Vandaag is het boodschappendag, en de dag van de laatste checkup. We worden vóór de wekker wakker en zijn met alles net een beetje sneller dan gebruikelijk. We ontbijten beneden en zijn zelfs vroeg genoeg om bij de anderen aan te schuiven.
De eerste boodschap die we doen is een karrenvracht Q-C, een medisch glijmiddel, bij de plaatselijke apotheek. een Een tube van 50 gram kost hier 45 baht, omgerekend €1,17. Een tube K-Y van 82 gram kost bij het Kruidvat nog altijd €7,09. Dat is dus nog altijd 4 keer zo duur. En er gaat nogal wat op van dat spul, dus met 120 tubes naar huis is helemaal niet zo gek. We kopen er nu 72, Eva heeft er eerder al eens 48 gehaald. Het is wel sjouwen hoor.
De volgende boodschap is onze lunch bij de 7-eleven, en dan is het tijd om even te rusten in het hotel en onze lunch te verorberen. Om 2 uur worden we in de kliniek verwacht voor de laatste controle door Suporn.
Het is erg druk in de kliniek en Suporn is nog niet beneden, maar komt na een minuut of 10 snel aangelopen. Pas tegen 3 uur ben ik uiteindelijk aan de beurt. Ik krijg dan ook wel de operatiefoto's te zien met persoonlijke uitleg over wat er allemaal is gedaan. Bij de inspectie schrik ik me nog even een ongeluk als hij wel erg lang stil blijft staan bij het deel dat donderdag hersteld is, maar het blijkt loos alarm. Ik krijg officieel toestemming om te vertrekken en bij de balie ontvang ik nog een tasje met medicijnen. Voor onderweg, zullen we maar zeggen. Ik heb nu genoeg tramadol om een half dorp hallucinaties te bezorgen.
Na de kliniek doen we de laatste boodschappen aan de overkant. Matjes voor in bed voor bij het dilateren, en een klein voorraadje maandverband.
Maar goed. Eigenlijk is er weinig gebeurd vandaag, behalve dan de bevestiging dat alles goed is en dat ik naar huis mag. Gelukkig maar
Welkom back.
.. dus rest mij om te zeggen, veilige terugreis, and hopefully welcome home