Trans maar nog steeds bruidsmeisje?

[jaybird]

Lang voordat ik mezelf Trans begon te noemen was er al afgesproken dat ik, mijn nichtje en mijn zus de bruidsmeisje voor mijn oom's bruiloft zouden zijn, maar als Trans FtM wil ik dit niet meer, maar ik ben ook heel bang om dit hun te vertellen.. De jurken zijn namelijk vandaag precies gekocht en ik voel mezelf langzaam banger en banger worden voor die dag, want dat betekend dat ik nog voor 2 á 3 maanden moet doen alsof ik een netjes meisje ben, maar dat ben ik niet?
Ik weet niet wat ik moet doen, want zal ik ze het vertellen en daarbij ook meteen al uit zijn voor mijn hele familie, terwijl niemand het nog weet (behalve een goede vriend en mijn Tumblr vrienden)? Of zal ik het mijn moeder eerlijk vertellen zodat ze me door deze tijd kan helpen en zodat ik zeker weet dat ik ná de bruiloft mezelf wat mannelijker kan voortdoen, alsin haren knippen, thuis binden etc? Of zal ik helemaal wachten met en het mijn moeder pas vertellen na de bruiloft (voor deze keuze heb ik mijn voorkeur maar er is een catch: hoe gaat ze me ooit geloven nadat ik een bruidsmeisje in een nette jurk en make-up ben geweest?)
Ik wil niet de bruiloft voor mijn oom en (soon to be) tante verpesten, maar ik wil ook niet langer gevangen zitten in dit.. Dit 'meisje' dat ik ben.. Want ik weet dat ik veel gelukkiger zou zijn als ik me als jongen kan uiten, maar dit gaat niet sinds ik nog niet uit ben voor iemand in mijn familie?

- x - Jaybird.

[TimV]

Hey,

Ik weet niet hoe moeilijk het voor jou is, maar 3 maanden lijkt me een erg lange tijd om te doen alsof je iemand anders bent en dan al helemaal als het voor 1 dag ergens in de toekomst is. Is er een mogelijkheid dat er 1 jurk teruggebracht wordt? If so, dan zou je kunnen vragen of je oom de jurk die voor jou bestemd was terug te brengen.

Ik heb gisteren nog ergens gelezen dat een transman ook was gevraagd om bruidsmeisje te zijn, maar door de realisatie dat ie trans was werd het veranderd naar 'bride attendants' en ging hij gewoon in een strak pak mee. Zo hoefde hij dan niet af te zeggen, maar kon gewoon meedoen als zichzelf.

Ik weet niet hoeveel vrijheid je in kleding hebt, maar als het kan zou ik vragen aan je oom of je ook in eigen gekozen kleding kan komen om mee te beginnen. Nou ben ik vergeten wat er in de rest van het bericht stond (ben een beetje moe nou).Misschien dat je met je oom en tante kan praten over hoe je je niet op je gemak voelt in een jurk, misschien kun je dan met hem bespreken wat evt. andere mogelijkheden zijn.

Succes!

[Anon20190122]

Ik mis het punt waarom jij je in een positie zou moeten wurmen waar jij niet comfortabel in bent!

[Danielle]

Ik mis het punt waarom jij je in een positie zou moeten wurmen waar jij niet comfortabel in bent!

Dat Jaybird dan binnen nu en 3 maanden uit de kast moet komen voor zijn hele familie? Met ook nog eens de druk van groots sociaal/familiaal evenement, waar als ik het zo lees veel waarde aan gehecht wordt in die familie, in het vooruitzicht. Uit de kast komen is ook niet bepaald het meest comfortabele dat een mens kan doen.

@Jaybird: ik heb helaas geen pasklaar antwoord voor je.Ik zou kunnen zeggen: kom uit de kast, vraag de jurk om te ruilen voor een pak en ga als bruidsjonker naar dat huwelijk. De andere optie is 3 maanden, of op zijn minst op het huwelijksfeest zelf, doorbijten en je grote coming-out pas erna te doen. Maar beide opties zijn niet makkelijk en hebben allebei de nodige gevolgen. Heb je een idee hoe open minded je familie is?

