Wel of geen school

[Jessy]

School is belangrijk ja, maar anderzijds is jouw situatie dat ook. Als je niet lekker in je vel zit en dat leidt tot psychische problemen, is het nog maar de vraag hoe (en of) je door de studieperiode heen komt. Ik zou ook eens kijken of het te combineren is. En als het echt nodig is, is een onderbreking misschien ook nog een optie (aan jezelf werken en dan terug de studie oppakken als je wat beter in je vel zit).

[Tyler]

Er zijn al weer veel slimme dingen gezegd. Als je achter de studie keuze staat maakt dat al een heleboel uit. Achter de geraniums zitten is voor niemand goed. Ik heb ook lang thuis gezeten en ik werd er niet gelukkiger van. Een van de voordelen van op een nieuwe school beginnen is dat je er overnieuw kan beginnen. Je kan je daar al presenteren als jongen als je dat wilt. Misschien dat het dan makkelijker gaat, dat je je meer jezelf voelt en dus beter functioneert. Zo veel gaat het VU niet voor je doen. Je zal zelf moeten aanpassen hoe je je naar de buitenwereld presenteert. Daar kan ju nu dan vast mee oefenen. Je hebt nog een hele zomer om te gaan shoppen en de denken over een naam waarmee je je wilt inschrijven. Je kan een gesprek aanvragen met de decaan om te vragen wat ze voor je kunnen doen nu er nog een V op de paspoort staat maar je wel als jongen behandeld wilt worden. Als het allemaal niet goed uitpakt kan je altijd een tijdje stoppen of van school wisselen. Ik kreeg de indruk dat ze het liefst mensen hebben die tegen de tijd dat ze eindelijk hun screenings gesprekken krijgen al een tijd als hun echte gender door het leven gaan. Bespreek het met je therapeut ook en regel dat je gesprekken kan blijven houden tijdens je studie. Het gaat wel goed komen. Ik weet dat het eng is die eerste stappen maar je zal ze toch een keer moeten doen. Wachten maakt dat niet makkelijker. Go for it!

[Jessy]

Direct op een nieuwe school (of andere omgeving) presenteren als het gewenste geslacht is voor acceptatie ook een zeer goede zaak, want dan weten ze niet beter. Een drastische F-M of M-F uiterlijke verandering is ook voor de omgeving vaak moeilijk te slikken.

[Laurens2]

Er zijn al weer veel slimme dingen gezegd. Als je achter de studie keuze staat maakt dat al een heleboel uit. Achter de geraniums zitten is voor niemand goed. Ik heb ook lang thuis gezeten en ik werd er niet gelukkiger van. Een van de voordelen van op een nieuwe school beginnen is dat je er overnieuw kan beginnen. Je kan je daar al presenteren als jongen als je dat wilt. Misschien dat het dan makkelijker gaat, dat je je meer jezelf voelt en dus beter functioneert. Zo veel gaat het VU niet voor je doen. Je zal zelf moeten aanpassen hoe je je naar de buitenwereld presenteert. Daar kan ju nu dan vast mee oefenen. Je hebt nog een hele zomer om te gaan shoppen en de denken over een naam waarmee je je wilt inschrijven. Je kan een gesprek aanvragen met de decaan om te vragen wat ze voor je kunnen doen nu er nog een V op de paspoort staat maar je wel als jongen behandeld wilt worden. Als het allemaal niet goed uitpakt kan je altijd een tijdje stoppen of van school wisselen. Ik kreeg de indruk dat ze het liefst mensen hebben die tegen de tijd dat ze eindelijk hun screenings gesprekken krijgen al een tijd als hun echte gender door het leven gaan. Bespreek het met je therapeut ook en regel dat je gesprekken kan blijven houden tijdens je studie. Het gaat wel goed komen. Ik weet dat het eng is die eerste stappen maar je zal ze toch een keer moeten doen. Wachten maakt dat niet makkelijker. Go for it!

Bedankt voor de reacties. Ik vind het ook een fijn gevoel dat ik helemaal opnieuw kan beginnen. Ik weet dat er een aantal mensen van mijn oude school zitten maar die herkennen mij toch niet meer. Ik heb al veel veranderd en geshopt. Zo veel dat ik door iedere vreemde word gezien als jongen.

