pfieuwww dat was me het ochtendje wel zeg... ik had me daar een spanning opgebouwd... nu thuis aan de koffie, mezelf getrakteerd en me omgekleed zodat ik lekker mezelf kan zijn... Nu nog met de gordijnen dicht maar wie weet ooit een keer gewoon vrij... maar dat durf ik nu nog niet...
Helemaal herkenbaar, ik dacht na de afspraak met de huisarts dat ik wel gewoon weer aan het werk kon, nou mooi niet. Ik ben maar thuis gebleven.
En zo langzamerhand ga je wel vrij zijn. Gewoon kleine stapjes nemen.
All changes;
even the most longed for,
have their melancholy;
for what we leave behind us is a part of ourselves;
we must die to one life before we can enter another.
6 maanden geleden zat ik ook zo tegenover de huisarts, ik kan me nog goed herinneren hoe eng ik het vond! Uiteindelijk viel het reuze mee en ben ik blij dat ik het gedaan had. Ik durfde toen ook echt absoluut niet omgekleed naar buiten of uberhaupt de gordijnen open, maar in die 6 maanden is er wel veel veranderd, en uiteindelijk durf en doe ik dat nu wel.
Dus uiteindelijk komt dat bij jou ook nog wel. Blijf lekker op je eigen tempo steeds kleine stapjes nemen. Het is in ieder geval al een grote stap dat je bij de huisarts geweest bent
Nadat ik een tijdje bij de VU liep kon ik een twee uur later wel weer werken, maar nog altijd liever niet. Sowieso de eerste twee uur kan je mij weggooien.
Het schijnt dat anderen daar geen last van hebben, maar ik vind het knap.
Ik heb de eerste periode van gesprekken met de psycholoog de hele dag vrij genomen. Je kon mij regelmatig bij elkaar vegen als ik daar vandaan kwam. Nu gaat het wel weer en plan ik allerlei andere tg zaken op die dagen zoals logopedie of gewoon lekker naar de schoonheidsspecialiste.
All changes;
even the most longed for,
have their melancholy;
for what we leave behind us is a part of ourselves;
we must die to one life before we can enter another.
Ja ik ken dat, na een goed psychologisch gesprek kan je helemaal gesloopt zijn. Wel goed dat je nu al meer kan plannen op die dagen.
Het zal bij mij niet anders gaan denk ik. Maar naast de psycholoog, hormonen fase, de ingreep tot geslachtsverandering en logopedie, wat kan ik nog meer verwachten en waar moet ik rekening mee houden... Je kan in grote lijnen overal wel lezen dat dit zo'n beetje de grote stappen zijn maar wat komt er in werkelijkheid nog meer bij kijken... Ik las al schoonheidsspecialiste... (beharing?) Ik vind het zelf altijd wel prettig een beetje een beeld te hebben wat er allemaal op je af komt...
Ontharing komt er inderdaad ook nog bij kijken, maar dat valt bijna niet samen te plannen met de gesprekken voor mij.
Ik heb een schoonheidsspecialiste in de buurt en die doet af en toe bij mij wimperextensions plaatsen, en laatst heeft ze mijn borstelige wenkbrauwen weer eens onder handen gehad. het kan ook gewoon lekker zijn om je te laten verwennen.
Verder ben ik nu erg op zoek naar hoe het gaat met de srs. Ik zal dat allemaal zelf moeten regelen en ik vind dat gerust wel lastig. Maar allemaal niet getreurd, morgen een afspraak met Kanhai om de mogelijkheden eens door te nemen.
/Geeft draadje weer terug aan topicstarter.
All changes;
even the most longed for,
have their melancholy;
for what we leave behind us is a part of ourselves;
we must die to one life before we can enter another.