. Aan de andere kant is het voor de ouderen makkelijker zich te verplaatsen in de jongeren (ze zijn namelijk zelf ook ooit jong geweest) dan andersom. Ik denk dat een transitie voor iedereen moeilijk is en ook voor iedereen anders. Wat mij echter tegen de borst stuit is dat sommigen onmiddellijk in de verdediging schieten en wild om zich heen gaan slaan zodra iemand ze niet naar de mond praat. Jammer dat iedere discussie uitmondt in het trannier than thou verhaal.

[Jannet V]

Dames! We worstelen allemaal met het zelfde probleem, laten we ervaringen delen in plaats van elkaar af te maken.

[Claire]

Dames! We worstelen allemaal met het zelfde probleem, laten we ervaringen delen in plaats van elkaar af te maken.

En zo simpel is het.
ps mijn opmerking was eigenlijk een soort van grappig bedoel met de bedoeling om te zeggen wat Jannet hier zegt.

[Anon20190122]

Lijkt me vrij simpel hoe meer levenservaring hoe makkelijker dingen worden en ik denk dat iedereen het daar wel mee eens zal zijn!

[Lydia]

Het is alleen makkelijker als je al ervaring hebt op dat vlak. Niet als het een gebied is waar je alles nog moet leren. Maar dat is mijn mening.

[Veronica]

Lijkt me vrij simpel hoe meer levenservaring hoe makkelijker dingen worden en ik denk dat iedereen het daar wel mee eens zal zijn!

Levenservaring is belangrijk maar gelukkig niet leeftijdgebonden, er zijn mensen van 30 die meer levenservaring hebben dan iemand van 80, maar dat terzijde.

Jongeren hebben het niet perse makkelijker met coming out niet iedereen heeft weinig te verliezen, ik had belangrijke dingen te verliezen maar verloor het niet, maar er zijn genoeg jonge transgenders die afgewezen worden of uitgemaakt voor een freak, de deur uitgegooid of wordt het hun verboden om zichzelf te zijn, zelfs door eigen ouders.

En dan ben je 16 jaar, woon je thuis en je ouders verbieden het en bestempelen als onzin, je kan dan makkelijk veel dingen roepen, maar voor zo iemand is er sowieso (dan wel tijdelijk, dan wel voor langere periode) geen andere oplossing, ja de 1 loopt weg en krijgt het goed voor elkaar en wordt zichzelf, de ander heeft die optie niet.

Dat een ouder persoon het moeilijker heeft is vaak logischer, vooral als je familie, partner, kinderen, baan en ga zo door hebt, echter betekend dat niet dat daardoor iemand die jonger is ook automatisch makkelijker heeft, soms zijn er jongeren die het veel moeilijker erdoor hebben dan iemand die al een leven heeft opgebouwd.

Een jong persoon die in transitie gaat moet vaak nog een leven opbouwen, en een transitie kan vaak genoeg in de weg staan, iemand die al een leven heeft opgebouwd heeft dat probleem deels niet, ook puur afhankelijk van hoe diegene zijn of haar leven in elkaar steekt, er is te veel variatie om 1 antwoord daarop te kunnen geven.

Echter is het verschil duidelijk, iemand die ouder is heeft veel vaker als iets opgebouwd in leven, dan een jonger persoon.

[Ilse]

Een jaar in de andere rol? Wordt dit verwacht eens men in therapie gaat om HRT aan te vragen?

dit was de oorspronkelijke vraag die gesteld werd door Butterflyflaps toen ze deze vraag hier stelde.

Naderhand is dit topic helaas een beetje ontspoord en dat is gewoon jammer, want het draadje had ook een andere kant op kunnen lopen, waardoor men misschien elkaar wel iets meer gesteund kon hebben en er wellicht ook meer begrip voor ieders situatie kon zijn, maar goed ik hoop dat Aurora nog steeds hier een plekje kan vinden.
De meeste reacties die zijn geschreven komen voor mijn gevoel ook voornamelijk vanuit de persoonlijke ervaringen en hoe ieder van ons het op dat moment doet of heeft gedaan. Het zal jullie vast wel opgevallen zijn hoeveel verschillende situaties er wel niet zijn en dit is nog maar een heel piepklein stukje van al de gelijkgestemden onder ons in Nederland.
Probeer alsjeblieft nu iets meer begrip voor elkaar te hebben en dat je elkaar heel veel kunt helpen en in plaats van dat sommige mensen zich aangevallen voelen en zich niet meer op hun gemak voelen op dit forum.
Het is ook soms lastig om de juiste toon in een tekst te krijgen en al veel te snel komt het dan te hard over, vaak ook echt onbedoeld.

