Reünie 6de leerjaar

[Anon20180311]

Hoi iedereen,

Deze morgen kreeg ik een vriendelijke uitnodiging tot: " Eerste Reünie 6de leerjaar,......".

Mijn twaalfjarige klasgenootjes uit 1976, Jezus. Ik weet bij God niet wat ik hiermee moet. Van meer dan de helft: ben ik immers hun voornaam/achternaam vergeten en een x-aantal was ik totaal vergeten tot ik ze op heden, op de" bijgesloten klasfoto" terug zag.

Ik denk dat er trouwens maar eentje ( Hans) een beetje weet kent, van de 42 leerlingen dat ik al lang als mannelijke transseksueel leef.

Hoe zal ik dit aanpakken ? Ik weet er niet echt onmiddelijk raad mee.
iemand ervaringen/suggesties/dergelijke ?

Grtz Nick ( Alvast bedankt)

[Nate_0]

Wil je heen? Ga heen. Wil je niet heen? Ga niet heen.

Ik bedoel, ze zijn nu al lang niet meer 12 en je hoeft ze hierna nooit meer te zien. Gaat het niet goed? Dan ga je weg. En anders is het gewoon een gegeven van je leven, net zoals mensen getrouwd zijn/kinderen hebben/etc... Het is niet zo dat je ze van tevoren hoeft in te lichten, en een grapje maken hier is makkelijk... "Oh herken je me echt niet? Wat ráár! Ik ben Nick [achternaam]... Misschien had je me beter herkend zonder baard." Etc.

[Anon20230219]

Tja ik persoonlijk zou er niet heen gaan.

Bedoel de tijd waar het over ging in jou geval is 40 jaar geleden.
En krijg beetje het gevoel dat je er liever niet heen wil..
Maar kan dit uiteraard verkeerd lezen.

Sterkte met het maken van een juiste wel overwogen keuze.

[Anon20180311]

Tja ik persoonlijk zou er niet heen gaan.

Bedoel de tijd waar het over ging in jou geval is 40 jaar geleden.
En krijg beetje het gevoel dat je er liever niet heen wil..
Maar kan dit uiteraard verkeerd lezen.

Sterkte met het maken van een juiste wel overwogen keuze.

Hoi Lisa,

Natuurlijk wil ik er heen, plaatste trouwens daarom een berichtje. Het is idd 40jaar voor mij, maar voor iedereen.
Hans, de medeoprichter is trouwens een " hooggeplaatste flik" zo zijn er trouwens wel meer uit die" klas".

En nu denk ik inmiddels, mss kan ik daar wel iets mee doen. Daar iedereen het vooral zal hebben over wat ze geworden zijn, enz,...... snap je. Maar hoe ? Daar ben ik nog niet uit. Laat de tips maar komen.

Grtz Nick

[Emma]

Ik ben drie jaar geleden ook gewoon naar een reunie van de middelbare school geweest. Ik hoorde spontaan met terugwerkende kracht bij de meisjes. En op een of andere manier hadden sommigen al zoiets verwacht...

[Alice]

Hoi Nick,

Een paar jaar geleden kwam ik dezelfde situatie terecht.
Na heel veel aarzelen ben ik toch gegaan.
Op een uitzondering na herkende ik niemand en, natuurlijk, herkende niemand mij.
We droegen naamstickers, hielp wel wat who is who.

De reünie was wel leuk, interessant om te weten hoe het leven vergaan is van je uit het oog verloren vrienden, bij wie je een heken aanhad.
Meisje die voor mij zat (hopeloze trut) 3x gescheiden, enz. enz..

Over mij, niemand had verwacht dat ik later door zou studeren en wat voor een lange tijd mijn beroep was.
En over mijn transitie, "dat hadden we niet van jou verwacht" was het meest spannende commentaar die gegeven werd.

Houd er rekening mee dat niet iedereen zal komen, wonen in een ander deel van de wereld, zijn overleden.

Achteraf gezien was het goed dat ik die reünie meegemaakt hebt.

[Anon20180311]

Hoi Emma en Alice,

Maar hoe vertel je het globaal ?

Me laten fouilleren b.v. door "Hans": "Hoe fouilleer je als "flik", een transseksueel".
Eigenlijk geen,...................... slecht idee

Hans, zijn job en mijn zijn, in één klap dan maar op tafel. Moet kunnen

Grtz Nick

[Anon20230219]

Tja ik persoonlijk zou er niet heen gaan.

Bedoel de tijd waar het over ging in jou geval is 40 jaar geleden.
En krijg beetje het gevoel dat je er liever niet heen wil..
Maar kan dit uiteraard verkeerd lezen.

Sterkte met het maken van een juiste wel overwogen keuze.

Hoi Lisa,

Natuurlijk wil ik er heen, plaatste trouwens daarom een berichtje. Het is idd 40jaar voor mij, maar voor iedereen.
Hans, de medeoprichter is trouwens een " hooggeplaatste flik" zo zijn er trouwens wel meer uit die" klas".

En nu denk ik inmiddels, mss kan ik daar wel iets mee doen. Daar iedereen het vooral zal hebben over wat ze geworden zijn, enz,...... snap je. Maar hoe ? Daar ben ik nog niet uit. Laat de tips maar komen.

Grtz Nick

Tja daarom schreef ik er al bij van dat ik je berichtje misschien verkeerd opvatte.
Probeer mij te verplaatsen als ik in jou schoenen zou staan en hoe ik het zou vertellen..
Maar ik persoonlijk zou het als het nodig zou zijn het gewoon vertellen.
En dan hopen dat men niet op dat onderwerp alleen blijft hangen maar ook even nog verder vraagt..

[Alice]

Hoi Emma en Alice,
Maar hoe vertel je het globaal ?

Eigenlijk wijst het zichzelf wel.
Door de naamsticker, "hé, ik ken jou eigenlijk niet"* Ik, "ik hete vroeger ..., het leek mij wel een leuk idee om als vrouw door het leven te gaan" en dan kabbelt het gesprek verder, dat ze verbaast zijn, dat ze je moedig vinden, dat ze zelf dit nooit zouden willen doen etc..
En ja, er waren die het niets vonden die verdwenen uit mijn gezichtsveld en niet meer gesproken.

* niet zo vreemd, ik kon de meeste gezichten ook niet thuisbrengen, 40+ jaar is een tijd.

[Alice]

Maar ik persoonlijk zou het als het nodig zou zijn het gewoon vertellen.

Zou je denken, het valt niet op dat je vroeger als Marietje met een strik in het haar rond liep en nu als Jantje met een baard? Dan heb je toch wat uit te leggen .