[Mr.X]

Ik zou ook zeggen, kom uit de kast. Er zullen altijd redenen zijn om het uit te stellen. Maar dan blijf je het uitstellen. Begin bij je moeder en peil haar reactie. Als het nodig is, en het voelt goed, vertel het je andere familie.

2/3 maanden is erg lang om gedwongen vrouwelijk te zijn. En de wedding zelf ga je met een jurk aan ook vreselijk vinden. En dan nog de fotos die gemaakt worden die je vast nog vaak te zien krijgt...Doe dat jezelf niet aan. Je bent ruim op tijd, dus er kan vast nog een pak geregeld worden.

[Janna]

Toch even een ander geluid....

Je kunt er ook voor kiezen om die paar maanden (ja, ik weet dat het lang zal zijn, maar het is te overzien) door te bijten, de bruiloft mee te doen, en dat als kapstok gebruiken om daarna uit de kast te komen. Dan kun je aangeven hoe vreselijk je het hebt gevonden om in een jurk te moeten lopen. Op die manier heb je alle tijd om uit de kast te komen, op jouw tempo. Het geeft ook meteen aan dat je rekening houdt met je omgeving, wat weer goodwill kan kweken. Die zul je hard nodig hebben. Het haalt de druk er ook wat af.

Groetjes,
Jolanda

[Anon20190122]

Dat Jaybird dan binnen nu en 3 maanden uit de kast moet komen voor zijn hele familie? Met ook nog eens de druk van groots sociaal/familiaal evenement, waar als ik het zo lees veel waarde aan gehecht wordt in die familie, in het vooruitzicht. Uit de kast komen is ook niet bepaald het meest comfortabele dat een mens kan doen.

Er moet helemaal niks en als je wel door het leven gaat met de instelling dat er van alles moet ga je op de duur jezelf ernstig te kort doen!

[jaybird]

Ik denk dat ik jullie ideeën ga mixen. Ik vind het idee van Jolanda heel goed uitbedacht en ik denk dat ik alles liever op mijn eigen tijd wil doen dan ineens iedereen vertellen, want mijn familie is niet de makkelijkste familie met dit soort dingen sinds er al van het feit dat mijn zus op meisjes valt een hele grote discussie werd gemaakt, en dit is ook niet heel makkelijk voor mij te vertellen, maar die van Mr .X is ook goed, dat ik begin met mijn familie en zo wat meer ga uitbereiden, langzaam aan, op mijn tempo.

@Danielle ik heb hierin verteld hoe mijn familie kan zijn, en het engste is ook nog dat 1 van mijn tantes heel christelijk is, en haar zoons dus ook, en die accepteerden mijn zus jaren niet.. Ik weet dat dit van mij niets met seksualiteit heeft te maken maar het is ook niet een klein iets.

[Mr.X]

Mijn opa en twee omas zijn ook ontzettend christelijk. Toch accepteerden ze mijn homoseksuele broer en daarna mijn trans en gay zijn ook. Mensen kunnen je soms verbazen. Vaak hebben ze door de media een erg stereotype en foutief beeld. Als je dan laat zien dat het overgrote gedeelte van de transen hele gewone mensen zijn, dan worden ze vaak meer open minded. Ik ken jouw familie niet en kan natuurlijk niet zeggen dat het zo zal gaan. Maar sommige mensen kunnen echt anders reageren dan verwacht.

[Saskia]

Mensen reageren heel verschillend en soms ook precies annders dan je denkt. Uit de kast komen in kleine stapjes van dichtbij naar steeds verderweg heeft voor mij heel goed gewerkt. Zelfs in de christelijke kerk waar ik lid van ben is het heel goed gegaan. ook daar alleen positieve reachtie gehad. Succes Jaybird