Zelfs net nog, toen vroeg iemand aan iemand anders of de (mijn) hond die er liep van diegene was. Nee zei ze "die is van die jongen daar". Zo zijn er nog een paar voorbeelden te noemen die de laatste tijd gebeurd was.

Ik ben gewoon zo'n doemdenker. Maar inderdaad, een afspraak met de decaan/mentor daar zal fijn zijn. Ik moet trouwens volgende week weer naar de psychiater en zal ook eens aan hem vragen wat het beste is maar ik denk dat ik door de steun van jullie hier het me duidelijk is geworden. Ik ga het gewoon doen (niet proberen, maar doen!). Nu nog wat aan mijn zelfvertrouwen verder werken en hopelijk moet het dan lukken.

Als er maar geen kennismakingskamp is, dan word ik toch ingedeeld bij de meisjes. Anderzijds vind ik dat ook geen probleem



Bedankt allemaal voor jullie reacties! Dit had ik echt nodig, jullie argumenten hebben me over de streep getrokken en als ik weer twijfel kan ik altijd dit nog eens teruglezen.

[Arike]

Fijn om te lezen dat je het gaat doen!

Hou dat woord vast: "doen"

[Martijn]

Ik combineer momenteel de combinatie genderteam en hbo. En zowel studenten als docenten reageren erg goed op mijn situatie. Ze zijn geïnteresseerd en je kan altijd bij ze terecht. De tip om een gesprek te plannen met de decaan is een goed plan. Ik heb dat zelf ook gedaan en zij heeft mij geholpen om op school mijn nieuwe naam door te geven en biedt een luisterend oor. Daarnaast is het belangrijk dat de decaan van jou situatie weet als je er even tussenuit wilt of in de problemen komt met je studie.

Voor de rest is er een prima sfeertje op het hbo. Er loopt altijd wel iemand rond met wie je het goed kan vinden. Maar ik wil als tip meegeven, neem iemand in vertrouwen over je situatie. Als je een keer een slechte dag hebt en het wil gewoon echt niet met de studie, dan is het ontzettend fijn dat je het even kwijt kan.

[Laurens2]

Bedankt dat je reageert Martijn. Nog maar 2 tot 3 weekjes en dan begint mijn opleiding!

Ik denk ook dat je gelijk hebt, dat een gesprek met de decaan goed zal zijn om hem/haar in te lichten over mijn toestand. Het zou echt geweldig zijn als mensen mij ook Mark gingen noemen. Hopelijk zijn de mensen in mijn klas een beetje begripvol. Ik snap best dat niet iedereen zo is maar 2 of 3 zouden al geweldig zijn.

Ik wil er ook geen geheim van maken en voor mijn gevoel mag iedereen het weten. Ik weet alleen nog niet zo goed hoe ik het moet brengen. Of gewoon rechtuit zeggen "hallo ik heet Laura maar heb liever dat je me Mark noemt. Ik ben namelijk geboren in het verkeerde lichaam." Weet niet of ik dat zo durf tegen een hele klas!

[Irene_de_Vreede]

Ik zou iedereen eerst een paar weekjes aan Mark laten wennen, als ze je weten te waarderen als mens is het waarschijnlijk veel gemakkelijker te accepteren dat je een wat ongewoon verleden hebt.

[Paul]

Ik ben het wel met Irene eens, probeer gewoon Mark te zijn, en met een beetje geluk gaat dat helemaal goed komen.
Maar dat zou ook zo zijn als je ergens moest gaan werken, dan heb je het zelfde probleem,

[Martijn]

Mijn plan is momenteel me gewoon voor te stellen met Martijn. Er zijn aardig wat mensen op deze opleiding die me al langer kennen, dus het zal even wennen zijn, maar voor de mensen die mij niet kennen wordt het gewoon Martijn. Zijn er vragen van hun kant, beantwoord ik die. Meestal gaat dat vanzelf, bijvoorbeeld als mensen twijfelen over je geslacht.

Veel succes met je nieuwe opleiding.