We gaan dit nu ook echt niet overdoen hoor, maar omdat Butterflylaps deze vraag specifiek stelde in relatie om met de HRT te mogen beginnen, wil ik jullie graag een stukje tekst laten lezen en jullie vragen, hoe lezen jullie deze tekst nu, hoe komt dat op jullie over.
Deze tekst is één-op-één afkomstig van uit de Standards of Care versie 7 en omschrijft de criteria om een aanvang te maken met de HRT(alsjeblieft niet verwarren met de RLE, want daar zijn andere aanvullende criteria voor omschreven)

Verbind er alsjeblieft nu niet direct conclusies, vervolgstappen of jou eigen mening, ervaringen of gevoel aan, maar probeer het onbevooroordeeld te lezen.

Hormone Therapy

Medical Necessity of Hormone Therapy

Feminizing/masculinizing hormone therapy —the administration of exogenous endocrine agents to induce feminizing or masculinizing changes— is a medically necessary intervention for many transsexual, transgender, and gender-nonconforming individuals with gender dysphoria. (Newfield, Hart, Dibble, & Kohler, 2006; Pfäfflin & Junge, 1998). Some people seek maximum feminization/masculinization, while others experience relief with an androgynous presentation resulting from hormonal minimization of existing secondary sex characteristics (Factor & Rothblum, 2008). Evidence for the psychosocial outcomes of hormone therapy is summarized in Appendix D.

Hormone therapy must be individualized based on a patient’s goals, the risk/benefit ratio of medications, the presence of other medical conditions, and consideration of social and economic issues. Hormone therapy can provide significant comfort to patients who do not wish to make a social gender role transition or undergo surgery, or who are unable to do so (Meyer III, 2009). Hormone therapy is a recommended criterion for some, but not all, surgical treatments for genderdysphoria (see section XI and Appendix C).

Criteria for Hormone Therapy
Initiation of hormone therapy may be undertaken after a psychosocial assessment has been conducted and informed consent has been obtained by a qualified health professional, as outlined in section VII of the SOC. A referral is required from the mental health professional who performed the assessment, unless the assessment was done by a hormone provider who is also qualified in this area.

The criteria for hormone therapy are as follows:
1. Persistent, well-documented gender dysphoria;
2. Capacity to make a fully informed decision and to consent for treatment;
3. Age of majority in a given country (if younger, follow the SOC outlined in section VI);
4. If significant medical or mental health concerns are present, they must be reasonably wellcontrolled.

As noted in section VII of the SOC, the presence of coexisting mental health concerns does not necessarily preclude access to feminizing/masculinizing hormones; rather, these concerns need to be managed prior to, or concurrent with, treatment of gender dysphoria. In selected circumstances, it can be acceptable practice to provide hormones to patients who have not fulfilled these criteria. Examples include facilitating the provision of monitored therapy using hormones of known quality as an alternative to illicit or unsupervised hormone use or to patients who have already established themselves in their affirmed gender and who have a history of prior hormone use. It is unethical to deny availability or eligibility for hormone therapy solely on the basis of blood seropositivity for blood-borne infections such as HIV or hepatitis B or C.

In rare cases, hormone therapy may be contraindicated due to serious individual health conditions. Health professionals should assist these patients with accessing nonhormonal interventions for gender dysphoria. A qualified mental health professional familiar with the patient is an excellent resource in these circumstances.

Je kunt de hele Standards of Care versie 7 hier terugvinden: http://www.wpath.org/site_page.cfm?pk_a ... bpage=3926

[Eveliene]

Vandaar dat ik zeg dat elke situatie om een andere benadering vraagt. De standards of care veranderd daar niks aan. Zodra je rle aanvangt dan dien je in ieder geval een jaar lang te leven op de manier van het gewenste geslacht. Daar mag best ruimte in zitten om dat naar eigen behoefte in te vullen. Maw als iemand daar langer over wil doen mag dat geen probleem zijn.

[Ilse]

Vandaar dat ik zeg dat elke situatie om een andere benadering vraagt. De standards of care veranderd daar niks aan.

maar dat is ook juist wat de Standards of Care zeggen Eveliene.

De RLE is weer een onderdeel van de criteria ten aanzien van bijvoorbeeld de SRS, die wordt in een ander hoofdstuk nader omschreven, maar de vraag van Butterflylaps ging over de HRT.