Spijtoptanten

[Ilse]

Spijt hebben, tja kan je dat eigenlijk wel Naomi?
Het lijkt mij eigenlijk dat ook jij géén keuze had en als je dacht dat je wel een keuze had, dan heb je jaren terug toch ook gedacht te doen wat het beste voor jou was.

Meerdere posts van jou heb ik ook gelezen en voor mijn gevoel heb jij ook echt de wind op meerdere vlakken goed tegen gehad en natuurlijk valt het dan ook niet mee. Het is niet gek dat je dan wel eens radeloos en wanhopig wordt en misschien is het wel gekker als je niet radeloos en wanhopig zou worden.
Als het op medich gebied dan ook nog niet aanslaat en je vind geen gehoor bij de mensen die wel beslissen over jouw medisch traject, dan wordt de genomen weg nog hobbeliger en lastiger.

Een goede raad heb ik ook niet, maar laten we hopen dat er op medisch gebied ook een oplossing voor jou gevonden kan worden en dat jouw problemen minder en behapbaar worden.

[Eveliene]

Heftig, jammer dat het bij jou zo waardeloos is verlopen.

[Tanja]

Whoo wat een verhaal Naomi.

Ik moet die hrt stap nog gaan zetten en ook ik heb zo'n fijne hypotheek
Heb nog wel werk, maar kan mijn taken niet voortzetten als ik de hrt start.
Een passende functie zal gezocht moeten worden, maar tja....die liggen ook bij ons niet voor het oprapen.
Ben ook meer dan eens huilend in een hoekje gaan zitten omdat ik zo niet verder kan.
Ik voel me vrouw en dat voel ik me al meer dan 35 jaar. Het jarenlang verdringen en mijn best doen (huisje, partner, kinderen etc etc) eist nu echt zijn tol.
Maar ik MOET doorgaan. Elke dag wordt het leven onprettiger in deze situatie.
Een echte oplossing heb ik nu niet voorhanden helaas. Heb er nog een paar thuis die deze ellende niet verdienen en die ik niet met de rotzooi opgescheept kan laten zitten. Tja, mijn zorg voor mijn naasten is het grootste probleem waarom ik nog niet ben waar ik zou moeten zijn.

Lijkt wel een smeekbede
Spijt wil en ga ik niet hebben. Het verlangen ernaar is zo vreselijk groot, dat het gewoon moet gebeuren.
Elke dag een beetje meer

[Anon20180311]

Spijtoptanten: zijn voor mij mensen die spijt kennen van hun keuze ! Terug willen naar hun man/vrouw-zijnde. Pech kennen tijdens/door zijn/ haar traject, is voor mij iets totaal anders ! Niemand is vrij van mogelijke complicaties! Als u genderprobleem zo groot en onleefbaar is dan,..........................! Bij mezelf liep alles zeker ! ook niet over rozen, maar spijt neen ! Ik zette door: bijkomende operaties, correcties, enz,..............Omdat mijn keuze/diagnose niet fout was, het liep alleen niet echt, zoals ik verwachte. Maar alles was beter dan te moeten leven als vrouw, man-zijnde ! En tussen haakjes, het kwam goed, zelf zeer goed !
Ookal voelde ik me slecht destijds en dacht eerst, waarom nam ik die weg ? wel omdat er geen ander was/is voor me!. Mijn genderprobleem bepaalde zo sterk mijn "leven", overleven/onleefbaar! Achteraf gezien, kan ik nu nog dit schrijven: ik zette door, en nog steeds !Waarom , Ik wil en zal leven/sterven ( hopelijk nog lang leven) zoals ik ben en me voel, man !. En daar kan ik niet omheen! Spijtoptanten: zijn voor mij mensen die de foute keuze namen/zich lieten mee slepen, of wat dan ook! Spijt kennen om wat fout liep/kon lopen, tijdens zijn/haar traject, is voor mij iets totaal anders !!! .Indien u mij de vraag stelt? na al u opgelopen complicaties, en die waren trouwens niet gering ! Zou u het opnieuw doen ?
Ja !! en nog eens Ja !! ondanks alles ! Gewoon omdat ik man ben en geen vrouw. Of gewoon niet kan leven als vrouw. !!!

Grtz Nick

[Anon20190122]

Bij mij ging er ook zat mis met hormonen en dat is puur te wijten aan die prutsers daar bij het VU zolang ze daar het niet door willen hebben dat elk mens anders is en andere hormonen en hormoon dosiringen nodig hebben blijf je dit houden!
In mijn ogen maakt het VU daar alsnog levens mee kapot!

[Janice]

Daar zou ik best wel wat meer over willen weten Tanisha, mits je dat wilt delen natuurlijk. In een pm?

[Anon20190122]

Doe ik gewoon hier dat iedereen het mee kan lezen!

Ik kreeg al tijdens mijn transitie heftige overgangsklachten ongeveer 20 heftige opvliegers per uur en dat 24/7 plus bijbehorende stemmingswisselingen toen steen en been geklaagd bij het VU en zo'n beetje elke hormoon preperaat gehad wat er te krijgen was.
Er is ook nog meer mis gegaan want ik kreeg dood leuk na mijn srs nog jaren lang androcur voorgeschreven en niet de 50mg dosiring maar de 100mg dosiring met als gevolg dat ik ook nog een jaren lang compleet a sexueel was.

Ik ben niet voor de lol 13 jaar zonder hormonen gegaan de VU schrok zich dood en schrijven me toch weer doodleuk de zelfde probleem dosiring voor ondanks ik aangaf dat deze hoger moest!
Ging echter tegen mijn verbazing in eerste instantie goed tot ik weer tegen de zelfde problemen aan liep toen rustig met mijn dosering estrogel gaan experimenteren ik ben uiteindelijk van 2 naar 3 pompjes estrogel per dag gegaan en ik voel mij voor het eerst in 20 jaar echt goed.

Het stomme is de recepten lopen via de huisarts en dat ik de dosering heb verhoogd wordt niet eens opgemerkt.
Ik vindt het allemaal wel best hoe het nu gaat ik heb het nergens meer over.

Het is echt te triest voor woorden dat het zo moest het resultaat is dat ik het VU absolute niet serieus meer neem ik ben niet van plan om me voor wat dan ook ooit nog te melden bij het VU!

Ik kan mij het verhaal van Naomi heel goed voorstellen ik liep tegen de zelfde muur aan en ook ik kan dat zooitje daar wel schieten.

Maar goed ik heb nergens spijt van dus dit is een beetje :text-offtopic:

[Janice]

Dat kan ook, dacht misschien wou je het niet openbaar. Ik herinner me dit verhaal weer, al eens gehoord op de chat. Zelf heb ik ook niet altijd even goede ervaringen met het VU vandaar mijn interesse.

[Anon20190122]

Na je srs heb je het vu nergens meer voor nodig alles kan elders!

[Emma]

Voor de SRS ook niet. Achteraf gezien blijkt mijn hele VUmc traject overbodige ballast te zijn geweest.