Sorry als ik niet zo snel reaggeer op jullie berichtjes! Dan nu maar even een ietswat uitgebreidere reactie
Ryan schreef:Goed dat je nu durft te zijn wie je bent!
Super knap! Mijn complimenten.
Dankje Ryan!
Daniéla schreef:
Als iemand zo ondoordacht tactloos reageert zou ik hem (in dit geval) heel rustig en beleefd gaan terug-mevrouwen en zijn reactie afwachten. Grote kans dat hij zich geen houding meer weet aan te meten en de afkeuring van - of in ieder geval een gedeelte van - de andere klanten ten deel valt, maar meneeren zal hij je waarschijnlijk niet meer. Blijkt hij hardleers te zijn dan vragen naar zijn manager, is die er niet of is hij dat zelf dan vragen naar zijn volledige naam (en evt. van getuigen) en vertrekken... wat je daar vervolgens mee doet is aan jezelf maar aangifte doen bij de politie of een discriminatie-meldpunt lijkt me dan het meest voor de hand liggend.
Maar fijn om te horen dat het voor de rest eigenlijk best wel goed ging en dat je je er gelukkig bij voelt. De mensen in je directe omgeving raken er op den duur wel aan gewend maar versprekingen zullen zo nu en dan heus nog wel een keertje voorkomen. Gebeurt mezelf nu ook nog soms, vooral als ik iets te enthousiast over mijn verleden praat...
Haha dat is ook wel een leuke reactie! Maar ik denk niet dat ik dat zou durven
Jaa tenminste, voor mijn gevoel gaat het wel goed! Maar mijn psycholoog bij het vu waar ik vandaag geweest ben denkt dat ik het te snel doe en dat ik mijn omgeving zo niet de tijd geef. En dat ik beter minder stappen kan zetten en meer de tijd nemen. Maar zelf wil ik gewoon eindelijk leven zoals ik dat fijn vind. Maar omdat ik zo snel ga is hij wel erg terughoudend met mij bespreken in de groep, terwijl ik zelf gewoon het gevoel heb dat ik er klaar voor ben. En voor mijn gevoel is het helemaal niet snel, want ik heb hier zooo lang op gewacht
saskia schreef:
Begin van deze maand was ik uit eten en werd in begin met mevrouw aangesproken. Even later was het meneer maar dat heb ik niet gehoord omdat ik druk zat te praten. Maar omdat ik niet reageerde was het opeens weer mevrouw. Hij was duidelijk onzeker wat ik was.
Moet eerlijk zeggen dat steeds vaker onbekenden me met mevrouw aanspreken. Afgelopen zaterdag in de trein ook. Voelde heel goed.
Lijkt me echt heel fijn om meteen met mevrouw aangesproken te worden! Ik ben blij voor je
En zo te horen bedoelde hij/zij het wel goed maar wist hij/zij het gewoon niet zeker, dan zou ik het ook helemaal niet erg vinden als het een keertje fout gaat dat kan nou eenmaal gebeuren
Jessy schreef:Vaak is het onwetendheid en onzekerheid, lang niet altijd slechte bedoelingen. Maar de persoon in kwestie even corrigeren zou ik zeker wel doen.
Jaa dat is waar, maar in mijn geval was het wel duidelijk niet beleefd bedoeld en dan is het net wat lastiger om hem te corrigeren vind ik.
Bregje schreef:Ik snap precies wat het bedoelt. Ik heb mijn stem nog niet getraind en zodra ik iets zeg wordt er nog wel eens gemeneerd tegen mij. Mensen weten natuurlijk vaak ook niet dat het niet fijn is als ze dat doen. Maar ik houd er wel steeds een heel vervelend gevoel aan over.
Wat betreft je huisgenoot. Ik zou hem een keer in het bijzijn van anderen duidelijk en vriendelijk vertellen dat je graag bij je naam genoemd wordt en dat jezelf een vrouw voelt dus niet nan genoemd wilt worden. Als diegene daar dan schijt aan heeft dan zal de rest merken dat jouw wensen niet gerespecteerd worden en dat zal niet in het voordeel van diegene uitpakken.
Mocht je zelf een goede oplossing vinden voor dat gemebeer: ik hoor hem graag want vind het ook echt heel vervelend.
ik denk dat ik mijn huisgenoot wat meer tijd moet geven... hij kende mij maar 1 weekje als 'jongen' maar dat is al wel lang genoeg om de 'switch' lastig voor hem te maken denk ik. Ik moet het inderdaad een keertje met hem erover hebben en ik hoop dat dat wel helpt, want verder is hij wel gewoon aardig tegen mij.
Ik zal je zeker op de hoogte houden van enige revolutionaire oplossingen! Mocht ik die vinden
